Archive for the ‘Uncategorized’ Category

september

woensdag, 6 november 2013

– 2 september: eerste schooldag! Vooral Noortje keek ernaar uit. Het eerste leerjaar, het is niet niks,he :). Het is ook voor mij fantastisch om haar te zien leren lezen, schrijven, tellen,… Ze is zo leergierig en houdt van huiswerk :D. Ik ben apetrots. Ook Isaak doet het goed. Hij gaat graag naar school (merk ik nu in de herfstvakantie – wanneer mag ik naar school, mama?), dus laat maar bollen, die jongen.

we zijn er klaar voor!

we zijn er klaar voor!

in de rij van het 2de kleuter

in de rij van het 2de kleuter

welkom, 1ste leerjaar!

welkom, 1ste leerjaar!

wat is mijn meisje groot...

wat is mijn meisje groot…

eerste huiswerk

eerste huiswerk

ijverig

ijverig

samen huiswerk is fijn

samen huiswerk is fijn

Isaak leren schrijven

Isaak leren schrijven

het klasje in hbvl

het klasje in hbvl

Vanaf nu heeft Danny een auto van het werk en heb ik dus ook in het weekend mijn eigen kar. Meer vrijheid en meer Jochem dus 🙂

De gebruikelijke schooljaardrukte ging weer van start, en ik was eigenlijk best happy met de routine die weer begon. Ook al betekent dat weer drukdrukdruk. Na het genieten van de grote vakantie zit ik trouwens met de erfenis van onuitgevoerde blijven-liggen-taken (kasten opruimen, speelgoed uitsorteren, papieren archiveren,…). Vervelen zit er dit schooljaar dus ook niet in.

– 7 september was er BBQ in de Beemdgalm, de plaats waar we wekelijks met het koor repeteren, en daar trokken we dus met een aantal koorknaapjes naar toe :). 8 september hadden we een open repetitie op de cultuurbeurs, waar we het publiek ons kunnen mochten showen.

– 13 september vertrokken we na school naar Bredene voor het familieweekend van de spinavereniging. We werden culinair weer verwend door Carine en voor de rest hadden we elkaar. Deze keer waren we met een grote bende en leerde ik er wat nieuwe toffe mensen kennen. Isaak was nog steeds de jongste…
De meesten gingen zaterdag naar de paardevissersfeesten in Oostduinkerke, maar Marita en ik vonden dat te ver en wij trokken met onze kinderen met de tram naar Oostende voor een middagje kuieren. ’s Avonds speelden we gezelschapsspelletjes. De kinderen, die hebben we niet gezien, die hielden elkaar bezig. Isaak had zelfs een persoonlijke 8-jarige assistente die hem voederde 🙂
Zondag deden we nog een gezamenlijke wandeling naar het strand. Een hele belevenis met een 10-tal rolstoelers, maar waar een wil is, is zelfs een toegankelijke weg :D.
Daarna sloten we het weekend af. We voelen allemaal dat het deugd doet, dat onuitgesproken begrijpen. Ik heb alleen Jochem gemist (die deed mee aan de run2walkagain, en is geen fan van dergelijke bijeenkomsten).

al de kinderen

al de kinderen

wat een grote zandbak

wat een grote zandbak

schelpen rapen

schelpen rapen

– 18 september was Noortjes eerste les KiCo aan de muziekacademie: kinderconservatorium; een allegaartje van zingen, dansen, ritmes, muziek,…. Het is de eerste hobby die ze zelf kiest, ik ben benieuwd naar hoe ze het in de toekomst gaat vinden. Ondertussen kan ik op het gemak naar de kine met Isaak.

– 21 september was er weer een 4 uur durende repetitie met alle koren samen. De kriebels waren al voelbaar voor de concerten van oktober. Ik vertrok erna naar Bree, waar Jochem een wedstrijd zou rijden. Voor zijn wedstrijd was er nog een 4 km-loop en ik besloot mee te doen. Op de sportdag had ik al met gemak de leerlingen gevolgd – en sommigen achter mij gelaten – bij een stevige mountainbiketocht, dus het sportieve is nog dik ok. Ik had wel jaren niet gelopen, en had me er eigenlijk nooit echt op toegelegd, maar de week ervoor was ik met Mirjam en haar hond 5 km gaan lopen. Ik haalde toen vrij moeiteloos 10 per uur en dat was dan ook mijn doel op de wedstrijd. Groot was mijn verbazing toen ik mijn tijd zag! Zoiets zou me nooit gelukt zijn toen ik jonger was! Zouden mijn lange, staande dagen daar iets mee te maken hebben? Ik was alvast apetrots en het smaakt naar meer. Ik was uiteraard ook zeer trots op Jochem, die eerste eindigde.

Zutendaalse modder vreten

Zutendaalse modder vreten

it's the circle of life

it’s the circle of life

de rangschikking

de rangschikking

massage en verfrissing nadien

massage en verfrissing nadien

podiumbeesten

podiumbeesten

– Omdat de beide omringende weekends ik met de kinderen niet naar Hasselt kermis kon, beloofde ik hen om woensdag de 25ste te gaan. Er zijn ook voordelen aan een scheiding, ze zijn 3 keer mogen gaan ;). Tja, kinderen krijgen nooit genoeg van kermis, en ik eigenlijk ook niet :).

stoere motorbink

stoere motorbink

samen op de rups

samen op de rups

klasvriendinnetje Jana tegengekomen <3

klasvriendinnetje Jana tegengekomen ❤

– Het weekend om september af te sluiten, was er eentje om u tegen te zeggen :). Op vrijdag waagde ik me aan een solo-optreden! Een kameraad zocht voor een receptie op het werk een zangeres om 20 minuten te performen en met mijn karaokecdtje, geleende micro en een bang hartje zette ik mijn keel open voor 100 toehoorders. De zenuwen vielen mee, en ik weet dat ik niet de beste stem heb, maar ik heb me super geamuseerd en ik denk dat ik wel ambiance bracht. Voor herhaling vatbaar!
Na de koorrepititie ’s avonds ging ik naar Maaseik. Een avondje Graad werd een gezellige inzet van het weekend. Op zaterdag gingen we kijken in Peer naar een ski-initiatie van Anvasport. Ik ging ondertussen ook effe bijkletsen met Annick. ’s Avonds trokken we naar Turnhout, waar Jochems kameraad – chauffeur op de Es2Betrip – een verjaardagsfeest gaf in galastijl. Wel, dat was AF! Buiten bij de haardvuurtjes, hamburgers, drank a volonté, een hoop leuke mensen (waaronder Sid, Pieter en Dorien),… ME-MO-RABEL! En zondag waren we lekker uitgenodigd op restaurant om de verjaardag van Jochems papa te vieren. Heerlijk weekend!

het betere smoelwerk

het betere smoelwerk

birthday piggie

birthday piggie

partymood!

partymood!

rond het vuurtje

rond het vuurtje

Advertenties

COS

dinsdag, 17 januari 2012

Ik was superblij dat ik al een deel van de afstand zondagavond kon afleggen. Anders hadden we om 5u al moeten opstaan. En of Isaak dan nog zou kunnen presteren… We werden als echt gasten onthaald bij Danny’s tante en Isaak werd echt vertroeteld. Na een lekker ontbijtje trotseerden we de file naar het COS. We betaalden hun diensten en namen plaats in de wachtzaal met speelhoek. Eerst werd Isaak op de rooster gelegd door de psycholoog. Isaak popelde voor elke opdracht en amuseerde zich rot. Ik kan zeggen dat hij elke opdracht uitvoerde zoals ik verwachtte, dus de resultaten zullen realistisch zijn. Frappant was dat hij zichzelf een meisje vond… De ontwikkelingsleeftijd moest nog berekend worden, maar het zag er goed uit, het zal zeker geen half jaar minder zijn. Gewoon onderwijs is dus geen probleem.
Daarna was de kinesist aan de beurt om de grove en de fijne motoriek te testen. Inge kende hem al van het UZA maar zag hier nu een Isaak die veel opener was. Ze hebben goed gelachen met hun tweetjes! De fijne motoriek was heel goed. Zijn linkervoet is echter zeer verslechterd sinds oktober. We zullen dus weer met de Dennis Brown schoenen herbeginnen, ook al gelooft de orthopedist daar niet echt in. Ze vond het ook schitterend hoe hij met zijn rolstoel overweg kan. Dit filmpje, van enkele weken geleden, illustreert zijn zelfstandigheid:

Daarna moesten we bij de neuroloog. Ze deed een volledige check-up en ik mocht uitgebreid stoefen over hoe goed mijn zoon het wel doet. Omdat het sonderen niet goed loopt, moeten we dringend contact opnemen met Leuven. Zijn benen moeten we ook goed in de gaten houden: 1 been is vrij koud dus daar is geen goede doorbloeding. Het is merkelijk dunner. Zijn rechterbeen is ook significant korter en de linkervoet is groter. Binnen 2 weken volgt nog een logopedisch onderzoek en dan worden alle resultaten uitgebreid besproken.

Danny kon het toch positief samenvatten: wat we wisten wat een probleem is bij SB, is dat nu en wat we hoopten dat normaal zou zijn, is dat ook!

Isaak was zo flink geweest dat ik hem trakteerde in de Quick. Wees maar zeker dat hij ervan genoot!

Doodmoe kwamen we thuis. Toen ik Isaak in bed stopte, zei ik: “grote jongen”. Voor het eerst zei hij: “nee!” Ik vroeg: “wat ben je dan wel, een baby?” “Nee, mei (meisje)!”
Hm, daar moeten we het binnen een paar jaar toch nog eens over hebben…

Isaaks feest!!

zondag, 22 mei 2011

Er was er een jarig, hoera! Eerst wou ik het feestje buitenshuis doen, ons lekker laten verwennen en zelf niets doen, zoals toen Noortje 2 werd. Maar zijn cadeautjes leenden daar niet toe. Daarom besloot ik het thuis te doen, maar met zeeeer beperkte voorbereiding.
Ik begon vrijdag na 4 uur met de taart, een toffee-chocoladecake, en commandeerde Danny voor de versiering. Ik was net klaar voor Idool 😉
Mijn wekker stond vroeg, maar Noortje was nog vroeger, dus ik kon op tijd aan de hapjes beginnen. Het was toch stressen om op tijd op de afspraak te zijn:

11u45: aperitief en eten in het Theatercafé. Meter tante Tine was er met Gianni en de tweeling, vandaar de keuze voor een buitenspeeltuin. Ook oma en opa genoten. Dat was vooral door het eten. Mmm, mijn pasta met asperge en babykreeft waren een goede inzet van de dag.

14u: het feest kon in onze tuin van start gaan. Omama, opapa en pake, meter Annick met ukje Arne en Marita met Jana en Cora daagden ook op. Het goede weer was een extra sfeermaker. Iedereen zat buiten rond 1m² tafel en werd volgepropt met wraps zalm of hesp, toastjes boursin met vijgenconfituur of zalmmousse, bladerdeeghapjes, chips met geitenkaas of zelfgemaakte guacomole en dit met kruiden uit eigen tuin :).

15u: Isaak werd geblinddoekt naar buiten geloodst nadat het springkasteel en glijbus opgesteld werden tijdens een pamperwissel. Hij was in de wolken met zijn cadeau’s!! En hij niet alleen :D. Weldra werden de max. kilo’s overschreden (zonder probleem) en de 7 kids amuseerden zich rot.

16u30: iedereen nam plaats aan de tafel en de taart werd geserveerd. Hij werd bewonderd en gesmaakt.

18u: de laatste gast has left the building en wij bleven achter met de rommel en de afwas…

Het was een zeer geslaagd feestje en ik ben blij dat we het thuis deden!

waar blijft het volk?

relaxed in het zonnetje

ons nieuw buitenspeelgoed

nog een hapje, oma!

ik raak er op (met trapje) en af!

voetbal met Cora

gek dansen

dank aan papa voor de kikker en het visje

daar doe ik het voor, verjaren!

2 levensgenieters

leuk gezelschap

samen in de bus

Ook bij tante Tine kan je mooie foto’s bewonderen: http://www.xayana.be/index.php/2011/05/er-was-er-eentje-jarig/

DokterS

dinsdag, 3 mei 2011

Drukdrukdruk. Het is een begrip dat een extra dimensie krijgt in april en mei. In combinatie met een medicijn dat je psyche dooreen rammelt, krijg je een gevaarlijke cocktail waarvan je breekt.

Woensdagnamiddag had mij normaal moeten oppeppen, evenals mijn vrije donderdag. Ik had mij ingeschreven voor tennislessen van ’t stad en die begonnen 28 april, 10u. Daarna ging ik naar de kapper, gevolgd door de naailes. Om 18u ging ik naar de kine, daarna werkte ik een snelle hap naar binnen en om 20u begon een vormingsavond in verband met opvoeden (georganiseerd door de crèche). De presentator was een keigrappige psycholoog en toonde met foto’s van de 4-jarige hersenen aan waarom Noortje soms niet reageert zoals wij willen :).
De dag zou mij een boost moeten gegeven hebben, maar probeer zelf maar eens een strak schema te volgen als je lusteloos bent.

Ik belde dus de longarts op om mijn bijwerkingen te melden (ook gezwollen gezicht en rode vlekken in de mond). Ik zag het niet zitten om te starten met cortisone-pillen, want dat moest als mijn hoest na een week nog niet over was. Ze wou me vrijdag nog eens zien.

Tot overmaat van ramp kreeg ik donderdagnacht een joekel van een oorontsteking. Ik kon het wel uitschreeuwen van de pijn, maar dat doen volwassen vrouwen niet. Ik wou de dokter van wacht niet storen, maar liet Danny naar het spoed bellen om te weten wat de limiet pijnstilling is. Na een Dafalgan Forte en twee Spidifen geraakte ik toch in slaap.
Vrijdagochtend repte ik me naar de huisarts. Hij bevestigde de joekelheid van de oorontsteking en schreef me antibioticum voor. Ik was klaar voor dokter nummer 2: de tandarts, die 4 gaatjes vulde. Met een verdoofde lip ging ik naar de derde dokter: de longarts. Ze voelde dat mijn polsslag versneld was en ik moest stoppen met de Seritide. In plaats daarvan moet ik een AB-kuur innemen, nadat de AB voor mijn oor op is. Ze vond me wel al een pak beter.

Ik ruilde ook de neusdruppels van de KNO-arts in voor een zelfgemaakt brouwsel van de apotheek, want aan de vorige was ik allergisch… Ik moet die nog een maand nemen van de KNO-arts om de korstjes weg te krijgen. Ik was daar verleden dinsdag op controle voor mijn neus. En vandaag had ik terug een afspraak. De pijn in het oor is weg, maar het vocht achter het trommelvlies is gebleven. Ik hoor dus maar langs 1 kant en aan de andere kant klinkt mijn eigen stem loeihard; het voelt alsof je onder water ligt :(. Ik word er helemaal gek van!! De dokter heeft mijn trommelvlies doorprikt. Ik merk nog geen beterschap. Hopelijk doet geduld wonderen en anders krijg ik waarschijnlijk een buisje.

Vrijdagavond stond een quiz op het programma. Jammer, maar daar was ik veel te ellendig voor. Ook het aanlokkelijk aanbod van Annick om cocktails te gaan drinken op onze verjaardag sloeg ik af.

Gelukkig, het weekend kikkerde me op (verslag volgt) en mijn emoties heb ik terug onder controle (helaas, de hoest is weer verergerd zonder de Seritide). Ik zie weer hoe relatief alles is. Toch heb ik eventjes genoeg van doktersafrekeningen op mijn naam. Morgen is het weer Isaaks beurt…

32

maandag, 2 mei 2011

’t Is niks voor mij, verjaren. Stiekem hoop ik elk jaar op de verrassing van de eeuw, maar ik heb daarvoor het verkeerde ventje uitgekozen. Elk jaar ben ik weer teleurgesteld. Het zit gewoon niet in zijn aard…

Toegegeven, ergens heeft hij zijn best gedaan. ’s Ochtends stond er een lekker mattetaartje en brioche voor mijn neus. En ’s middags had hij een begonia meegebracht. Hij kan er toch ook niks aan doen dat hij niet weet dat dat voor ouw menskes is…

Elk jaar doen we hetzelfde, door hem “georganiseerd”, door mij gestuurd (datum kiezen): in Eindhoven sushi en zwemmen. Bijster verrassend is dat dus niet, maar het is wel mijn allerallerleukste activiteit. Dit jaar heb ik helemaal niets gezegd, hem helemaal vrij spel gegeven. Elk jaar gebruikt hij het excuus dat hij geen tijd had om iets te regelen. Ik heb hem verleden jaar gezegd: begin dan maar al in mei voor het jaar erop…

Dit jaar moest er dus een ander excuus komen: IK had (volgens hem) geen tijd. Inderdaad, mijn agenda is zo goed als volgeboekt, maar als hij die eventjes had opengeslagen, dan waren er echt wel wat gaatjes, schat!

Op mijn verjaardag zelf, woensdag, moesten we bij tante Anke zijn om met mijn schoonouders Pasen te vieren. Superleuk voor de kindjes! De taart achteraf was ook wel wat voor mij, maar ik had er echt geen zin in. De grote oorzaak daarvan lag bij mijn medicatie voor mijn astma. Bijwerkingen daarvan bij mij waren lusteloosheid, slaperigheid, maar toch ook een emotioneel opgefokt zijn. Ik kreeg dus geen enkele taak te goei geflikt en voelde me daardoor licht depri.
Ik had misschien op een babysit en verrassingsuitje die avond gehoopt, maar zou er eigenlijk niet echt van genoten hebben. Hij is voorzienig geweest…

Om het toch nog iet of wat te vieren, haalde ik bij de Carrefour wat sushi en een zak chips en kraakte ik een champagne, die superlekker was.

Meer moet dat niet zijn? En toch hoop ik dat hij me ooit wel ernstig poogt te verrassen…

’t zètje

zaterdag, 16 april 2011

Anderhalve week was ik al aan het hoesten, dus voor ik naar de zee vertrok, liet ik me toch eens checken bij de huisarts. Hij stelde astma vast :(. Wat cortisone en een puffer zouden me goed doen*. Ik keek er naar uit om gezonde lucht in te ademen. Ook Noortje was niet meer te stoppen! Samen met Brigitte namen we de trein naar Oostende, tsjoeketsjoeketsjoek. Vandaar ging het met de tram naar Mariakerke, waar Brigittes vader een appartement heeft. Na een koffietje wou Noortje toch wel eens in die grote zandbak! Na wat schuppen daagde ik haar uit dat ze niet in de golven durfde. Wat was ik verrast dat ze er niet meer uit wou!! Ze had geen last van de kou en huppelde vrolijk van het water naar de dijk en terug. Ik kon haar niet volgen. Op het einde waagden we nog een stapje op de golfbreker en sloegen een praatje met een visser. Met veel moeite kreeg ik haar in het appartement voor een douche en spaghetti. We maakten met ons drietjes nog een avondwandeling en stopten voor een ijsje voor de flinke meid en chocomelk met Grand marnier voor de flinke mama. Ik stopte Noortje in bed en met Brigitte maakte ik er nog een gezellige tv-avond van.

speeltjes in lievelingskleur

op weg naar de golven

nie kou, mama!

het loze vissertje

op de top van de golfbreker

op de terugweg

avondwandelingetje met mijn meter

Vrijdagochtend wandelden we naar de haven van Oostende, wel 4 km! Ik wou de buggy meenemen, maar Brigitte geloofde in Noortjes kunnen. Ze begon na 5 min. te zeuren maar Brigitte blokte dat af. En inderdaad, ze hield het gewoonweg uit! Er was genoeg te beleven en we hielden haar tempo aan. Nadien aten we frietjes aan de kaai, zalig in het prille zonnetje. Het was windstil en we genoten nadien nog van een koffie terwijl Noortje in een fonteintje op een pleintje speelde. We namen de tram terug en Noortje mocht nog enkele uurtjes op het strand spelen. Ik bibberde in mijn dikke trui, want er waren stapelwolken en een zeebries, maar madammeke dook met haar zwembroekje en enkel een trui weer het water in. Ongelooflijk! Ik heb echt een ander Noortje gezien deze twee dagen: dapper, lief, meegaand. We zullen naar de kust verhuizen zeker? Na een douchke was het al weer tijd om naar huis te trekken. We doodden de tijd op de trein met het kuisen van verse garnaaltjes en kletsen. Danny en Isaak wachtten ons op het perron op en broer kreeg zijn souvenirke. Het waren zalige dagen. Volgend jaar nog!!

klimmetje onderweg

en terug naar beneden

even rusten

voorbeeld van ander meisje volgen

wachten op de tram

afscheid op de trein

* Helaas merk ik geen enkele beterschap, hier ben ik nog niet direct vanaf :(.

de eerste week…

zaterdag, 16 april 2011

van de Paasvakantie is al voorbij. Gevlogen! Ik heb vooral mijn vrije tijd besteed in de keuken, experimenteren met nieuwe recepten. Daar kwamen ook 2 cakes uit, die nodig waren voor onze 2 bezoekjes. De chocolade-toffeetaart, uitgekozen door Noortje was een hit!

Maandag was een zalig warme dag. Papa kwam wat vroeger naar huis en we gingen nog een ijsje eten bij een speeltuintje. Dinsdag was het nog zacht genoeg zodanig dat Marie en Noortje in de tuin konden spelen. Marie is de dochter van 2 collega’s. Omdat ze even oud is als Noortje leek het me leuk om die 2 meiden kennis te laten maken. Na 5 minuten liepen ze al hand in hand, ze verdwenen de helft van de namiddag in Marie’s kamer en zo konden Christel en ik – Isaak was in de crèche – de hele namiddag koffiekletsen. Noortje en ik gingen ook eens kijken of we geen beter cadeau konden vinden voor Isaak dan dat elektrisch auto’tje (waarvoor hij eigenlijk nog te jong is). We zijn nu wild enthousiast over een springkasteel. Ssst, niet verklappen!
Woensdag mochten de kids gaan spelen bij Jana en Cora. Wij mama’s hadden ook weer heel wat bij te praten. Isaak kreeg een Jana ontgroeide pedaalaangepaste driewieler en stabiel loopfietsje. We moesten dat natuurlijk direct uittesten.

Merci Marita! Er zal meer dan een cake nodig zijn om je ooit te bedanken voor alles wat je al voor ons deed.

Donderdag vertrokken Noortje en ik naar de zee, maar dat is een aparte topic waardig.

Dit weekend zijn we met ons allen thuis, ons aan het vergapen aan nonkel timmerman. Hij is bezig aan onze laatste kast. We zijn supercontent met onze unieke stukken. Ik probeer de goede gastvrouw te spelen met lekker middageten, verse soep, croqueskes en op dit eigenste moment een advocaatje. Laat het ons smaken!

paarden en zwembad

zondag, 20 maart 2011

Zaterdagochtend gingen we naar de paardenjaarmarkt in Kuringen. Omdat Isaak ieder beestje in de mot heeft en enthousiast aanwijst, leek ons dat een leuk uitstapje. Een paard op een prentje of tv is toch iets anders dan een beest van 600 kg en onze stoere man had toch serieus schrik. Ook van de mini-versies. Aaien wou hij absoluut niet, dus herhaalde hij 100den keren paa – paa vanop afstand. Op een paard zitten, daar is Noortje zot van en Isaak beviel het ook na enkele toertjes. De machinale ritjes werden nog meer gesmaakt.

nijn!

koekoe (= eend)

springkasteel

piep!

op het paa

ik wil ook een pony

ready for take-off

We rondden af in het zelfbedieningsrestaurant, waar de kindjes spaghetti kregen en wij een croqueske, want wij mochten ’s avonds uitgebreid gaan eten op het personeelsfeest van Danny. Het was voor het eerst dat ik zijn collega’s zag. Ze vielen heel goed mee. We hebben fijn gepraat en vrij goed gegeten. Het was lang geleden dat ik me nog opgetut had en Danny kreeg wat complimentjes met zijn vrouwke. Leukleuk 🙂

Vandaag, na het heerlijke middageten (stoofvlees, erwtjes en worteltjes, frietjes), vertrokken we naar het zwembad in Geel. Een mama van Noortjes vriendinnetje had me dat aangeraden. Het was inderdaad top voor Noortje. Ze kon niet genoeg krijgen van de grote, lange glijbaan, de korte brede en de wildwaterbaan. We konden haar bijna niet bijhouden :). Isaak had weer serieus wat tijd nodig om over zijn watervrees te raken, maar daarna beklom ook hij het peuterglijbaantje, gleed samen met mij ervanaf en door de “no – no” wist ik dat hij het ook heel fijn vond. Nadien dronken we nog iets in de cafetaria en nu liggen ze uitgeteld in bed. Om morgen fris aan een nieuwe week te beginnen!

In naam van de liefde

dinsdag, 15 februari 2011

Ik heb mezelf overtroffen: zondag stelde ik voor om naar de McDonald’s te gaan. Dat kan tellen als teken van mijn liefde voor mijn trio! Als ik namelijk zo’n lap afval van vlees tussen 2 vellen karton riek, dan gaan mijn mondhoeken naar beneden en mijn neus omhoog. Maar soit, kinderen blijken dol te zijn op die keten en ook de papa is hevig fan.

We begonnen de dag rustig thuis, in pyjama, met Noortje die nagenoot van haar cadeautjes en complete dominantie over haar broer.

zoek de 4 cadeau's

Isaak is mijn baby

In de McD. namen we plaats voor het speelhoekje. De frieten, burgers, chickennuggets, drank, worteltjes en fruit pockets verdwenen met smaak achter de kiezen. Danny had zijn hele menu op 5 minuten verorberd en ik moest een tweede slaatje bestellen om het gevoel te krijgen dat mijn maag iet of wat gevuld was. Calorieën zat; kwantiteit in de maag, das wa anders… Ik kan echter niet ontkennen dat de groentjes kraakvers waren.

Noortje en Isaak waren in de wolken met hun geschenkjes (een Hello Kitty lampje en een Bakuganbal) en speelden er fijn mee. Daarna was het klimparadijs aan de beurt. Isaak wou zus natuurlijk volgen en omdat Danny absoluut niet mee wou, gaf ik maar toe om hem te begeleiden. Ze hebben nog ruim een uur gespeeld, terwijl ik genoot van mijn café latte (die was verdoemd lekker!).

mayo is interessanter dan de lens, mama

I'm loving it

ikke naar boven!

hier, papa!

Conclusie: als ik mijn principes rond gezonde voeding opzij zet, is dit meer dan een geslaagd uitstapje!

Noortjes Hello Kittyfeest!

zaterdag, 12 februari 2011

Na een nacht waarin ik meer nerveus wakker lag dan sliep, werd ik wakker door luide kreten onder mij: “1, 2, 3, psssj” Ik had Noortje helemaal opgejut voor haar feestje, zodat ze er al klaar voor was… om 6u30, geeuw. Isaak hield het slapen ook voor bekeken, dus hadden we nog effe tijd voor de laatste voorbereidingen. Om me goed te voelen, MOEST ik gewoon naar de kapper. We gingen Noortje oppikken in de dansles en trokken naar ’t Alks Mattijske om er met mijn ouders en broer te eten. Om 14u kwam het bezoek: meters en grootouders, mijn broer, Kim met Lotte en overbuurtjes Nour en Farris met mama Sandra. Omdat Noortje als thema Hello Kitty koos, had iedereen als “toegangsticket” een klein cadeautje van Hello Kitty mee.

De kinderen konden fijn buiten spelen. Op enkele minidispuutjes na, hebben ze zich allen samen geamuseerd. Ondertussen werden de gasten verwend met drank en hapjes: kaasstengels, toast met ganzenlever en ajuinconfituur, preitaart met gerookte zalm, toastjes met zalmmousse, brocollimousse met gandaham, krokante gemarineerde kip en bugglechips met geitekaas. Het laatste – het enige niet zelfgemaakte – daar sprongen de kleintjes voor. Alleen Isaak smikkelde alles naar binnen, de veelvraat. Er werden veel te veel cadeautjes uitgedeeld, dus aan speelplezier ontbrak het niet.

heerlijk buiten spelen

knus in de zithoek

aanval met 6 jeung op de chips

een keukentje!!

nu ben ik een echt prinsesje

da's echt voor meisjes, Isaak!

Hoogtepunt vond ik natuurlijk de taart met koffie. Ze vonden het wel jammer dat iets waar zo veel werk in stak, op 5 minuten op was. Niet erg, ik heb een heel leuk filmpje om telkens weer terug te bekijken 🙂

PS. Wie goed naar de foto’s kijkt, ziet dat Noortje naar de kapper geweest is. Ze heeft nu een nette frou 🙂