Archive for the ‘kijk wat ik kan!’ Category

Update Isaak

zondag, 23 maart 2014

Eind december kwam de langverwachte afspraak met topneurochirurg Van Caelenberg. En we kregen onze antwoorden… Ik probeer het effe bevattelijk samen te vatten (de getallen zijn schattingen ter illustratie)

ventriculomegalie (Small)
De 2 grote hersenkamers zijn bij een normale mens 100-100 gevuld met beschermend vocht. Bij overdruk is dat 120-120. Een drain zou dat moeten normaliseren. Zijn drain, die in de linkerventrikel zit, voert daar te veel af, terwijl de doorstroming van rechts naar links te traag gaat. Isaak zit dus met een systeem 5-110! Zowel onderdruk als overdruk geven last. Bovendien zijn normale hersenen omringd door een laagje vocht tussen het hersenweefsel en de schedel, dat schokken opvangt. Hij moet dus een constant ongemak voelen in zijn hoofdje en veel meer pijn voelen bij een val of kopstootje. Als er dan een virale infectie (bv verkoudheid) optreedt, is heel de hersenvochtbalans extra zoek. Dan krijgt hij extra overdrukverschijnselen: braken, ondragelijke hoofdpijn, sufheid,… en kunnen we onze valiezen weer pakken richting UZ. Er valt niets aan te doen. De ETV/CPC, specialiteit van dr Warf, daar was de arts geen voorstander van om dat hier in het Westen uit te voeren (hij noemt het ouderwets). Bovendien is Isaaks derde ventrikel piepklein tov normale hersenen, en het zou ronduit gevaarlijk zijn voor bloedingen, hersenschade,… Deze operatietechniek zet ik dus voorlopig uit mijn koppeke.

We kregen nog meer slecht nieuws. De rest van zijn hersenstructuren kon als schoolvoorbeeld dienen voor de lessen in geneeskunde “afwijkingen bij spina bifida”. De scans die ik op de congressen zag, verschenen op het scherm, lekker duidelijk, bij mijn zoon: het beaked tectum en de aganesis van het corpus callosum. Of in mensentaal: een portietje schoolproblemen en cognitieve moeilijkheden in het dagelijkse leven. In extremis kan hij nooit zelfstandig leven omdat hij geen benul heeft van de waarde van geld. Ik weiger hier voorlopig over te piekeren, na de verwerking van de eerst schok, vermits ik hier nog niet veel tekenen van zie. We zien wel hoe het loopt. De GON-juf doet momenteel schitterend werk om hierop preventief in te spelen. Ook juf Anniek betrekt hem overal in en leert hem elke dag bij. Dinsdag is het oudercontact over de cito-testen waar vergeleken kan worden met de gemiddelde leeftijdsgenoot. Ik ben benieuwd!

de nieuwjaarsbrief kent hij op zijn duimpje!

de nieuwjaarsbrief kent hij op zijn duimpje!

Ook de kinesist begon zich zorgen te maken… De spieren in de knieën van Isaak waren duidelijk aan het verkorten! Iets wat ik elke week inderdaad zag verslechteren: hij kreeg zijn knie bij strekking van het been niet meer op de grond als hij zat en de spatie werd wekelijks groter. Ook in zijn heup groeide hij krom door verkorting. We moesten ingrijpen en opnieuw een staplank laten maken.
Nu moet hij er elke dag 2 (!) uren instaan. Op school zetten ze hem er over de middag in tijdens het eten en thuis moet het dan ook nog maar er even bij. Hij vindt het verschrikkelijk. Dat rekken doet pijn en tijdens het eten geklemd zitten tussen poep en buik lijkt me ook niet zo prettig. Bovendien schiet er weinig tijd meer over om vrij te spelen. Vanuit zijn “gevangenis” ziet hij zijn zus met vriendjes fijn rennen over het plein…

Een voorbeeldje van onze woensdag:
* 6u45 opstaan, sonderen, medicatie in de blaas, pilletje tijdens het ontbijt.
* snel, snel, we zijn te laat voor school! Pfff, de auto’s staan weer zo dicht bij elkaar, daar krijg ik de rolstoel nooit tussen gewrongen, dan maar dragen…
* mama gaat werken, heeft gedaan om 12u en spoedt zich naar de kids, die geduldig aan het wachten zijn terwijl de rest al naar huis is.
* Thuis: sonderen, in de staplank, croqueje smullen en de rest van de planktijd opvullen voor de tv.
* vertrekken maar: Noortje naar de muziekschool brengen, ze is daar te vroeg want Isaak moet op tijd bij de kine zijn (14u). Het is een grote meid, ze redt het wel alleen.
* 14u30, kine gedaan. We gaan zus halen (15u gedaan) en hebben tijd om van de gehandicaptenplaats de 20 meter aan de hand van mama te stappen tot in de muziekschool. Nee wacht, die plaats is ALWEER ingepalmd door iemand zonder kaart!!!
* we komen thuis, sonderen, medicatie in de blaas, op de pot voor de darmspoeling, ons een dik uur “amuseren” met mama’s laptop. Mama kan wat huishoudtaakjes doen, maar moet toch regelmatig huilende Isaak troosten, die pijn heeft van de krampen.
* 17u30 van de pot rechtstreeks de plank in, pilletje tijdens het eten. Een uur later mag hij eruit voor zijn eerste kwartiertje vrijheid.
* 18u45 klaar maken voor bed: sonderen, tanden poetsen,…
WE DID IT!

het gevaarte

het gevaarte

ik vind het niet leuk

ik vind het niet leuk

effe Isaak uitlaten :)

effe Isaak uitlaten 🙂

Maar! Alle moeite levert op! Na een week zag de kinesist al enorme verbeteringen in de spieren. Dit zal zeker ten goede komen van zijn botten en lichaamsbouw. En niet alleen dat :). Kijk en geniet! Ik pink nog elke keer ik het zie een traantje weg 😀

Wat een doorzetting zie je op dat gezichtje! Ik ben zo trots! De dag ervoor bij de kinesist lukte nog geen enkel stapje, en nu gewoonweg enkele meter! ❤

Bovendien heeft Isaak recent een griepje doorgemaakt met 40° koorts en zonder hoofdpijn of overgeven! We moeten dus niet altijd panikeren…

Advertenties

Special(s) Club

donderdag, 23 januari 2014

Wat een rollercoaster van emoties deze week!

Dinsdag kreeg ik een mail van To Walk Again. Isaak heeft bij hun al activiteitjes gedaan dus kreeg ik nu een mail dat hij in de zomervakantie 5 was en dus op het kamp van de 5 tot 10-jarigen welkom was. Mijn eerste gedacht was: te gek, hij kan zo jong toch al op kamp! Tot ik op de foto’s klikte… Ik zag overal rolstoelen en “misvormde” kinderen. En toen kreeg ik het gevoel van een maagstomp. Ik had zo mijn best gedaan om hem zo normaal mogelijk te behandelen – gewone school, gewone vrienden, gewone zwemles – dat ik uiteindelijk niet meer zag hoe hij echt is: zoals de kinderen op die foto. Met zijn onderbenen alsof hij uit een jodenkamp kwam. Met zijn gigantische litteken op de rug. Met zijn brede korte uit proportie borstkas. Met zijn pamper op zijn 4de. In wezen maakt het niks uit, maar af en toe raakt het me toch meer dan ik mezelf wil toegeven. Zo zien anderen hem op het eerste gezicht, voor ze zijn superkarakter leren kennen.
Er gaat een kinesist en verpleging mee op kamp, dus de verzorging wordt gewoon overgenomen, maar ik heb gemaild dat ik niet weet of ik eraan toe ben om dat al een week uit handen te geven aan een onbekende. De gedachte maakt me panisch. Niemand zal dat zo goed doen als ik en Danny. En ik weet het, ooit moet ik het lossen, maar hij is nog maar 5, niet??? :s

Er trok letterlijk een waas over mijn ogen en ik zag precies alsof iemand die brilt weer zonder moet kijken. Lichamelijke klachten door eigenlijk belachelijke emoties. Het bleef de ganse dag lang, een collega maakte de opmerking dat ik er niet zo goed uitzag. En om het allemaal nog erger te maken, ’s avonds smeekte Isaak me: nee, geen kaka, alsjeblief alsjeblief alsjeblief :(. De darmspoeling is ongemakkelijk of pijnlijk, maar het was de eerste keer dat hij het op voorhand echt niet wilde. Sorry, zoon, het moet, elke 2 dagen meer dan een uur, de rest van je leven misschien,…

’s Avonds ging ik volleyballen en we speelden een beer van een match. Spannend tot en met, en ik maakte mijn mooiste punt ooit. En we wonnen met 3-2! Precies wat ik nodig had. Ik knapte direct op, weer door iets onbelangrijk. En de dag erna zette Isaak zijn eerste stapje!!! Met een ingespannen gezichtje slaagt hij erin even te staan, zijn poep naar voor te duwen en dan 5 cm vooruit te gaan, voet bij te trekken, fractie van een secondje staan en dan boem patat. Maar mama reageerde zo enthousiast, dat hij de rest van de dag wou oefenen. Ik ga kunnen stappen, mama! Wie weet… Het maakt eigenlijk niets uit. Ik mag het niet laten merken dat dat belangrijk zou kunnen zijn. Helaas, ik ben maar een mens…

En jullie zullen dit lezen, en de essentie niet begrijpen. Elke dag krijg ik die onschuldige kl*te vraag: “alles goed?” Nee, het kan nooit meer alles goed zijn! Ik heb er een schitterende tekst over gelezen op een andere blog. Ik MOET hem gewoon kopiëren… uit dankbaarheid voor die heel speciale club…

http://blog.jmouders.nl/2013/06/het-hebben-van-minimaal-een-gehandicapt-kind-is-genoeg/

Het hebben van minimaal één gehandicapt kind is genoeg

‘Ga je lekker met vakantie met papa en mama?’ De in onberispelijk KLM-blauw gestoken stewardess staat voorovergebogen en kijkt Yaël lachend aan. Yaël lacht vluchtig terug en kijkt dan snel weer naar boven, naar de lampen of het plafond of weet ik wat daar allemaal voor interessants te zien is.

Een onbekende richt het woord tot mijn kind, denk ik nog even verbaasd. Dat komt niet vaak voor. Ja, er wordt vaak naar haar gelachen, want ze is heel schattig. En nog vaker wordt er naar haar gestaard. Maar gepraat? Zelden.

Intussen houd ik met één hand Yaëls hand vast en probeer ik met de andere het juiste paspoort bij het juiste ticket te zoeken. Dat duurt even, maar dat geeft niks, zegt de stewardess. ‘Je hebt wel wat anders aan je hoofd,’ zegt ze met een snelle blik op Yaël. ‘Ik heb een dochter met Down,’ zegt ze er snel achteraan, ‘dus ik weet er alles van.’

Aaah, ze is een van ons, ze is lid van de club. De club van ouders met een gehandicapt kind. Dat verklaart het gesprekje met Yaël. Ik slik even iets weg. Dat heb ik wel vaker als ik in het wild iemand van de club ontmoet. Je voelt je in één klap minder alleen, zeker als het andere clublid zo aardig en begripvol is als deze vrouw.

Voor herkenning is het meestal nodig dat een van de clubleden zijn kind bij zich heeft. Dat gebeurt maar zelden, want doorgaans zijn de kinderen ergens anders. Op hun dagbesteding of speciale school, in het logeerhuis of in de instelling waar ze wonen. Of thuis, met de andere ouder of een speciale begeleider. Het is dus eigenlijk een beetje een geheime club. Niemand had kunnen bevroeden dat deze verzorgd uitziende vrouw een gehandicapt kind had. Ik was op dat moment even openlijk clublid, maar dan moet het andere clublid nog de moed en de zin hebben om iets te zeggen.

Soms is er een ontmoeting waarbij beide clubleden hun kind bij zich hebben. Dan zijn woorden overbodig. Op onze vorige vakantie, in Noord-Italië, hadden we zo’n ontmoeting. Hanno en ik liepen door een dorpje met Yaël aan onze hand tussen ons in. Aan de andere kant van de weg kwam een ouder echtpaar ons tegemoet met hun volwassen, verstandelijk gehandicapte zoon tussen hen in. Ze liepen met z’n drieën gearmd. We herkenden elkaar al uit de verte, lachten naar elkaar en groetten elkaar alsof we oude bekenden waren. Een beetje zoals Harley Davidson-rijders elkaar groeten, denk ik.

Zij waren Italiaans, wij Nederlands, maar toch behoorden we tot dezelfde club. Een internationaal genootschap, dat geen onderscheid maakt naar afkomst, geloof, ras of wat dan ook. Je hoeft niet door een ballotage om erbij te horen. Je hoeft ook niet op een wachtlijst, het hebben van minimaal één gehandicapt kind is genoeg.

Ik wil natuurlijk niemand jaloers maken, maar het is een leuke club met enorm betrokken leden en al had ik er liever niet bij gehoord, ik zou hem niet meer willen missen.

Juni

dinsdag, 3 september 2013

De grote afwezige deze maand is Jochem. Ik moest mijn vriendje meer dan een maand missen omdat hij handbikete van Tarifa naar Maaseik. Gelukkig bestaat er skype en digitale fotografie.

meest zuidelijke punt van Spanje: het vertrek

meest zuidelijke punt van Spanje: het vertrek

on the road...

on the road…

– 1 juni hield ik Isaaks verjaardagsfeestje voor mijn familie in binnenspeeltuin Conquesta in Ieper. ’s Ochtends werd hij al verwend met cadeautjes bij oma en opa. Hij kreeg oa een waterspeelbak, waar hij op het pleintje veel plezier mee heeft! Tine (met Jasper, Lieze en Bram), tante Rita, meme en nonkel Thomas brachten ook cadeautjes mee. We begonnen met aperitief en hapjes, aten spaghetti en eindigden met een verwenkoffie. De kids konden ondertussen naar hartelust spelen. Om 5u werden we dan bij moeke verwacht, waar opa en oma Kortrijk ook nog een paar superleuke pakjes meehadden.
De dag erna gingen we fijn wandelen op de Vesten van Ieper. Het was lang geleden en ik was vergeten hoe mooi het daar wel is. Erna hadden we natuurlijk een koffietje verdiend 🙂

cadeautje bij het ontbijt

cadeautje bij het ontbijt

blij :)

blij 🙂

om fijn mee te spelen op het plein

om fijn samen mee te spelen

een zwaard!

een zwaard!

Cars!

Cars!

klimmen

klimmen

 en glijden

en glijden

schieten

schieten

met Jasper en Lieze

met Jasper en Lieze

mijn klein broertje

mijn klein broertje

dansen met oma

dansen met oma

gezellig met de familie

gezellig met de familie

aperitieven

aperitieven

feestvarken

feestvarken

mmm spaghetti

mmm spaghetti

ijsje

ijsje

ook voor de meisjes

ook voor de meisjes

en wij verwenkoffie :)

en wij verwenkoffie 🙂

nog pakjes

weer cadeau’s

apie

apie

in de Vesten

in de Vesten

Reynaart de vos

Reynaart de vos

alleen opgeklauterd!

alleen opgeklauterd!

opwarmertje

opwarmertje

– 8 juni kwam Ariane met haar gezin bij ons eten. Cava op het terras, een Meusjes-lasagne, crumble als dessert en happy spelende kids, het was een zaaaaalige namiddag. ’s Avonds wou Noortje ook nog mee naar de dankviering van Maries eerste communie. Zoiets kan ik alleen maar toejuichen.

bubbels

bubbels

rustig spelen

rustig spelen

snoepje delen

snoepje delen

– De zondag moesten we al vroeg vertrekken naar Humbeek voor de opnames van de SOS superhelden campagne. Het werd een lange dag. Eerst werden de kinderen omgekleed, dan volgde de fotoshoot voor de affiche die jullie binnenkort overal zullen zien, een broodmaaltijd diende als pauze en dan kwam de ellenlange opname voor het tv-spotje. Cut – opnieuw – en na 7 uren it’s a wrap; de kinderen hadden eindeloos geduld, pizza kon ’s avonds vlugvlug tussen 2 scènes door in de mond geduwd worden; het was een dag om nooit te vergeten. Dank u, KVG, voor de unieke kans. Fijn, figuranten, voor de nieuwe kameraadschappen. Lief, actrice Grietje Vanderheijden, hoe je met Isaak en Noortje omging.

omgekleed, wachten op de make-up

omgekleed, wachten op de make-up

heeeel professioneel :)

heeeel professioneel 🙂

wij zijn superhelden!

wij zijn superhelden!

supersterk

supersterk

en superlief voor mekaar!

en superlief voor mekaar!

trotse mama

trotse mama

poseren voor de streekkrant

poseren voor de streekkrant

poseren voor de campagneaffiche

poseren voor de campagneaffiche

mama en papa op de affiche

mama en papa op de affiche

lunchpauze

lunchpauze

lekkerrrr

lekkerrrr

even tijd om te spelen

even tijd om te spelen

buitenopname

buitenopname

mama mag figureren

mama mag figureren

even bijwerken

even bijwerken

... en bijwerken

… en bijwerken

binnenopnames

binnenopnames

Isaak nawijzen is vreemd voor zus

Isaak nawijzen is vreemd voor zus

laatste shot

laatste shot

– En toen begonnen de examens op school en had ik ietsje meer reserves. Dinsdag gingen de kinderen op schoolreis naar binnenspeeltuin Kinderrijck in Bilzen. Vermits het te ver was voor de verpleegster om daar 2 keer naar toe te gaan, mocht ik mee. Het was super om te zien hoe de klasvriendjes samenwerkten om Isaak overal op te krijgen. Vooral Yenthe verdient een ster als Supervriend!

met wat hulp...

met wat hulp…

kom je een heel eind!

kom je een heel eind!

koekjespauze

koekjespauze

heerlijke frietjes

heerlijke frietjes

– 13 juni was het het laatste GON-overleg van Isaak. Hij sluit het 1ste kleuter af met een superrapport! Hij is traag, maar perfectionistisch, kan uren met iets bezig zijn en heeft zeker geen opvallende achterstand tov de klasgenootjes. GON-juf Ellen blij, mama zeer tevreden!
– 15 juni mocht ik nog eens gaan jureren op de lerarenopleiding. 16 juni ging ik met Annick naar Pizza Pasta e Basta, mmm.
18 juni was een luxedagje: ’s ochtends massage van Evi en ’s middags etentje met Kim in het Kookpunt.
Zaterdag 22 juni was er de hele namiddag koorrepititie in Grote Spouwen. Zondag was het opendeurdag op school.
Dinsdag was er BBQ op school in Rapertingen en oudercontact van Noortje. Ze scoort heel goed op haar testen, maar op sociaal vlak is er nog wat werk aan (veeleisend in de vriendschappen, explosief, extreem in haar emoties). Woensdagnamiddag was het rapportuitdeling in PIBO en ’s avonds proclamatie.

ons standje op de opendeur

ons standje op de opendeur


– En donderdag 27 juni zat ik op het vliegtuig naar Turkije. Het internationaal congres van Spina Bifida en Hydrocephalus kon ik zeker niet missen, temeer omdat ik gevraagd was om te spreken over hoe wij in België onze fondsenwerving doen. Ik was superzenuwachtig, vooral omdat het in het Engels was, maar op mijn rode gezichtskleur na viel mijn presentatie best mee. De lezingen zelf waren minder interessant dan verleden jaar. De nieuwe contacten die ik legde en de randactiviteiten maakten het allemaal meer dan waard. De heenreis deed ik toevallig met de Canadese band van Danny Lamb (met Jay en Jesse; zeker kijken naar hun video!) en we hadden dolle pret. Ook tussen de lezingen door was het lachen met hen. Ik kwam terecht in een wellness 5*-hotel dat een toerist normaal niet kan betalen en er was tijd genoeg om te genieten van de luxe: een weelde aan eten, zwembad buiten, wellness binnen en veel te dure cocktails. De vrijdagavond kregen we een toeristische rondrit door Izmir en werd een Turks huwelijksfeest gesimuleerd. Zaterdagavond werden we verwend met een galadiner en gooiden we weer de beentjes los. Zondag luierde ik bij het zwembad en ging ik de marktjes van Izmir afschuimen. ’s Avonds was het al weer tijd om naar huis te vliegen, recht de grote vakantie in :).

take off

take off

yummie on the plane

yummie on the plane

room with a view

room with a view

ontbijtJE

ontbijtJE

"beetje" keuze bij de buffetten

“beetje” keuze bij de buffetten

versere honing kan niet!

versere honing kan niet!

my Canadian guys

my Canadian guys

uitstapje Izmir

uitstapje Izmir

klaar voor het huwelijk in zelfgemaakt kleedje

klaar voor het huwelijk in zelfgemaakt kleedje

nightswimming

nightswimming

galadiner

galadiner

optreden van Danny Lamb met gelegenheidskoor

optreden van Danny Lamb met gelegenheidskoor

chill at the pool

chill at the pool

my Estonian friend

my Estonian friend

cay

cay

heerlijk klimaat

heerlijk klimaat

bij zonsondergang het land verlaten...

bij zonsondergang het land verlaten…

mijn presentatie:
Fund raising in Belgium
mijn verslag voor het tijdschrift van VHS:
verslag Izmir

April

dinsdag, 30 juli 2013

– een eerste week samen met je lief, het is te gek en soms ook wel wat lastig. We zijn beiden sterke karakterkes en het is nog de grenzen van de ander aftasten, respecteren of laten doorbreken… Maar we hebben ons vooral geamuseerd: dagje Eindhoven (Tongelreep en sushi!!), vrienden op bezoek voor gourmet, veel zetelhangen,… . Zaterdag gingen we spaghetti eten voor Herk-on-Wheels en zondag eindigde mijn rustig leventje met een drie uur durende koorrepitie in de Herkenrode abdij met schitterende akoustiek.

<3

koor Moosa-iek

koor Moosa-iek

– De tweede week van de Paasvakantie begon gelijk met een superdrukke dag. In de voormiddag gingen we naar het Speelmijntje met Annick, Arne en Wout en die laatste bracht vriendje Matteo mee. Het klikte beestig goed met Noortje. Ik kon terug bijpraten met mijn beste-vriendin-van-unief-die-ik-veel-te-weinig-zie en we sloten af met een etentje. Om 13u30 moesten de kids op het klim- en klautersportkamp van de stad zijn. Ik was doelbewust “vergeten” Isaaks aandoening te melden omdat ik vorige keer zo veel miserie had om hem zo in te schrijven. Je had ze moeten zien kijken toen daar een rolstoeler aankwam :). Ik vertelde dat hij een deel wel zelf mee kon doen en dat hij voor de rest met plezier zou kijken, maar hij had geluk. Er was een overvloed aan stagiairs, waarvan 1 de opleiding kine volgde en Isaak als casestudy had gehad! Ze hielpen dus met alles. Overigens, met zijn rolstoel en looprek kwam hij al verbazend ver!
’s Avonds had Noortje nog algemene repetitie voor haar dansvoorstelling tot 20u. Isaak en ik profiteerden ervan om in het Theatercafé te genieten van wat versnaperingen 😉

dansen, zus?

dansen, zus?

swag :)

swag 🙂

indrukwekkende moves

indrukwekkende moves

samen glijen

samen glijen

gezellig tafelen

gezellig tafelen

dagelijkse briefing

dagelijkse briefing

niet aan Noortje zeggen...

niet aan Noortje zeggen…

– De rest van de week vloog voorbij. Elke namiddag hadden ze 2 uren sportkamp, dinsdag en vrijdag voormiddag was er kine, woensdagvoormiddag kwam Alex spelen en donderdagvoormiddag gingen we met Kim en Lotte ontbijten in de Lunchgarden.

2 prinsesjes

2 prinsesjes

Spiderman vindt het allemaal best :)

Spiderman vindt het allemaal best 🙂

een goed begin van de dag

een goed begin van de dag

– Vrijdagavond, na het koor, trok ik weer naar Maaseik. Zaterdag stond de competitiefinale rolstoelbasket in Essen op het programma. Jochems ploeg Aachen moest helaas zijn meerdere erkennen. Zondag 14 april gingen we naar de doop van Jessie en Barts nieuwe spruit, het dansoptreden van mijn dochter en de spaghetti-avond tvv Miel, het zoontje met CP van een Facebooklotgenoot. Een drukke maar gezellige dag.

toen zagen ze het nog zitten...

toen zagen ze het nog zitten…

tof team!

teamspirit

lieve, knappe Jessie

lieve, knappe Jessie

dubbel dikke duim Dobus

dubbel dikke duim Dobus

mijn  kabouterke

mijn kabouterke

– De volgende week verliep rustig. Ik keek vooral uit naar zaterdag 20 april. Na een extra koorrepititie begon ik aan de mis-en-place voor een voor mij belangrijk etentje. Mirjam kwam met haar gezin en Jochem kwam als gemeenschappelijke vriend. Noortje zorgde nog voor onverwachte omstandigheden door “een beetje vuil” terug te komen van de VKSJ, maar ik was keurig op tijd klaar. Naarmate de gezelligheid en de alcohol in mijn hoofd steeg, viel mijn laatste principe. Het was voor Noortje op het einde van de TOPAVOND wel duidelijk dat mammie een beetje verliefd was op Jochem :). Makkelijk, nu konden we elkaar meer zien. De dag erna gingen we met een bevriend koppel een ijsje eten. Noortje vroeg waarom Jochem zo raar stapt. Dankzij Isaak was mijn uitleg snel begrepen. Toen Jochem uitstapte, ging ze naar hem toe en zei: “kom, Jochem, ik ga je helpen met stappen.” *Smelt*. ’s Avonds, toen ik Isaak in bed legde, nam madammeke een dekentje en vleide zich relaxed in zijn armen. Even erna zei ze dat ze met Jochem wou trouwen. Dat zit dus snor 😉

geen commentaar

geen commentaar

geen commentaar bis

geen commentaar bis

Jochem kwam met een gekke fiets

Jochem kwam met een gekke fiets

zo krijg je mijn kids wel voor je gewonnen...

zo krijg je mijn kids wel voor je gewonnen…

– 27 april: happy birthday to me :D. Vrijdagavond wachtte ik met mijn koorvriendjes in de Elckerlyk 0 u af. We zetten mijn verjaardag in met een fles cava. Daarna ging ik naar mijn (verwaarloosde) Happy Snookervriendjes en feestte ik verder. Ik ging zaterdag vinzwemmen en daarna HEERLIJK lunchen met mijn lief in het Kookpunt. In de namiddag gingen we shoppen en mocht ik als cadeau een zwempak en bikini uitkiezen (voor onze vakantie olé olé :)). Ik liet mijn centjes ook effe rollen voor een nieuwe tenue. De zenuwen begonnen ondertussen te gieren voor de zangavond. Het was superleuk, het publiek was enthousiast, maar ikzelf was niet tevreden over mijn solo. Ik was gewoon veel te zenuwachtig :(. De kaas, de wijn en het gezelschap achteraf maakten alles goed en we lagen veel te laat in bed…

koorknapies

koorknapies

mmmmmm

mmmmmm

traktaat aan mezelf

traktaat aan mezelf

waaaaw

waaaaw

met Kellie

met Kellie

grottenkaas en wijn

grottenkaas en wijn

… want om 5u moesten we eruit omdat Jochem een marathon moest rijden in Dusseldorf. Met papa’s van andere Belgische deelnemers trok ik in het mooie stadje rond om hen zoveel mogelijk te zien presteren. Jochem zette een goeie tijd neer… maar moest het helaas bekopen met een bronchitis.

zweten

zweten

zwoegen

zwoegen

rusten

rusten

rest januari en februari

vrijdag, 22 maart 2013

Time flies when you’re having fun… Ik zat weer effe zo fel achter met de blog, dat ik de chronologie even naar mijn hand gezet heb.

Na de kerstvakantie ging de gewone drukte weer zijn gang, met enkele “uitspanningen” om te “recupereren”:

– 12 januari mocht ik gaan jureren op de lerarenopleiding. Het was super om mijn ouw collega’s nog eens terug te zien en kennis te maken tijdens het etentje met de nieuwe leraars en juryleden.

– 19 januari ging ik met de trein naar de vernissage van Pierre Mertens in Antwerpen. Ik wist niet goed wat ik hieronder moest verstaan, maar als elke opening van een kunsttentoonstelling zo is, laat die uitnodigingen maar komen :). We werden verwend met boeiende kunst, heerlijke hapjes en drank a volonté. Het hielp natuurlijk dat Maria van VSH en Lieven van IF daar waren; man, wat hebben we gelachen. We hebben een paar pogingen gedaan om naar huis te vertrekken, maar werden uiteindelijk uitgenodigd bij Pierre zelf thuis om te eten. Zalig, die onverwachte gastvrijheid :), zo’n warme mensen vind je niet meer vaak. Acteur Maarten Mertens zat bovendien gewoon mee aan tafel ;). En de spontane dansjes van vrolijk Downtje Shana maakte de sfeer compleet 🙂
Ik was net op tijd terug in Hasselt om met Patricia naar de Chess fuif te gaan. Another greatgreat day and night!

deskundige uitleg van een expert

deskundige uitleg van een expert

– Midden januari besloot ik voor Isaak een zitverhoger voor het toilet te kopen. Ik was het knoeien bij de transfer van liggen naar potje, de stank in zijn kamer, de vuiligheid uit het potje uitkuisen,… meer dan beu. Het was een gok want ik wist niet of het wel zou lukken. Had ik het maar eerder gedaan! Het gaat er nu een pak properder aan toe en Isaak zit keurig.
De laatste tijd zijn er wel problemen met “poeppijn”. Isaak smeekt dan dat ik hem knuffel en zijn gezicht vertoont een zielige grimas, en dat toch de helft van de tijd dat hij op de wc zit (ong. half uur). Zus en Youtube proberen ons dapper kereltje af te leiden. Is 2 dagen proper blijven deze pijn waard? Ik zal het de volgende spina raadpleging in mei zeker grondig bespreken.

2013-01-16 19.43.48

– 24 januari was het GONoverleg op school. Alles gaat prima en ze zijn toch zo zot van hem :). De wiskundige onbegripjes beginnen op te duiken, maar volgens de juf is er zeker nog geen significant verschil met de rest van zijn klas.

– 26 januari was het kaartavond op school. Een hoogtepunt voor mij, al zat ik deze keer bij de middenmoot.
De dag erna was het etentje tvv de Snooker. Ik vergezelde mijn Happy-maatje Danny en zijn familie aan tafel. Het was heerlijk en het gezelschap was top :).

– 30 januari was het op Noortjes school een infoavond over de overgang naar het eerste leerjaar. Conclusie: Noortje is schoolrijp :). Alsof we dat al niet wisten: ze wil constant schrijven, probeert woordjes in drukletters te lezen, maakt sommen en verschillen onder de 10 zonder problemen,… Ik ben een trotse mama.

– 2 februari ging ik met Kim naar de binnenspeeltuin in Genk. Terwijl wij bij de heerlijke cappuccino tetterden, speelden de kinderen vrolijk. Een pannenkoek kon uiteraard niet ontbreken.

zus in de rug aanvallen :)

zus in de rug aanvallen 🙂

tuut tuut

tuut tuut

Noortje, Lotte en Isaak

Noortje, Lotte en Isaak

’s Avonds was het agronacht: DE Pibofuif! Achter mijn bonnetjestafel stond ik de hele avond te shaken. Om 7u was ik in de studio…
Een paar uur later kreeg ik een telefoon dat Noortje serieus griep had. Ik belde mijn ouders om enkele dagen au pair te komen. Bij deze: nog eens ne dikken merci!

– Ondertussen besloot ik iets te doen aan mijn chronische heesheid (sinds ik bij het koor ben :(). Ik ging naar de KNO-arts en die stelde minuscule stembandknobbels vast. Een voorschrift logopedie werd opgesteld met de diagnose “stemproblemen met handicap voor het uitvoeren van het stemberoep”. En zo moet ik dus vermoedelijk 2 jaar wekelijks 2 keer naar de logopedist. Zucht, waar blijven we toch de tijd vinden… De oefeningen die ik er doe zijn megabelachelijk maar ontzettend heilzaam. Mijn heesheid is al grotendeels verdwenen. Dat ik in het koor overgestapt ben van sopraan naar alt zal er ook wel mee te maken hebben. De dirigent had me op het gehoor getest en de logopedist zelfs op een wiskundige manier met de decibelmeter: een echte alt maar met potentie voor sopraan als ik technisch beter mijn stem ga leren gebruiken. Ik had schrik voor het altschap – toch wel moeilijker – maar het valt goed mee en ik hou wel van de uitdaging.

2013-02-28 10.35.31

– Donderdag 7 februari was mijn meisje gelukkig genezen. Het oudercomité trakteerde namelijk pannenkoeken voor lichtmis. Onder het mom van helpen beleefde ik een uiterst fijne namiddag met heel wat geroddel met andere mama’s (en 2 dappere papa’s ;)), zelf af en toe een hap in de mond en alleen maar blije gezichtjes :).

2013-02-07 15.40.38

– Na de week skireis (en een uitslaapzondag) kon ik er weer helemaal tegen. De dag erna kreeg ik een mooie evaluatie van de directeur, met expliciet begrip voor de thuissituatie. Het ontroerde mij dat dit officieel verwoord werd. Dank u, Elly :).

– 23 februari gingen we nog eens een weekendje Vlamertingen. We begonnen met een frietje in de frituur, daarna een shopje in de Filou (weer dank u, mama, voor de kleren ;)) en daarna een schitterende, spannende volleybalmatch. De kinderen vinden het geweldig om in de sporthal te spelen, iets wat ik zelf wekelijks deed toen ik klein was ;).

op Isaaks schoot supporteren

op Isaaks schoot supporteren

Zondag gingen we naar mijn oma waar we met mijn papa en Chris Noortjes verjaardag nog eens vierden. Bedankt voor de superleuke cadeautjes!

Isaak de bouwer

Isaak de bouwer

een Barbie!!!

een Barbie!!!

miss Noortje :)

miss Noortje 🙂

de yummie taart

de yummie taart

6 kaarsjes

6 kaarsjes

– En we eindigden februari met een zieke Isaak. Na een nacht overgeven en met lichte koorts gingen we op doktersvisite. Mijn manneke wou daarna persé naar school en vermits ik geen opvang had en de juf het wel zag zitten, liet ik me makkelijk vermurwen. Gelukkig hebben ze op school een veldbedje en zorgzame lagereschoolmeisjes ;).

met Juleske

met Juleske

eerste helft augustus

dinsdag, 18 september 2012

Augustus: ik en de kids, met af en toe een activiteit samen met Danny want die woonde nog in. De kindjes waren zooooo braaf, lucky me!

3/8 zijn we naar Marita geweest. We kunnen Jana’s oude tribike overkopen, gingen daar om Isaak die te laten testen en hadden zo weer een excuus voor een gezellige middag :). We wachten nog op trappers en dan kan Isaak op het pleintje koersen samen met de “bende”.

ventje met de grote fiets

sturen lukt goed!

4/8: live a life. Op dit benefietconcert ging ik met Herk-on-wheels helpen de inkom doen. Het was een prachtige namiddag. Danny kwam ook met de kinderen want er was enorm veel animatie en… een rolstoelschommel! Ze kwamen er warempel mee in het nieuws 🙂 (kijken vanaf 15.15). Het was warm, ik was met de fiets, had niet veel gegeten, had samen met die mannen meegedronken… en ik heb het geweten…

6/8 ging ik met Annick en John en ons 4 kinderen naar de Efteling. Het werd de mooiste dag van de hele vakantie!! Als ik al ergens Plopsa het voordeel van de twijfel gaf dat ze de veiligheid van onze speciale kindjes als opzet hebben met hun regeltjes, dan ben ik sinds toen overtuigd dat dat allemaal bullshit is. In de Efteling mocht Isaak zogoed als overal op en er was bijna overal een toegankelijke aparte ingang. Nergens werden we vies bekeken, ook niet als we een lange rij “voorstaken” en ze een attractie voor hem moesten stilleggen. Ook lengtebeperkingen waren er nauwelijks. Meneer Verhulst mag daar eens gaan kijken!
Dank u, lieve Annick, we vonden het allemaal fantastisch!

op het treintje

in de hoge monorail

de nostalgische carrousel

de dansende schoentjes, my old time favorite

bang van de draak!

de nieuwe sprookjesboom

in de bootjes

snel op en neer met meter en Wout

dolle pret op de wildwaterrivier (2 keer)!

7/8 waren Kim en ik van plan te naaien bij haar thuis. De zin ontbrak een beetje en dus gingen we shoppen en een heerlijk soepke eten. Kim was de hele vakantie weg, behalve die week en de laatste week van augustus. Dus moesten we onze kostbare tijd samen dubbel genieten :). En het kleedje van Noortje en het hemdje van Isaak zijn toch afgeraakt, hoor ;).

“paar” zakskes… en Zuppabarsoep!

kindjes waren blij elkaar terug te zien

het kleedje af, hemdje in de maak

af! 2 modellekes…

sjieke pose, Noortje!

8/8 belde Annick me op of ik zin had in cinema. En of ik zin had! De eerste 3D-beeldervaring voor de kids met Madagascar 3, prachtig! Al mocht de bril voor Isaak wel een maatje kleiner 🙂

11/8 was het weer verbroederingsBBQ op de volkdans. Net zoals verleden jaar werd het een fantastisch lekkere en gezellige boel en leerden we weer wat buitenlandse pasjes zetten. 15/8 mocht Noortje dan met haar kleutergroep weer optreden in de tent.

effe modelleke spelen voor het omkleden

dansen!

netjes afscheid nemen

Het weekend van 12/8 was er theater op de markt. Die zondag hebben we genoten van al de gratis shows. We hebben prachtige dingen gezien!

een magisch theater

jongleurs met appels

op expeditie naar de zuidpool! (interactieve tentoonstelling)

rest van juni

woensdag, 15 augustus 2012

Eind juni is altijd werken-werken voor een leerkracht. Tussenin was er wel tijd voor ontspanning:

– 23 juni gingen we naar de opendeur van de dansschool waar verschillende van Noortjes klasgenoten dansen. Noortje deed direct mee en Isaak zat naast Arjen (Majlens broertje + zat ook bij juf Anke) het vrouwelijk schoon te bewonderen.

opwarmend huppelen

Majlen, Noortje, Nour, Lore en helemaal rechts Paulien

Modern: over de grond rollen en huilen 😉

knuff voor Arjen!

Daarna gingen we nog even naar Genk on Stage want Kapitein Winnokio stond op het podium. De kinderen waren wild enthousiast. Bij het liedje “let’s do the twist” zei Isaak wijsneuzerig dat hij ook een twister had. Noortje was vooral fan van het liedje “doe je eigen willetje”…

– 26 juni was het oudercontact, met bbq georganiseerd door het oudercomité. Gezellig werken. Te druk om foto’s te nemen. Wel eventjes een filmpje gemaakt van Isaaks stunt: over een hoge loopbrug raken. Iedereen staarde naar dat jongetje wat ze alleen kennen in de rolstoel, grappig :). De kinderen hebben zich heel de avond geamuseerd met hun vriendjes en het eten was heerlijk.

– 28 juni was het personeelsfeest in Bokrijk. Heerlijk ontbijtje. Mooie tentoonstelling van de sixties gezien: nostalgie! Vroeger was alles toch blijkbaar veel duurzamer. Ik ben in de jaren 80 opgegroeid en toch kwam enorm veel sixties-stuff nog voor in mijn jeugd. Eten was puur en lekker.
’s Avonds was het de laatste training van Herk-on-wheels met… jenever!

– De laatste dag van juni bereidde ik Isaak voor op de vakantie met: een zomerkapsel en een ijsje! Ik ging met de fiets en leende een autootje bij de stadswacht.

fris gelkoppeke

Isaak vindt het te gek

leuke beloning

– nog enkele leuke tussendoor-kiekjes:

tuintje doet het goed!

monsteroogst radijzen!

samen met de kinesist en Jana op wandeling!

Noortjes eerste melktand uit!

Isaak 3!

dinsdag, 15 mei 2012

Zondagochtend was het een drukte van jewelste. De kindjes moesten in bad, er moest een grondige kledingkeuze gemaakt worden, we moesten inpakken,… maar eerst wilden de kindjes hun zelfgemaakte cadeautjes aan hun mamaatje geven. Ze waren op en top trots, en terecht! Isaak had een liedje geleerd, maar verder dan “riere” (falderalderiere) raakte hij niet. Noortje daarentegen wist het heel mooi in te kleden.

potje gezaaide basilicum en wasknijperzakje

Met een taart waar mijn zoons oogjes van gingen blinken trokken we naar Genk.

We hadden een timemanagementsinschattingsfout (jawadde) gemaakt en kwamen net te laat. De rij in de bloemenzaak voor een presentje voor onze mama’s was ook veel te lang. En de hostie op de taart was onverbiddelijk beginnen krullen door de zon op de korte rit. De middag begon met stress, maar het lekker eten in Brasserie Basic bracht ons gelukkig in feestelijke stemming. Wat een kwaliteit! Mijn ouders, meme en nicht met gezin waren van ver gekomen en aten gezellig mee.

smakelijk!

Cars kijken in het kinderhoekje

broer en zus kunnen niet zonder elkaar

Om 14u kwam de rest van de feestvierders: Danny’s ouders, zus (met Jano) en opa en Annick met haar 2 mannen. De cadeautjes werden uitgedeeld. Wat werd Isaak verwend! Hij kreeg een heleboel auto’s, een basketbal, een waterpistool en een blokkenpuzzel. Ook Noortje deelde in de prijzen en kreeg hamertje tik en een tasje (ze konden het niet laten…). Ondertussen werd ons crustini’s met tapenade, olijven en wijn voorgeschoteld.

koddige kaartjes

een katapult-auto

superleuk bevonden tasje

o, een officiële wedstrijdbal!

zooo, opapa!

een “sieter”!

leuke puzzel

hapjes, mmm

Annick en Wout

friends 4 ever

Even later staken we het pleintje over naar de binnenspeeltuin. Het was tenslotte een kinderfeestje. Mijn gasten kregen zelfgemaakte aardbeienbavarois, gevolgd door de taart. Isaak vond de aandacht maar al te leuk.

De rest van de namiddag speelden de kinderen ongestoord en konden wij op het gemak een babbelke slaan. Ik kon voldaan terugkijken op een fijne middag en een gelukkige zoon en gasten!

de “oudjes” kletsen,

de “jongskes” spelen.

roetsjen

allemaal voor mij?

cadeautje van het huis

droomkoppel

tijd van gaan is gekomen 😦

Noortje vond een vriendinnetje

… om mee te dansen

atleet!

zaterdag, 31 maart 2012

Donderdagavond was het zover: de eerste basketbaltraining. Na school moest hij nog even dutten, waar hij geen bezwaar tegen had. Door de vermoeiende woensdagnamiddag, de kine om half 6, eten pas om half 7, gevolgd door zijn verzorging, was hij meer dan moe. Hij was huilerig toen we hem 2 uren later AL wakker maakten en zijn darmspoeling combineerden met een boterham. We reden naar Herk, en toen Isaak Silke (zijn personal trainster), de ploeg in volle actie en die rijkdom aan ballen zag, veranderde zijn humeur instant! Van 7 tot 9 heeft hij zich rot geamuseerd. Hij pikt vrij snel iets op en is al bezig met de beginselen van dribbelen. Mikken in een ring lukt heel goed, al voelt meneer zich te goed voor de kleine bal; geef hem maar the real stuff. Rijden deed hij veel te weinig. Hoewel hij zin kreeg om gezellig tikkertje mee te doen, wou hij niet van mijn zijde wijken. Op het einde kreeg ik ook een rolstoel en zo kregen we hem toch in beweging. De volgende keer mogen we al een stuk meedoen met de opwarming van de groten! Silke, dochter van de trainer en lief van een speler, zorgde voor de goede begeleiding en wat beeldmateriaal:

eerst met de moussen bal

en dan zoals de echten!

de ring is nog net iets te hoog

zo moet je dribbelen

betere uitleg door een pro

en dan zelf aan de slag

even pauze

energie bijpompen

beetje jongleren

en racen met mammie

Binnen 2 weken zijn we opnieuw van de partij!

Vandaag was het dan de eerste rijles. Het was ergens geruststellend dat Isaak deze week al een paar keer gezegd had dat hij wel terug wou zitten op het kleine paard. Niet op het grote! Daar trokken wij ons natuurlijk niets van aan. Het lijkt meer beangstigend zo hoog te zitten, maar de bewegingen van een pony zijn veel wiebeliger. Ik zette me op Qliksane en nam een spartelende jongen aan. Hij was bang en huilde, maar zonder tranen. Na enkele toertjes verdween het geluid en was er alleen nog maar een vertrokken gezicht. Daar wist Sara gelukkig nog iets op: Isaak mocht een speelgoedpaardje vasthouden. Dat viel duidelijk in de smaak en vervolgens had ik mijn stoere kerel terug! Hij kreeg er echt zin in, kletste honderduit en verlegde steeds meer zijn grenzen. Op het einde hield ik hem al niet meer vast. Toen we terug bij de stal waren, glipte ik er af en zat Isaak als een echte ridder helemaal alleen! Ik kan weeral ontzettend trots op hem zijn. Het was ook ontroerend om te zien hoe goed zijn voeten staan in ruiterzit. Door de goede heupstand (eversie), volgt de onderkant op een natuurlijke manier. En volgende keer wil meneer weer… op het grote paard!

bang wezelke...

het wonder van het speelgoedpaardje

een dwergje op een vriendelijke reus

Buiten!

vrijdag, 30 maart 2012

Maandag had ik met de CLB-arts een afspraak voor het invullen van de GON-aanvraag. Vanaf september kunnen Isaak en zijn juf rekenen op 2u hulp per week. Dinsdag was het Noortjes dansles, terwijl ik bij Kim op het terras van een koffietje kon genieten. Isaak speelde ondertussen in de tuin. En woensdag was het officieel buitenspeeldag!

Het was al lang geregeld dat Sam zou komen spelen. Toen ik het trio van school haalde, was Isaak verkleed in Bumba, zelf gemaakt! Normaal zou er 2 weken geleden carnaval gevierd zijn, maar door het busongeval werd dat uitgesteld.

(Noortje mocht toen wel met haar outfit naar huis, opgemaakt door de juf:
)

Ik sprak af met mijn rechter- en overbuur om met de bus naar de georganiseerde activiteiten in het Kapermolenpark vertrekken. Net ervoor waren alle kindjes flink aan het kleuren, het beloofde dus een vredevolle namiddag te worden.

De zon was ons alvast gunstig gezind. De busrit was een hele belevenis voor de bende jung. Toen we aankwamen, zagen we al van ver de massa’s springkastelen en de geschminkte gezichten. 12 oogjes begonnen te blinken :). De mama’s ploften neer op een stoel en aten van de meegenomen koekjes, al moest ik vooral als chaperonne van Isaak rondspringen. Het was een fantastische namiddag! ik zette vlinder Sam tevreden af bij haar oma en spiderman Isaak vertelde alles aan de kinesist. En nu vertelt mama het aan heel Vlaanderen… met mooie foto’s:

samen onderweg

een fatamorgana in de verte?

koekjespauze

wie is da?

wachten op de bus

met het Nickelodeon-cadeautje

Met al dat buiten spelen, heeft Isaak een nieuwe truc geleerd: met de driewieler rijden.

De kinesist was enorm onder de indruk! Wie niet…?