Archive for the ‘instanties’ Category

EIN-DE-LIJK (maar niet zonder slag of stoot…)

maandag, 18 maart 2013

8 januari moest Isaak op controle voor de herziening van de verhoogde kinderbijslag. Met knikkende knieën en opgezette stekels kwam ik bij een vriendelijke vrouwelijke dokter terecht. Al mijn frustraties kwamen eruit en met mijn zelfgemaakte berekening (verhoogdeKBcontrole) liep ik af dat het toch verdomd onrechtvaardig was dat de vorige dokter 50% minder uitkwam: 13 punten ipv 19.

De dokter begreep me helemaal, kon me kalmeren en zei dat ze het persoonlijk zou opvolgen bij de provincieverantwoordelijke. Ik had goeie hoop…

… enkele weken later ontving ik een dikke envelop en ik wist meteen dat het in orde was. Maar dat Isaak 20(!) punten zou krijgen, dat overtrof mijn stoutste verwachtingen! Nu krijg ik dus ook een maandelijkse mantelzorgtoelage van 130 euro en die is meer dan welkom!! Die 25 euro die jullie per jaar dus betalen aan de zorgkas, die gaan vanaf nu oa naar mijn schattig manneke 🙂

In de brief zat ook het bewijs van de min. 50% handicap onderste ledematen. Dit had ik nodig om een nieuwe auto te kopen en om de parkeerkaart aan te vragen. Dat laatste moet via het plaatselijke OCMW. Na een telefoontje bleek dat dat alleen kon in de voormiddag van 9 tot 12, ter plaatse, liefst kwartier op voorhand want je moet een nummertje nemen en dan uuuuuuren wachten. Eu… sommige mensen moeten werken!!! Na veel 5-en en 6-en gingen ze dan toch akkoord met een communicatie via post. En ja :), de kaart ligt ondertussen lekker op mijn dashboard.

Mijn laatste missie was het kopen van een auto die de zelfstandigheid van Isaak zal vergroten (en mijn arm rugje sparen). In de laatste week van de autosaloncondities ging ik de Daciagarage binnen in de overtuiging dat ik buiten zou gaan met een benzine Dokker aan minder dan 8000 euro. Viel dat even tegen. Dat ding had geen achterdeuren, ik doe te veel kilometers dus heb toch een diesel nodig en er waren 0 opties (zelfs geen centrale vergrendeling). Als alles erbij geteld werd, kwam ik gewoon even duur uit als de Renault Kangoo. Ik nam nog even de tijd om ook de C. Berlingo, P. Partner,… te gaan bekijken maar die kwamen duurder uit en waren minder luxueus (niet nodig, maar als je het dan toch voor hetzelfde geld krijgt…). Bovendien blijkt het onderstel van de Kangoo zich heel goed te lenen tot aanpassingen voor Isaak, moest dat ooit nodig zijn (maar ik denk/hoop het niet).
Als kleur leek me de mokkabruine wel iets. Toen ik vroeg of ik eens een echte wagen kon zien in die kleur – zo’n staaltje zegt niet alles – zei de verkoper mij dat niemand zoiets neemt. 😀 Ideaal voor mij dus. Het is een eerbetoon aan mijn liefde voor koffie en chocolade!

Met het bestelformulier ging ik naar het BTW-kantoor voor de formaliteit van de handtekening voor het niet betalen van de BTW. Had ik gedacht! Meneer vertelde me doodleuk dat ik dat niet kon krijgen omdat 1) de wagen niet op Isaaks naam stond, 2) het attest voor de BLIJVENDE invaliditeit een einddatum had (tot de volgende controle binnen 2 jaar, wat heel normaal is). Dat eerste had ik snel kunnen weerleggen door de wettekst erbij te nemen (wettelijke vertegenwoordigers tellen voor een minderjarige, dommerik!) maar voor dat tweede waren weer serieus wat telefoontjes, rechte haren en traantjes nodig. Waarbij het opmerkelijkste wat ik te horen kreeg toch dit was: “Maar mevrouw, waar maakt u zich toch druk over, het gaat toch maar om 2000 euro”. Meneer heeft duidelijk meer geld op zijn spaarrekening :s.
Uiteindelijk kreeg ik de handtekening… en begin mei rij ik in een gloednieuwe car :).

Nu kunnen we achter de incontinentiepremie aan. Weeral formulieren invullen door zowel de huisarts, de thuisverpleegster, de specialist in Leuven en ikzelf. Och ja, waar moeten we ons anders mee bezig houden, he… :s

Advertenties

FODverdomme!

vrijdag, 28 december 2012

Bureaucratie. Het is een begrip dat ik door en door ken sinds ik Isaak heb. Het FOD Personen met een Handicap spant toch wel de kroon. En het einde is nog lang niet in zicht.

Even recapituleren:
Eerste controle: dokter maakt een fout in de duur van de sondagenood en Isaak heeft dus geen handicap. Na een jaar vechten wordt het rechtgezet en krijgen we waar we recht op hebben.
Tweede controle: dokter vergeet 50% handicap onderste ledematen toe te kennen waardoor we geen parkeerkaart krijgen. Bovendien werd er maar 1 punt voor mobiliteit toegekend, een kaakslag als je weet dat 0 punten perfect mobiel is = lopen, springen, trappen maken,…. Na een gesprek met de controlearts blijkt dat ze hem ingeschaald heeft in de leeftijdscategorie < 24 maanden, terwijl mijn grote kerel al 3 jaar was op het moment van de controle.

Na heel wat heen en weer gebel, mail en touwtrekkerij van de sociale dienst, geeft Brussel de vergissing toe, maar dank zij de bureaucratie zit er toch niks anders op dan de papieren opnieuw in te vullen. “de papieren invullen” is een heel gedoe. Er moet een deel door Leuven ingevuld worden. Je begrijpt dat de dokters daar telkens voor staan te springen, dus daar gaat toch een tijdspanne over voor de juiste kribbels verzameld zijn. Ook de kinesist moet opnieuw een verslag maken en ikzelf mag ook weer 4 bladzijden juiste woorden zoeken. Het resultaat is een bundel zweet, die quasi identiek is aan de bundel die Brussel al ergens in het dossier heeft, want sinds januari is er eigenlijk niet veel veranderd. Maar nee, een herziening moet officieel zijn, en opnieuw de papieren uit een dossier na controle vissen, dat staat niet in hun boekje….
Het hele spelleke sleept nu al weer een 10-tal maanden aan. Ik sta te popelen om een nieuwe wagen te kopen, die het comfort voor Isaak en vooral voor de mama een stuk zou verbeteren. Met de 50% OL hebben we echter recht op BTW-vermindering, dus het zou stom zijn om niet te wachten tot het in orde is. Ik was dan ook zo gelukkig toen ik na al de moeite de ingevulde papieren van Leuven kreeg, dat ik het zonder copies te maken (doe ik anders nooit!) als de wiedeweerga op de bus deed. Een maand later kreeg ik een brief in de bus… dat FOD nog altijd geen ingevulde papieren van mij ontvangen had!!

Toen brak ik…

Ik heb gehuild, geschreeuwd, op de grond gelegen van onmacht. Ik kon het echt niet meer aan om alles opnieuw te verzamelen!

Na een week proberen binnen te raken bij het contact center – moet je echt eens proberen, dikke lol! – zegt een mevrouw doodleuk dat ze de papieren wel hebben en dat die brief fout was. Geen excuses. Toen ik zei wat die brief met mij gedaan had, zei die doodleuk: “ma madammeke, zo rap moet ge nie panikeren”. GRRRRR!

Dit is ondertussen 3 weken geleden, en nog steeds geen datum voor de herzieningscontrole. Zoals gezegd: het einde is nog niet in zicht…