Archive for the ‘gedrag’ Category

Update Noortje

zondag, 23 maart 2014

Noortje gaat nog steeds vooruit op school. Zalig om te zien hoe goed ze al kunnen lezen na een half jaar. En ze schrijft mooier dan haar mama 🙂

nieuwjaarsbrief...

nieuwjaarsbrief…

netjes voorgelezen

netjes voorgelezen

Noortje was op het laatst in 2013 weer vaak ambetant. We deden heel vaak leuke dingen, maar telkens was ze ondankbaar of kwaad als we terug naar huis gingen. De uilenshow van de broer van Arianne was voor mij de druppel. Ze wou telkens een uil op haar arm, maar tijdens de 10 minuten dat het aan anderen was, had ze een lip tot aan de grond. Ze is zo verwend met uitstapjes dat ik een eind aan de evidentie wou maken. De laatste uitstap lag al lang vast (3/1/14), dus die ging nog door: met Annick naar Toverland. En daarna was het gedaan, daarna moest ze “werken” voor haar tripjes.

onder de indruk

onder de indruk

cute

cute

grootste uil op kleinste 4-jarige :)

grootste uil op kleinste 4-jarige 🙂

Toverland is top!

Toverland is top!

Noortje gaat op de grote rollercoaster!

Noortje gaat op de grote rollercoaster!

de kleintjes houden het rustiger

de kleintjes houden het rustiger

gezellig smikkelmoment

gezellig smikkelmoment

Beide kinderen kreeg een beloningsstickerblad met 36 vakjes. Isaak verdient een sticker als hij zijn eten opeet binnen de 30 minuten (en zo is het jaag-sakker-systeem verleden tijd) en Noortje eentje als ze een hele dag flink is. Hun prijs is hetgeen wat hen het meest aan het hart ligt: bij Isaak een vriendje die komt spelen en bij Noortje een uitstapje naar keuze met iets lekkers. Sindsdien is ze een pak gekalmeerd! Ze blijft elke dag na school vragen: “wat gaan we doen? Hoe, thuis blijven, er is niks te doen thuis”, maar toch lacht ze meer. Ze geniet van het spelen met de vriendjes op het plein nu het mooier weer is. Grote uitstappen doen we niet meer, maar als we heel even iets gaan drinken of zo, apprecieert ze het al veel meer. Zelfs ik kan nu genieten van het huiselijke ;). Doordat Noortje nu liever is, moet ik minder de boemama spelen. Onze band is echt veel beter. Nog 3 stickertjes en haar eerste blad is vol! Ze heeft haar prijs al gekozen: samen met haar mammie naar de cinema, met een suikerspin (hebben ze dat daar wel?). Ze heeft geluk, volgende week moet Isaak naar een verjaardagsfeestje, dus onze date kan doorgaan :). Omdat ik zo trots ben op haar, heb ik zelfs voor een extra verrassing gezorgd als ze haar laatste stickertje plakt. Nu nog dat ochtendhumeur weg en haar watjesgehalte wat afzwakken…

IMG_20140323_210414 (Small)
Jaja, mijn meisje heeft gaatjes in haar oren. Daar keken zij en ik al jaren naar uit, maar ik wou het houden voor haar eerste communie. De eerste exemplaren kreeg ze voor haar verjaardag, dan kan er op 29 mei wat meer blingbling in. Het is al bijna zover, haar eerste communie… en ze is al 7 geworden!! De tijd vliegt. Haar feestje wou ze zo graag in Kinderrijck – de hype van dit moment – maar dat is me te duur. Na de eerste teleurstelling stelde ze een nachtfeestje voor, wat een razend succes bleek! Iedereen was happy, inclusief ik.

de gasten :)

de gasten 🙂

de taart

de taart

de film met popcorn en chips

de film met popcorn en chips

gezellig slapen

gezellig slapen

de traktatie voor de klas

de traktatie voor de klas

Noortje begint ook steeds meer en meer het anders zijn van Isaak te beleven. Uitspraken van haar, die mijn hart doen krimpen, zijn: “Een rolstoel is voor gehandicapten zoals Isaak”; “Ik vind het niet leuk dat Isaak gehandicapt is”,… Ik kan me al beginnen wapenen voor over 2 jaar. Ik vermoed dat Isaak ook dan met zijn eigen vragen gaan afkomen, al gaan die dan een dieper antwoord vergen dan waar Noortje nu nood aan heeft…

Advertenties

Juni

dinsdag, 3 september 2013

De grote afwezige deze maand is Jochem. Ik moest mijn vriendje meer dan een maand missen omdat hij handbikete van Tarifa naar Maaseik. Gelukkig bestaat er skype en digitale fotografie.

meest zuidelijke punt van Spanje: het vertrek

meest zuidelijke punt van Spanje: het vertrek

on the road...

on the road…

– 1 juni hield ik Isaaks verjaardagsfeestje voor mijn familie in binnenspeeltuin Conquesta in Ieper. ’s Ochtends werd hij al verwend met cadeautjes bij oma en opa. Hij kreeg oa een waterspeelbak, waar hij op het pleintje veel plezier mee heeft! Tine (met Jasper, Lieze en Bram), tante Rita, meme en nonkel Thomas brachten ook cadeautjes mee. We begonnen met aperitief en hapjes, aten spaghetti en eindigden met een verwenkoffie. De kids konden ondertussen naar hartelust spelen. Om 5u werden we dan bij moeke verwacht, waar opa en oma Kortrijk ook nog een paar superleuke pakjes meehadden.
De dag erna gingen we fijn wandelen op de Vesten van Ieper. Het was lang geleden en ik was vergeten hoe mooi het daar wel is. Erna hadden we natuurlijk een koffietje verdiend 🙂

cadeautje bij het ontbijt

cadeautje bij het ontbijt

blij :)

blij 🙂

om fijn mee te spelen op het plein

om fijn samen mee te spelen

een zwaard!

een zwaard!

Cars!

Cars!

klimmen

klimmen

 en glijden

en glijden

schieten

schieten

met Jasper en Lieze

met Jasper en Lieze

mijn klein broertje

mijn klein broertje

dansen met oma

dansen met oma

gezellig met de familie

gezellig met de familie

aperitieven

aperitieven

feestvarken

feestvarken

mmm spaghetti

mmm spaghetti

ijsje

ijsje

ook voor de meisjes

ook voor de meisjes

en wij verwenkoffie :)

en wij verwenkoffie 🙂

nog pakjes

weer cadeau’s

apie

apie

in de Vesten

in de Vesten

Reynaart de vos

Reynaart de vos

alleen opgeklauterd!

alleen opgeklauterd!

opwarmertje

opwarmertje

– 8 juni kwam Ariane met haar gezin bij ons eten. Cava op het terras, een Meusjes-lasagne, crumble als dessert en happy spelende kids, het was een zaaaaalige namiddag. ’s Avonds wou Noortje ook nog mee naar de dankviering van Maries eerste communie. Zoiets kan ik alleen maar toejuichen.

bubbels

bubbels

rustig spelen

rustig spelen

snoepje delen

snoepje delen

– De zondag moesten we al vroeg vertrekken naar Humbeek voor de opnames van de SOS superhelden campagne. Het werd een lange dag. Eerst werden de kinderen omgekleed, dan volgde de fotoshoot voor de affiche die jullie binnenkort overal zullen zien, een broodmaaltijd diende als pauze en dan kwam de ellenlange opname voor het tv-spotje. Cut – opnieuw – en na 7 uren it’s a wrap; de kinderen hadden eindeloos geduld, pizza kon ’s avonds vlugvlug tussen 2 scènes door in de mond geduwd worden; het was een dag om nooit te vergeten. Dank u, KVG, voor de unieke kans. Fijn, figuranten, voor de nieuwe kameraadschappen. Lief, actrice Grietje Vanderheijden, hoe je met Isaak en Noortje omging.

omgekleed, wachten op de make-up

omgekleed, wachten op de make-up

heeeel professioneel :)

heeeel professioneel 🙂

wij zijn superhelden!

wij zijn superhelden!

supersterk

supersterk

en superlief voor mekaar!

en superlief voor mekaar!

trotse mama

trotse mama

poseren voor de streekkrant

poseren voor de streekkrant

poseren voor de campagneaffiche

poseren voor de campagneaffiche

mama en papa op de affiche

mama en papa op de affiche

lunchpauze

lunchpauze

lekkerrrr

lekkerrrr

even tijd om te spelen

even tijd om te spelen

buitenopname

buitenopname

mama mag figureren

mama mag figureren

even bijwerken

even bijwerken

... en bijwerken

… en bijwerken

binnenopnames

binnenopnames

Isaak nawijzen is vreemd voor zus

Isaak nawijzen is vreemd voor zus

laatste shot

laatste shot

– En toen begonnen de examens op school en had ik ietsje meer reserves. Dinsdag gingen de kinderen op schoolreis naar binnenspeeltuin Kinderrijck in Bilzen. Vermits het te ver was voor de verpleegster om daar 2 keer naar toe te gaan, mocht ik mee. Het was super om te zien hoe de klasvriendjes samenwerkten om Isaak overal op te krijgen. Vooral Yenthe verdient een ster als Supervriend!

met wat hulp...

met wat hulp…

kom je een heel eind!

kom je een heel eind!

koekjespauze

koekjespauze

heerlijke frietjes

heerlijke frietjes

– 13 juni was het het laatste GON-overleg van Isaak. Hij sluit het 1ste kleuter af met een superrapport! Hij is traag, maar perfectionistisch, kan uren met iets bezig zijn en heeft zeker geen opvallende achterstand tov de klasgenootjes. GON-juf Ellen blij, mama zeer tevreden!
– 15 juni mocht ik nog eens gaan jureren op de lerarenopleiding. 16 juni ging ik met Annick naar Pizza Pasta e Basta, mmm.
18 juni was een luxedagje: ’s ochtends massage van Evi en ’s middags etentje met Kim in het Kookpunt.
Zaterdag 22 juni was er de hele namiddag koorrepititie in Grote Spouwen. Zondag was het opendeurdag op school.
Dinsdag was er BBQ op school in Rapertingen en oudercontact van Noortje. Ze scoort heel goed op haar testen, maar op sociaal vlak is er nog wat werk aan (veeleisend in de vriendschappen, explosief, extreem in haar emoties). Woensdagnamiddag was het rapportuitdeling in PIBO en ’s avonds proclamatie.

ons standje op de opendeur

ons standje op de opendeur


– En donderdag 27 juni zat ik op het vliegtuig naar Turkije. Het internationaal congres van Spina Bifida en Hydrocephalus kon ik zeker niet missen, temeer omdat ik gevraagd was om te spreken over hoe wij in België onze fondsenwerving doen. Ik was superzenuwachtig, vooral omdat het in het Engels was, maar op mijn rode gezichtskleur na viel mijn presentatie best mee. De lezingen zelf waren minder interessant dan verleden jaar. De nieuwe contacten die ik legde en de randactiviteiten maakten het allemaal meer dan waard. De heenreis deed ik toevallig met de Canadese band van Danny Lamb (met Jay en Jesse; zeker kijken naar hun video!) en we hadden dolle pret. Ook tussen de lezingen door was het lachen met hen. Ik kwam terecht in een wellness 5*-hotel dat een toerist normaal niet kan betalen en er was tijd genoeg om te genieten van de luxe: een weelde aan eten, zwembad buiten, wellness binnen en veel te dure cocktails. De vrijdagavond kregen we een toeristische rondrit door Izmir en werd een Turks huwelijksfeest gesimuleerd. Zaterdagavond werden we verwend met een galadiner en gooiden we weer de beentjes los. Zondag luierde ik bij het zwembad en ging ik de marktjes van Izmir afschuimen. ’s Avonds was het al weer tijd om naar huis te vliegen, recht de grote vakantie in :).

take off

take off

yummie on the plane

yummie on the plane

room with a view

room with a view

ontbijtJE

ontbijtJE

"beetje" keuze bij de buffetten

“beetje” keuze bij de buffetten

versere honing kan niet!

versere honing kan niet!

my Canadian guys

my Canadian guys

uitstapje Izmir

uitstapje Izmir

klaar voor het huwelijk in zelfgemaakt kleedje

klaar voor het huwelijk in zelfgemaakt kleedje

nightswimming

nightswimming

galadiner

galadiner

optreden van Danny Lamb met gelegenheidskoor

optreden van Danny Lamb met gelegenheidskoor

chill at the pool

chill at the pool

my Estonian friend

my Estonian friend

cay

cay

heerlijk klimaat

heerlijk klimaat

bij zonsondergang het land verlaten...

bij zonsondergang het land verlaten…

mijn presentatie:
Fund raising in Belgium
mijn verslag voor het tijdschrift van VHS:
verslag Izmir

Maart

maandag, 6 mei 2013

– 3 maart was het eindelijk zover. Noortjes nieuwjaarscadeautje kon geïncasseerd worden: naar de K3-show gaan. Mijn ouders kwamen van de dag ervoor. Mijn broer was ook even mee en we gingen samen eten in de Goei Goesting, mmm, lekker! ’s Avonds bleven mijn ouders slapen en die middag kookte ik een Jeroentje voor hen. De kinderen maakten zich op als Engeltjes en vol spanning gingen we naar de show. We hadden prachtplaatsen, 6de rij in het midden. Noortje danste en zong, maar het was vooral Isaak die onder de indruk was, heel de show lang. Zijn hoogtepunt werd bereikt op het einde, toen alle kinderen voor het podium mochten komen. Misschien had ze de rolstoel gezien – hoe dan ook, op een gegeven moment trok Karen Isaak kort bij zich en zong ze oprecht teder voor hem. Zaaaaalig!!! Nadien gingen we een ijsje eten… en Noortje moest gestraft worden wegens… ondankbaarheid :(.

niet knoeien, kindjes en oma!

niet knoeien, kindjes en oma!

(B)engeltje 1

(B)engeltje 1

(B)engeltje 2

(B)engeltje 2

wachten op...

wachten op…

schitterende show

schitterende show

Karen <3 Isaak

Karen ❤ Isaak

tête à tête

tête à tête

after-ijsje

after-ijsje

– In maart was het ook voor het eerst buitenspeelweer, al zullen de meesten maart 2013 zich herinneren van de late sneeuw.

eerste zonnestraaltjes

eerste zonnestraaltjes

fietsweer

fietsweer

stoer!

stoer!

carnaval op school

carnaval op school

verkleedpartijtje thuis

verkleedpartijtje thuis

4 dikke vrienden

4 dikke vrienden

gezellig tv kijken

gezellig tv kijken

– 9 maart gingen we in de voormiddag naar de praatgroep van KVG. De kinderen werden opgevangen in de snoezelruimte, terwijl de oudjes konden tetteren. Isaak amuseerde zich met een Downtje van 2 en Noortje werd verliefd op 2 oudere broers.
Daarna zette ik Noortje in Leopoldsburg af voor een verjaardagsfeestje en reden we door naar Peer… Voor Isaaks eerste zitskiles! Dank u, To Walk Again, ’t was gratis! Jana en Marita waren ook aanwezig. Ik skiede mee, Marita bleef in de bar :). Jochem kwam ook met zijn zitski en zo maakte Isaak voor het eerst kennis met EEN vriend ;).

hij is er klaar voor :)

hij is er klaar voor 🙂

prima begeleider

prima begeleider

sneller!

sneller!

genieten!!!

genieten!!!

hij is er klaar mee :)

hij is er klaar mee 🙂

– 10 maart was het Maaseik carnaval – jihaaa jägermeister 🙂 – en gingen Jochem en ik naar een benefiet van Lise, een jongere met een para-olympische ruitersdroom.

– 15 maart gingen we gezellig bij Mirjam op de koffie. Daarna mocht Noortje op weekend met de VKSJ in As. Ik ging de dag erna met de bus naar Maaseik. Ik ontdekte er de plaatselijke gastronomie in de Ratatouille. Subliem! Heerlijk gezelschap :). Zondag gingen we onderweg Noortje oppikken en zo leerde zij ook “een vriend van Yenthes mama” kennen. Ze was superverlegen.
Ik had niet gedacht om eten in huis te halen, dus gingen we maar naar de McDonalds. De kinderen hoorde je niet klagen :).

supercappucino

supercappucino

eethulp

eethulp

wat is het lekkerste? ;)

wat is het lekkerste? 😉

Dit, mama!

Dit, mama!

– 23 maart vierden we met een hele bende kameraden Jochems verjaardag. We gingen allen eten in De Soeten Naam Jesus en sloten uiteraard af bij Graad.

– 27 maart was er van KVG een workshop relaxatie voor andersvalide kindjes. Ik mocht gaan dankzij Isaak, maar wou eigenlijk vooral voor Noortje gaan. Ze is soms zo gespannen, zo vlug humeurig, voelt zich te groot om te knuffelen met mij, dat ik dacht dat dat haar wel deugd zou doen.

Na 5 minuten was ze het beu. Zucht…

Maar toen wou ze mij masseren en dat vond ze top! Ze deed het eigenlijk echt goed! Isaak wou dat uiteraard ook, al was het hem vooral te doen om elke minuut nieuwe olie te krijgen :).

1 voor allen, allen voor mama!

1 voor allen, allen voor mama!

– 29 maart begon de Paasvakantie met een weekendje Vlamertinge. Zaterdagmiddag vierden we Pasen bij Moeke. Vieren met mijn pa en Chris wil dus automatisch zeggen taart en cadeautjes :).
De dag erna lag oma en opa’s huis vol speelgoed. De grootouders waren uren zoet met Playmobil in elkaar steken 🙂
Op Pasen zelf volgde ook de jaarlijkse routine: iedereen perfect uitgedost naar de Kring. Vreten aan ontbijt, voorgerecht- en hoofdgerechtbuffet en net genoeg plaats laten voor dessertbuffet. Happy kids die er op los spelen.

Paashaas uit Kortrijk

Paashaas uit Kortrijk

toogt ekè oe da ta mot, Noortje

toogt ekè oe da ta mot, Noortje

concentratie

concentratie

toffe knikkerbaan

toffe knikkerbaan

SUUUUPERlekker!

SUUUUPERlekker!

demonstratie massage

demonstratie massage

Paashaas Vlamertinge

Paashaas Vlamertinge

Op z'n Paasbest

Op z’n Paasbest

Rarara, wie bennekik?

Rarara, wie bennekik?

oester proeven

oester proeven

ik eet!

ik eet!

7th heaven!!

7th heaven!!

Maar dit jaar was het einde zoeter: thuisgekomen werd ik opgepikt door mijn schat voor een hele week “romantiek” (wie Jochem kent, kan er zich al iets bij voorstellen :p), die we inzetten op de nacht der Dubbels in de Happy Snooker.

rest november en begin december

woensdag, 9 januari 2013

10 en 24 november volgde ik 2 dagen workshops van Magenta. Een mama met een zorgenkind, Noor Seghers, heeft haar managementscapaciteiten gebundeld met haar ervaringen en zorgde voor 2 leerrijke dagen. Echt een aanrader, en helemaal ondersteund door de KULeuven! Oa de tip “wat minder dan 2 minuten duurt, moet je direct doen”, heeft me al heel wat ellende bespaard. Bovendien waren we 2 dagen lang met een groep gelijkgestemden: allemaal ouders van een zorgenkind. We voelden direct een band – we zijn anders – en ervaren allen vooral het loslaat-probleem. Zijn we te trots, te koppig, te bang om zwak over te komen? Is het omdat we geen tijd en middelen hebben om te compenseren? Allen hebben we het psychisch heel moeilijk om taken door te geven. Het SMAK-principe (Simpelweg Mensen Aanspreken voor een Kus) zou ons moeten over de streep trekken, maar iets houdt me tegen…

16 november ging ik met de kinderen naar de tandarts. We zijn alle 3 goedgekeurd. Geen schrik bij mijn kids! Wat ben ik trots 🙂

2012-11-16 14.07.45 2012-11-16 14.16.00

17/11 (Sint-Maarten) speelden mijn ouders in Ieper babysit terwijl ik ’s avonds eventjes op en af ging naar Antwerpen voor het benefiettoneel voor IF. Het toneel was de moeite, maar mijn aandacht ging vooral uit naar de tentoonstelling! Ik gloeide van de trots en wou gewoon iedereen aanspreken: “dat is MIJN zoon!”

DSC06853 2012-11-17 22.51.41

De dag na de Sint-Maartenovervloed was het familiefeest van de Mahieus in Brugge. Ik zie die mensen hoogstens 1 maal per jaar, maar het is telkens een gezellige boel. En met de bende kinderen is er altijd pret 🙂

braaf spelen

braaf spelen

lollig dessert

lollig dessert

21 november was het grootouderfeest. De oma’s en opa’s werden verwend met taart, een dansje en een prachtige foto in een geknutseld kaderke. De juf had Isaak fantastisch geïntegreerd. Hij zat in het midden en als de andere kinderen moesten rond de stok stappen, draaide hij de stok in de lucht alsof hij alles dirigeerde 🙂
Daarna ging de verwennerij van mijn ouders samen met mij en de kinderen verder in ons favoriete restaurant (merci voor de traktatie!)

mijn prinses

mijn prinses

mijn prins

mijn prins

the man with the hat

the man with the hat

geen commentaar :)

geen commentaar 🙂

Die week kwamen ze Isaak en Noortje ook fotograferen voor Handiscoop (tijdschrift KVG). We werden gevraagd een boekbespreking te geven. De kinderen werden zo schattig bevonden, dat ze gelijk op de cover kwamen :).

Handiscoop

Vrijdag 23/11 moesten we voor iets minder leuk naar school. Noortje doet al geruime tijd andere kinderen pijn en de juf vindt dat ze ongelukkig is. Er kwam een gesprek met mij, Danny, de zorgcoördinator en de juffen. Ze denken dat het eerste jaar ziekenhuisverblijf van Isaak (en dus ook mijn afwezigheid) hier een grote oorzaak is. Zelf denk ik dat ze gewoon het slachtoffer is van het Provoost-temperament. Soms ontploft ze gewoon vanbinnen en ik herken dat maar al te goed van toen ik jong was. Bovendien is ze opgegroeid met een mama die altijd lastig was op de papa. Dat stimuleert ook niet echt tot correct gedrag. Het CLB is ondertussen komen kijken, maar ze vinden haar nog “normaal genoeg” om het even aan te zien. Ik hoop dat ze wat meer evenwicht vindt in haar emoties… Ik ben er voor jou, meid!

1 december was het koorfeest. We kregen een geleide wandeling in Sint-Truiden met een superkomische gids, echt een acteur, afgesloten met een fruitjenever. We hadden veel bekijks toen we op de markt een koorlid voor haar verjaardag bezongen met een 4-stemmig lied. Daarna gingen we in Velm in een kasteel eten. Heerlijk! De sfeer was top. De nieuwelingen werden geacht een act ten berde te brengen. Ik zong “heel zwaar leven” van Brigitte Kraandorp. Daarna ging ik naar het verjaardagsfeest van mijn beste vriendin Kim. Ik kwam er mijn ex-collega Patricia tegen en deze 2 single dames zijn weer heel wat van plan ;).

3/12 was er klassenraad en daarna moest ik met Isaak nog naar Jos (Vigo), 4/12 moesten we naar de advocaat voor de laatste regelingen en had ik een volleymatch, 6/12 had ik vergadering van de werkgroep “Gezin en Handicap” en zo kwam er een eind aan een HELSE maand. Ik weet echt niet hoe ik die superdrukte – er liep wel altijd iets in het honderd – overleefd heb, maar nu was er licht aan het einde van de tunnel dankzij de examens en de vakantie. Helaas kreeg ik een aanval van opruim- en poetswoede en zo vloog de tijd toch weer te rap. Maar wel in een proper huisje 😀 … met Kerstsfeer.

2012-12-10 18.17.29

Om in de kerststemming te komen, ging ik 8/12 met de kinderen naar Winter@Herkenrode. Dat was een gezellige kerstmarkt met ambachten waar de kinderen konden knutselen… en de mama kon proeven 😉

ster in mozaïek maken

ster in mozaïek maken

de buit

de buit

14 december was het Kerstfeestje van het Pibo. Na wat onlineles haar opsteken, was ik er helemaal klaar voor.

2012-12-14 18.46.43

De show van het feestcomite was gewoon subliem! Het eten was lekker, de sfeer was optimaal. Ik werd gevierd om er 10 jaar te werken en mocht een zelfgekocht cadeau in ontvangst nemen. De beentjes werden losgeschud! De cognac… killed me! Maar voor de rest: megagoeie herinneringen 😀

En … MY GOD… toen was het gewoonweg al Kerstvakantie!

daar is de lente!

maandag, 26 maart 2012

De zon brengt vreugde en goesting om op te staan. Helaas betekent het voor mij terug mijn gevecht met mijn longen. Astma, pfff. Danny zegt dat ik ’s nachts onrustig slaap al kuchend en hijgend. Hoewel ik niet wakker word, heb ik overdag last van enorme vermoeidheid. Desalniettemin verkies ik deze temperaturen!

De eerste warme dag, 14/3, mocht Noortje bij vriendinnetje Sam spelen. De tweede warme dag mocht ik met Isaak op controle voor de verhoogde kinderbijslag. Als ik de uitslag ervan heb, vertel ik er meer over (onder het motto: anything you say can be used against you). De derde warme dag ging ik met Kim zwemmen, Sushi eten, koffietje drinken bij Boon en haartjes laten knippen 😀

Verleden zaterdag ging ik dus naar de praatgroep. Isaak speelde met de kindjes terwijl de ouders zich met serieuze zaken bezighielden. Erna aten we soep met boterhammen, heel gezellig allemaal! Danny is niet zo’n prater; die ging ondertussen met Noortje shoppen en een snackske eten. In de namiddag gingen we loeren naar auto’s. We hebben dringend kofferruimte nodig, maar moeten nog wachten op recht op BTW-vermindering (genoeg punten dus). We denken aan iets Kangoo/Berlingo-achtig en hoewel de prijs ervan meevalt, hopen we dat onze rekening een nieuwe ogen aankan…
’s Avonds was er een feest van Danny’s werk met een optreden van eigen band. Het eten was lekker, de sfeer was goed, babysit Yana kon lang blijven, maar ik moest om 22u opgeven. Ik voelde me echt belabberd.

De zondag ving Danny de kinderen op zodat ik kon uitslapen. Ik probeerde een nieuw receptje uit en in de namiddag gingen we naar de Horta. Omdat de grond in onze tuin zo onvruchtbaar is (bouwafval!), wou ik de moestuin upgraden naar 2 m²-tuintjes. Prijs per stuk viel mee (25 euro voor het hout), maar tegen dat we alle benodigdheden hadden, moest ik serieus slikken: meer dan 180 euro!!! Sparen door eigen groenten te kweken, daarvoor zullen we ferm ons best moeten doen. Danny heeft alvast hard gewerkt voor een mooi uitzicht en nu maar hopen op een serieus renTement.

netjes, hé

We moesten erna bekomen en niets is daarvoor beter dan een ijsje van geitenmelk of in mijn geval een koffie met een pannenkoek met advocaat in Kermt. Het heeft gesmaakt!

De week erna vloog voorbij. De kinderen konden na school telkens op het pleintje spelen. Vooral het bellen blazen was een topper. Een zomer vol kinderkreetjes in de zon, terwijl ik op mijn gemak mijn huiswerk kan doen, dat zie ik wel zitten.
Hoogtepunt was toen ze thuiskwamen met de schoolfoto’s. Voor de eerste keer mochten ze samen poseren 😀

2 cute!

1 cutie

instapklas met juf Anke, juf Marlies en verzorgster Chrisje

2de kleuter met juf Anniek

Woensdagnamiddag waren de kinderen pokkelastig. Ik ging samen met hen naar de stoffenbeurs en kan wel begrijpen dat 2 uren stofjes bekijken hen niet echt kon boeien. Ook dat ze zelf een coupon mochten kiezen die ik zal omtoveren tot een kledingstuk kon niet lang soelaas bieden. Noortje zeurde en Isaak reed express telkens weer tegen haar benen. Mensen keken naar hem alsof hij er niks kon aan doen en konden duidelijk geen begrip opbrengen dat ik “dat arme schaap” strafte. Pfff. Daarna moest ik met die twee naar de kine, wat ook niet echt dankbaar is na zo’n uitje. En tijdens zijn verzorging was Isaak een klein monster, die de hele tijd spuugde naar mij. 19u kwam net op tijd, of anders kreeg ik zelf iets of deed ik hem iets aan… Wat een dag!

Donderdag kon ik gelukkig op mijn positieven komen bij een ontbijtje met Kim in de Lunch Garden, een naailes met patroonaanpassing (heerlijk logisch nadenken!) en een vergadering van Gezin en Handicap, waar ik voor uitgenodigd was omdat ze mijn ideeën boeiend vonden (overkomt me ook niet elke dag). ’s Avonds was het rustig in huis met uitgeputte kinderen en Danny die naar een infoavond ging over handicapzorg in de toekomst.
Vrijdagnamiddag nam ik rustig tijd voor mezelf. Een terrasje, een föhntje, een dutje en ik kon weer tegen het weekend!

Puber-tijd

zaterdag, 10 maart 2012

De laatste weken doet Isaak moeilijk. Hij is opstandig en laat dat op een heel agressieve manier merken. Op momenten dat hij rebels is, wordt hij een klein duvelke. Alle redelijkheid verdwijnt dan even. Een voorbeeld:

– Isaak, het is tijd voor school, leg de schaar neer.
Een nee-schuddende Isaak weigert.
– Als jij het niet weglegt, pak ik het af.
Nog steeds nee. Ik pak het af. En dan begint het krijsen! Ik pak hem op, zet hem op de trap en wil zijn trui aandoen.
– Sewf! (ik wil het zelf doen)
Ik geef hem de trui, maar uiteraard heeft hij het te druk met krijsen om zijn trui aan te doen.
– Als je nu je trui niet aan doet, doe ik het.
Geen reactie. Onder serieuze dwang kleden we met twee onze spartelende zoon aan. De ganse wandeling naar school, brult hij en remt af en toe met volle kracht de rolstoel. Sewf sewf sewf!

En zo gaat het meermaals per dag. Soms wil hij A, geven we dit en dan duwt hij het weg en wil B. Als B dan voor zijn neus staat, wij hij uiteindelijk toch A. Maar denk dan niet dat hij tevreden is als hij A terug krijgt…

Mijn eerste idee was peuterpuberteit. Een zeurend stemmetje in mijn achterhoofd waarschuwde echter voor drainproblemen. Agitatie is een bekend symptoom…

Verleden weekend werden we met een tweede probleem geconfronteerd. Plots stond Isaak vol uitslag. De rode vlekken met bultjes in het midden kwamen en gingen vrij snel weer weg (na half uurtje). Even later verschenen er op andere plaatsen, enz. Hij had er gelukkig geen last van. Vooral na het huilen, stond hij vol.

Maandag belde ik mijn dokter en die vertelde me dat het netelroos is. Het is waarschijnlijk een allergische reactie, maar kan niet veel kwaad. Ik begon te googelen en vond dat infectie ook een mogelijke oorzaak is. Misschien aan de drain?

Het slapen verliep ook steeds moeilijker. Het kind dat vroeger ’s avonds zijn hoofd neerlegde en altijd direct in slaap viel, bleef telkens nog een half uur om zijn mama roepen. Ook ’s ochtends werd hij al krijsend wakker. De eerste keer, om half 6, holde ik verschrikt naar zijn kamer en toen ik zijn deur opendeed, riep hij: eten, eten! Tja, eten, dat doet hij ook niet meer goed! Meneer lust plots geen vlees meer en al zeker geen groenten. In een hutsepot vist hij alleen de patatjes uit en soms eet hij enkel wat rijst. Geen wonder dat hij dan vroeg honger heeft. De tweede keer weende hij om 6u om zijn tut – die op 10 cm van zijn mond lag – en de derde keer om zijn konijntje. En drainproblemen zijn ’s ochtends altijd het ergste…

Om mijn bezorgdheid helemaal op te fokken, zei Isaak woensdag en donderdag dat hij hoofdpijn had. Toch durfde ik nog niet naar Leuven bellen. Die peuterpuberteit was een aannemelijkere oorzaak, want hij gaf nog niet over en had duidelijk geen ernstige hoofdpijn, niet zoals de vorige keren. Toevallig belde Myleen me donderdagavond zelf op omdat ze Isaak nog eens willen een dag testen in juli. Ik luchtte mijn hart en ze vond het toch raadzaam dat we een oogarts opzochten. Nu de fontanel dicht is, is overdruk na 24 uren zichtbaar aan de oogfundus. Kennissen raadden me dr Dieryck aan en vrijdagochtend belde ik of ik langs mocht komen. Voor zo’n dringend geval was er die namiddag nog plaats. Isaak onderging alle testen met glans en werd weer direct de lieveling van de assistenten. Ze waren verwonderd hoe gemakkelijk hij bleef naar Bumba kijken terwijl er lucht in zijn ogen geblazen werd. Vol zenuwen wachtte ik op het verdict terwijl de oogarts naar de achterkant van zijn oogbol keek. Ik kon opgelucht ademhalen: de oogzenuw zag er mooi afgelijnd uit.

Ik moest erna terug denken aan het telefoongesprek met Myleen. “Als het geen overdruk is, zult ge toch wat strenger moeten zijn, mevrouw”. Time-outs, here you come!
Of zou ik de oorzaak zijn? Zou mijn stress een effect hebben op Isaaks gemoed? Nu ik weer gerust ben, hebben we amper nog miserie gehad! Wie moet hier heropgevoed worden?

COS Antwerpen en UZ Leuven

vrijdag, 3 februari 2012

Toen ik twee weken geleden met Myleen belde, vond ze de aanhoudende sondageproblemen toch verontrustend. Ze wou een “valse route” uitsluiten en plande mij onmiddellijk in voor de spinaronde van de week erop (26/01). Ik was ontzettend zenuwachtig want in december liep ik niet zo hoog op met de vriendelijkheid van Leuven. Zou ik hen niet voor niks “storen”? Zouden ze mij de schuld geven? Ik had zo’n heimwee naar het UZA… Deze gevoelens bleken helemaal onterecht. De eerste keer was er een overboeking en dan is het normaal dat het personeel gejaagd is. Deze keer was het rustig en namen Myleen en de (nieuwe) neuroloog grondig hun tijd voor ons, ook om Isaak te prijzen met zijn prachtig karakter :). Ik had blijkbaar wat handelingen niet correct uitgevoerd met de nieuwe lange sondes en het medicijn intravesicaal. Ik stak de sonde te diep, die krulde dus in de blaas terug en daardoor deed ik Isaak pijn en bleef het medicijn niet in de blaas. Ook spoot ik te veel lucht in. Dit kon echter niet alles verklaren en daarom moesten we vandaag terug voor 2 onderzoeken. Isaak moest een cystografie en een UDO ondergaan. In de wachtzaal hoorden we krijsende kinderen, maar Isaak toonde de dokters hoe het echt moest. Rustig lag hij op het indrukwekkende machine en keek gefascineerd naar de foto’s van zijn blaas vol contrastvloeistof. Ook bij het UDO liet hij alles gebeuren terwijl hij Bumba keek. Twee maal werd hij gecomplimenteerd omdat hij ongezien gemakkelijk is. Dat maakt me zo trots!
Het positieve is dat het volume van Isaaks blaas zeer goed is. Een kind van zijn leeftijd met continentieproblemen heeft normaal een capaciteit van 90 ml. Isaak kan 160 ml aan! Uiteindelijk is dit voorlopig het enige wat belangrijk is. De blaas wordt wel bij een te klein volume onrustig. Deze observatie veklaart misschien de natte pampers tussen de sondages, maar vertelt niet hoe we het moeten oplossen. Het wordt met de dokter besproken, maar waarschijnlijk gaan we gewoon door met de huidige therapie.
Om Isaak (en de mama) te belonen, trokken we naar mijn favoriete restaurant uit mijn studententijd: de Mamma Mia. We deelden een verrukkelijke pizza en sloten af met een ijsje voor zoonlief en een sabayon voor mij. Pure nostalgie :D.
Daarna reden we even naar VIGO om het voorschrift voor de rolstoel te ondertekenen. Net op tijd trokken we – voor de monsterfile door de sneeuw – terug naar de Limburg.

Maandag moesten we voor de tweede keer naar het COS. De gevreesde taaltest stond op het programma. Ik dacht dat er gepeild zou worden naar woordkennis maar het werd veel moeilijker. Bv. 4 Playmobilmannekes stonden op de tafel: een mama, Jan en Eva en de baby. Toen vroeg de logopedist: “Jan duwt de baby. Wie wordt er door de mama getroost?” Ik kreeg al schrik voor de uitslag. Op de nabespreking kreeg ik van de neuroloog echter alleen maar goed nieuws. Isaaks voorlopig IQ is 100, het Vlaams gemiddelde. Super, als je rekening houdt met het feit dat de Gauss-curve van het IQ van spinaatjes naar links verschoven is! De fijne motoriek is gemiddeld ook 100 en Isaak scoort 97. Als je weet dat dit ook een mogelijk probleempunt is bij SB, kan ik alleen maar tevreden zijn. De taalachterstand is er zeker, maar het begrip valt mee en omdat Isaaks taakspanning uitstekend is, mogen we zeker nog 8 maanden wachten met logopedie. Fantastisch!

Wat een topzoon heb ik toch!!

het Laatste Weekend

zondag, 8 januari 2012

Morgen gaat mijn schatje naar school. Als ik hem ’s avonds in mijn armen wieg voor het slapen leggen, zeg ik hem: “Isaak baby?”. Dan antwoordt hij al enkele weken steevast: “Nee! Ho (= grote jongen)!”. Ik heb het er heel moeilijk mee, maar geef hem alle kansen om te groeien. Dit weekend was voor mij enorm belangrijk ter emotionele voorbereiding, het was het afscheid van mijn baby’tje. En ik wou er een groot feest van maken.

Zaterdagochtend moest ik naar de kapper. Ik moet er morgen netjes uitzien, dan voel ik me beter op school. Ondertussen deed Danny boodschappen met de kroost. Daarna gingen we samen SHOPPEN!!!! We hadden 100 euro cadeau gekregen van mijn schoonouders bij C&A, maar we deden minstens het dubbele op, oeps :). Ik zag een Piet Piraat hemdje met ondertrui waar Isaak wild van was en kocht dit voor zijn eerste schooldag. En ja, ook nog 16 andere stuks 😉

’s Avonds gingen we naar de Winterhappening in Rapertingen. Gluhwein, Jagermeister en jenever brachten me even op andere gedachten. Voor de kinderen was er ook verse warme chocomelk en bbq. Een sfeerbandje en wat vuurtjes brachten ambiance.

Deze ochtend gingen we voor het eerst met z’n allen naar de cinema. Het was kids@movie in Kinepolis: anderhalf uur shminken, knutselen, springkasteel, een fotograaf,… en gratis ijsje (ook een ballonnenclown, maar das verboden voor onze man) gevolgd door een film uiteraard. De kinderen mochten kiezen en zo gingen we naar Mega Mindy. Al bij al viel deze prent mee en de kinderen bleven de hele tijd stil en rustig. De emmer popcorn zal daar zeker mee te maken gehad hebben…

Isaak wil Mega Toby zijn

en Noortje prinses

in de spotlight

in afwachting van het grote beeld

Daarna gingen we een hapje eten in de Century, gevolgd door de gratis Nieuwjaarsreceptie van de burgemeester op de markt. Kim en family waren daar ook, enkele leden van het oudercomité idem. We hebben fijn gekletst, cava gedronken en de kinderen renden of rolden rond. Toen we thuiskwamen was het al bad- en bedtijd. En onze zoon ligt van de grote gebeurtenis morgen duidelijk geen seconde wakker!

De enige domper op de hele dag was weer het uitdagende, stoute gedrag van onze dochter. Ofwel is ze poeslief en helpt ze waar kan, ofwel luistert ze van geen kanten. Het ergste is dat ik zoveel van mezelf in haar herken. Ik denk met angst aan haar puberteit. Ik geloof in een strenge, consequente maar liefdevolle opvoeding, maar weet ook dat ze zich daar hevig zal tegen verzetten. Ze zal vóór haar puberteit moeten doorhebben dat we het beste met haar voorhebben en dat haar verstand soms haar temperament zal moeten onderdrukken of anders zal het om zeep zijn. Opvoedingstips zijn altijd welkom!