Archive for december, 2012

PRETTIGE FEESTEN!!

zaterdag, 29 december 2012

Merry-X-mas-2013-web

De chronologie van de blog loopt wat mank, maar met dit bericht wachten zou niet al te best zijn. Kerst is al gepasseerd, maar we zitten nog in de vredige sfeer. Ik wil die sfeer meenemen naar 2013 en er uit putten als mijn stresslevel weer in het rood slaat.

Ik wil iedereen uiteraard gezondheid wensen, maar bovenal mentale kracht. Er overkomt ons zoveel onverwacht in het leven, en wensen dat er geen kommer en kwel zal zijn, is het onmogelijke vragen. Maar geloof me, als je je gelukkig voelt, kan je zoveel aan! Hierbij wil ik mijn vrienden, familie, collega’s en vooral mijn kinderen bedanken: door jullie gaat het me zo goed!

2013 is voor mij een serieus wit blad en ik ben vooral benieuwd…

De kaart bovenaan kwam er na een amateurfotoshoot. De volgende foto’s hebben het net niet gehaald:

DSC06907 DSC06906 DSC06896
DSC06893 DSC06894 DSC06895

Wat een dotjes zijn het toch 🙂

Advertenties

FODverdomme!

vrijdag, 28 december 2012

Bureaucratie. Het is een begrip dat ik door en door ken sinds ik Isaak heb. Het FOD Personen met een Handicap spant toch wel de kroon. En het einde is nog lang niet in zicht.

Even recapituleren:
Eerste controle: dokter maakt een fout in de duur van de sondagenood en Isaak heeft dus geen handicap. Na een jaar vechten wordt het rechtgezet en krijgen we waar we recht op hebben.
Tweede controle: dokter vergeet 50% handicap onderste ledematen toe te kennen waardoor we geen parkeerkaart krijgen. Bovendien werd er maar 1 punt voor mobiliteit toegekend, een kaakslag als je weet dat 0 punten perfect mobiel is = lopen, springen, trappen maken,…. Na een gesprek met de controlearts blijkt dat ze hem ingeschaald heeft in de leeftijdscategorie < 24 maanden, terwijl mijn grote kerel al 3 jaar was op het moment van de controle.

Na heel wat heen en weer gebel, mail en touwtrekkerij van de sociale dienst, geeft Brussel de vergissing toe, maar dank zij de bureaucratie zit er toch niks anders op dan de papieren opnieuw in te vullen. “de papieren invullen” is een heel gedoe. Er moet een deel door Leuven ingevuld worden. Je begrijpt dat de dokters daar telkens voor staan te springen, dus daar gaat toch een tijdspanne over voor de juiste kribbels verzameld zijn. Ook de kinesist moet opnieuw een verslag maken en ikzelf mag ook weer 4 bladzijden juiste woorden zoeken. Het resultaat is een bundel zweet, die quasi identiek is aan de bundel die Brussel al ergens in het dossier heeft, want sinds januari is er eigenlijk niet veel veranderd. Maar nee, een herziening moet officieel zijn, en opnieuw de papieren uit een dossier na controle vissen, dat staat niet in hun boekje….
Het hele spelleke sleept nu al weer een 10-tal maanden aan. Ik sta te popelen om een nieuwe wagen te kopen, die het comfort voor Isaak en vooral voor de mama een stuk zou verbeteren. Met de 50% OL hebben we echter recht op BTW-vermindering, dus het zou stom zijn om niet te wachten tot het in orde is. Ik was dan ook zo gelukkig toen ik na al de moeite de ingevulde papieren van Leuven kreeg, dat ik het zonder copies te maken (doe ik anders nooit!) als de wiedeweerga op de bus deed. Een maand later kreeg ik een brief in de bus… dat FOD nog altijd geen ingevulde papieren van mij ontvangen had!!

Toen brak ik…

Ik heb gehuild, geschreeuwd, op de grond gelegen van onmacht. Ik kon het echt niet meer aan om alles opnieuw te verzamelen!

Na een week proberen binnen te raken bij het contact center – moet je echt eens proberen, dikke lol! – zegt een mevrouw doodleuk dat ze de papieren wel hebben en dat die brief fout was. Geen excuses. Toen ik zei wat die brief met mij gedaan had, zei die doodleuk: “ma madammeke, zo rap moet ge nie panikeren”. GRRRRR!

Dit is ondertussen 3 weken geleden, en nog steeds geen datum voor de herzieningscontrole. Zoals gezegd: het einde is nog niet in zicht…

controle Leuven 8/11

vrijdag, 28 december 2012

Na Noortje op school te droppen, vertrokken Isaak en mama voor de spinapoli in Leuven. We waren gewapend met beloningskoekjes en eindeloos geduld. Van dokter naar dokter, van wachtzaal naar wachtzaal en ondertussen nog een echo’tje, we kennen het al… Isaak vindt het allemaal best ok, steelt overal de show, maar vroeg nu toch na elke witte jas: “gaan we nu naar huis?”. Nog effe…

Isaak werd gewogen en gemeten en zoals ik al vermoedde was hij met zijn gewicht onder zijn curve gedoken. Het 3,5-jarige manneke heeft nu het postuur van een 2-jarige: 91,8 cm en 12,5 kg. Het consult met de diëtist was niet helemaal zoals verwacht. Ze noteerde de problematiek, gaf Isaak onder zijn voeten, schreef 2 maal daags chocomelk en 2 maal per week spaghetti voor en een verbod op schoolkoek als hij zijn maaltijd ’s avonds niet eet. Voorts moet ik mijn stimulatiestrijd met hem elke maaltijd voortzetten omdat het wel effect heeft. De stress voor de mama is hierbij irrelevant. Is het gewicht de volgende keer, in mei, niet beter, dan moet hij op calorierijke drankjes. Op basis van 1 meting doen ze nog niks.

Ondertussen ben ik naar een infoavond geweest over “moeilijke eters met een beperking”. Die logopedist vond wel dat ik verder met hem moet gaan, naar de eetkliniek in Hasselt, om de oorzaak van heel het probleem te vinden. Waarom wordt Isaak ongelukkig als hij een bord voor zijn neus krijgt? Waarom krabt hij zijn gezicht open van de stress als hij moet drinken of eten, waarom wil hij zelfs niks proeven? Ik moet daarvoor eerst een afspraak bij de kinderarts maken in Hasselt en daar heb ik nu eigenlijk niet zoveel zin in :(. Omdat Isaak het goed stelt, uiteindelijk niet graatmager uitziet en je niet WEER naar een dokter gaat als hij niet ziek is…

De orthopedist gaf – zoals verwacht – niet toe dat ze het positieve effect van de twister niet ingezien had. Ze noemde het apparaat symptomatisch, yeah right! Ik vind het jammer, want mijn vertrouwen in haar is nu wel een beetje zoek. Bovendien verweet ze me dat ik een half jaar geen Dennis-Brown schoenen aangedaan heb. We zullen hem dan maar ’s nachts weer ketenen, zeker…

De kinesist had niet zo’n goed nieuws voor ons. De manier van stappen van Isaak is enorm schadelijk voor de knieën. Heel zijn kraakbeen slijt af door het links-rechts schommelen. Dus ALS Isaak al los zou kunnen stappen, zal het niet voor lang zijn. Het kan allemaal wel wat gecorrigeerd worden door veel meer te stappen met de K-Walker, maar meneertje heeft niet veel interesse in dat ding. Waarom zou je ook zo’n log apparaat meesleuren als je sneller kan kruipen en langs de meubels kan manoeuvreren?

Voor de rest werd de schat weer gezond en charmant bevonden. Ik kreeg een voorschrift glycerine mee voor in de darmspoeling, een nieuwe lading oxybutinine en de belofte dat ik niet moet betalen tot ik een stuk van de 500 euro medicatie van juni terug krijg. In ons landje kan dat nog wel effe duren.

Isaak zijn voeten waren op een jaar tijd niks gegroeid, maar zijn spalken waren versleten en dus mocht hij nieuwe aangemeten. Hij twijfelde geen seconde over welke hij wou!!

ingipsen

ingipsen

SPIDERMAAAAN!

SPIDERMAAAAN!

Incontinentieverpleegkundige, neuroloog, assistent 1, 2 en 3, kinesist, orthopedist, apotheek, radioloog, diëtist, psycholoog, maatschappelijk assistent, ergotherapeut, bandagist, een marathon van hot naar her in het ziekenhuis, we hadden het allemaal flink doorstaan en hadden dus de Pizzahut wel verdiend (de enige pizzeria wat nog open was om half 3). En hopelijk zien ze ons een half jaartje niet meer terug!

herfstvakantie

maandag, 24 december 2012

De laatste vrijdag op school was het Halloween. De kinderen mochten verkleed naar school. Net na schooltijd verkochten we met het oudercomité jenever. En uiteraard moest er geproefd worden ;).

Spook en Heks

Bang, mama?

proost!

proost!

Zaterdag ben ik gaan shoppen (weeral…). In de Standaard Boekhandel kwam ik warempel “de Jeroen!” tegen. Hij zat aan een tafeltje te signeren en gelukkig stonden volleybalvrienden van mij in de lange rij te wachten. Zo kon ik, profiteur, lekker met de Jeroen op de foto en weet hij ondertussen dat ik z’n grootste fan ben ;). Daarna zijn we nog allen samen een koffieke gaan drinken. Allez, zonder de Jeroen, helaas…
’s Avonds ben ik dan gaan poolen met Silke, haar lief Wim en haar papa trainer Dany. Daarna, tja, ik wil niet in detail treden, mare… I was sjot down en helaas kan ik niet meer zeggen dat ik nog nooit in mijn leven zat was…
Zondag was ik wel fit op tijd in de kapel voor de gezinsviering. Daarna ben ik mijn vriendin en medeparochiaan Jessie gaan bezoeken, die net bevallen was van een prachtige dochter Rosa. Oooo 🙂

eens goe vastgepakt ;)

eens goe vastgepakt 😉

Silke loves vodka red bull 😉

wondermooie bloem

wondermooie bloem(en)

Danny had de kinderen tot dinsdag. Isaaks eerste sportkampje – na veel gelobby – was een feit, dus ik ging wel elke dag van 9 tot 11 mee in het zwembad. De laatste keer zat ik alleen nog maar aan de kant. Hij deed dat prima, en het ijs is nu gebroken voor de volgende keer!

Donderdag gingen we naar Bokrijk, Herstkriebels. Het was de eerste echte, lange uitstap van mij met de kids. Het was gewoon perfect!!!

heksje

heksje

spookje

spookje

Bokrijk ingepalmd door de heksen

Bokrijk ingepalmd door de heksen

af en toe een beetje koud

af en toe een beetje koud

hindernisparcours

hindernisparcours

uit de bol tijdens optredentjes

uit de bol tijdens optredentjes

we kwamen Lotte tegen

we kwamen Lotte tegen

en heks Lotje... lief heksje :)

en heks Lotje… lief heksje 🙂

ravotten op het springkasteel

ravotten op het springkasteel

iemand thuis?

iemand thuis?

prinses Appelsap in een improvisatiestuk... gieren!!

prinses Appelsap in een improvisatiestuk… gieren!!

spelletjes spelen

spelletjes spelen

circustechniekjes

circustechniekjes

zalig meeswingen met Ellen en Thomas

zalig meeswingen met Ellen en Thomas

op de foto met de "sterren"

op de foto met de “sterren”

thuis opwarmertje nodig

thuis opwarmertje nodig

Zaterdag gingen we naar het circus. Mama liet zich vermurwen tot het kopen van een suikerspin. De kinderen hebben zich ziek gelachen met de clowns en keken met open mond naar de kunstjes. Het Wiener Circus staat volgend jaar alvast weer op de agenda!

poseren in een mooi decor

poseren in een mooi decor

MMM!

MMM!

het idool van de kids

het idool van de kids

met 1 van de acteurs

met 1 van de acteurs

Zondag was het Boezeroenendag voor Noortje. Ze wordt dan de hele dag verwend door haar dansjuffen met spelletjes, snoep, spaghetti, plezier,… Ik besloot het met Isaak ook gezellig te maken. We gingen naar de Elephant Happening in de Herkenrode abdij en daarna een croqueje eten in mijn stamcafé.

elephants leave town! Nog vlug wat foto's...

elephants leave town! Nog vlug wat foto’s…

lange oren!

lange oren!

lieve olifant!

lieve olifant!

koekje en jenever...

koekje en jenever…

privevoorleessessie

privevoorleessessie

armband maken van plastiek zakken

armband maken van plastiek zakken

olifant van tijdschriftresten

olifant van tijdschriftresten

croque

croque

warme choco

warme choco

pretty smile :)

pretty smile 🙂

Voor de rest maakten we ons ledig met spelen, krullekes zetten, frambozenlikeur maken en van elkaar genieten!

Noortje wou ook haar als mama

Noortje wou ook haar als mama

de dag erna... zo mooi!

de dag erna… zo mooi!

overschot van 1 kg frambozen

overschot van 1 kg frambozen

Absurd

donderdag, 6 december 2012

Dit is het adjectief dat momenteel het best bij mijn leven past

… absurd veel gejaag, meestal zo’n 15 uur per dag met nauwelijks pauze
… absurde crashes van mijn “superbrein” waardoor de simpelste dingen niet meer marcheren zoals bv een toets printen
… absurd veel dingen kwijt raken en daardoor onnodig tijd verliezen om ze te recupereren
… absurde pech hebben (die rotFOD… grrr!)
… absurd gelukkig zijn 🙂
… absurde weekends alleen – nooit eenzaam

ABSURD

De komende periode belooft wat rustiger te worden, dan krijg ik hopelijk mijn blog bijgewerkt.