Archive for oktober, 2012

Tentoonstellingen

woensdag, 31 oktober 2012

Io Cooman heeft weer fantastisch werk geleverd. Ondertussen loopt de tentoonstelling in het Paleis in Antwerpen. “24 uur uit het leven van Sam (uit Uganda) en Isaak” wordt weergegeven met 10 foto’s. De foto’s van Isaak zijn de volgende geworden:

Ze hangen er 50x30cm groot als volgt:

Je kan gewoon even binnenspringen om ze te bewonderen, maar de bedoeling is vooral de benefietvoorstelling “Wonderland” voor Child-Help op 17 november om 20u te omkaderen. Ik zou zeggen: see you then?

Io heeft uiteraard nog veel andere kunstwerkjes geschoten en ik geef een selectie van mijn favorietjes. Ze zal misschien gruwelen van mijn selectie, maar ik beoordeel ze vooral op inhoud en minder fototechnisch 🙂

De foto die de tentoonstelling net niet gehaald heeft, vind ik de allermooiste:

Deze beelden zijn voor mij allemaal adembenemend:

op weg naar school

wachten op de speelplaats

in de klas

instructies in de turnles

juf Marlies duwt 🙂

opruimen

thuisgekomen

klaar voor de dansles

feestje bij Jana

zietaar spelen

beetje moe

afscheid nemen van familie Van den Berg

Ondertussen is er nog een tentoonstelling geweest waar Isaak fotogewijs present was. Naar aanleiding van World Spina Bifida day (25 oktober) was er een internationale fotowedstrijd in het parlement in Straatsburg. Voor België waren de foto’s van Sharan Lontho geselecteerd (remember?) en die haalden zomaar eventjes de finale! Alle finalefoto’s werden zeer artistiek tentoongesteld (jammer dat ik er niet heen kon :():

De Belgische selectie

Als kers op de taart werd een prachtige catalogus samengesteld. Ik kan niet wachten tot ik de papieren versie in handen krijg, maar online is hij ook te raadplegen:

Open publication

(p.90 – …: Isaak :))

Ik vind het prachtig en ben APE-trots en ontroerd!

Advertenties

Oproep

zondag, 28 oktober 2012

Mijn blog heet 1+1=4 en dat zal waarschijnlijk zo blijven. We waren destijds met twee om ons genetisch materiaal 50/50 door te geven. We blijven door onze kids “eeuwig” aan elkaar verbonden en kunnen er maar beter het beste van maken!
Het spijtigste aan onze scheiding is dat ik heel wat leuk leven van mijn kindjes mis. Ze vertellen me er gelukkig over – vooral miss Kwebbel Noortje. Beelden zouden het nog completer maken.
Dus, Danny, feel free om af en toe ook een blogje te plaatsen, al was het alleen maar foto’s!

Met dank,

Lies

september

zondag, 21 oktober 2012

– Maandag 3 september werden de drie boekentassen weer gepakt. Isaak zit nu in het eerste kleuter bij juf Ariane en Noortje bij juf Rita (en 1 dagje bij juf Anke). Het oudercomité zorgde voor cake en koffie en het werd een gezellig eerste dagje.

op weg naar het klasje

ze ziet het zitten 🙂

kleien met vriendje Yenthe

– 6 september was het het eerste GON-overleg. Ik vond het best spannend, maar het gesprek stelde me op mijn gemak. Zo een omkadering voor mijn manneke, daar kan ik alleen maar dankbaar voor zijn! Op school wordt hij nu begeleid door de kinesist, de verpleegster, de zorgleerkracht en… elke week 2 lesuren door GON-juf Ellen. Het is een fijne madam, het klikt goed met Isaak en de communicatie met mij loopt voorlopig perfect. Dank u, Ellen 🙂

– 8 en 9 september was mijn eerste weekend alleen. Op zaterdag heb ik geshopt en het maandbudget kledij was snel op… Er was ook de 50-jaar viering van de parochie Heilig Hart en ik had me geëngageerd voor het gelegenheidskoor. De repetitie vrijdag was zalig en na de dienst zondag kregen we heel fijne commentaar. Dit MOEST gewoon een vervolg krijgen! Toevallig was er die namiddag de cultuurbeurs in Hasselt en ik ging op zoek naar een koor die vrijdag repeteert…

– 14 september ging ik voor het eerst repeteren bij koor Moosa-iek. De verslaving werd geboren! Het is mijn passie tot en met. Zo erg dat ik op weg naar huis al terug begin af te tellen: nog 7 dagen slapen…

– 15 september ging ik naar de opening van de nieuwe sporthal in Herk-de-Stad. Er werd een demo gehouden door Herk-on-wheels en zo belandde ik met Silke en Wim in de Tasty Bowl en de Happy Snooker voor een heerlijk avondje.

– Het weekend van 22/9 gingen we naar mijn ouders. Fijn familie bezoeken en een volleybalmatchke meepikken! Zondagmiddag gingen we feesten in het rusthuis bij Henri’s moeder. Het buffet was verbazend lekker voor zo’n grootkeuken! Er was kinderanimatie en Noortje en Isaak werden gecomplimenteerd met hun braaf zijn. Geshminkt (de kindjes, hé ;)) vertrokken we dan naar Abele om mijn ouwe vriendin Ilse op de boerderij te bezoeken.

supporterkes voor Vlamvo

tamme boerderijpoes

samen spelen alsof ze elkaar jaren kennen

– 25 september kwam fotografe Io slapen. Ze bleef 24 uren om een fotoreportage te maken, die momenteel in het Paleis in Antwerpen hangt. Ze ging mee naar het klasje, de kine en het verjaardagsfeestje van Jana (o zo’n supernamiddag, met Marita, Nathalie en al de kinderen). Haar foto’s verdienen een apart blogbericht, maar hier zijn de mijne alvast:

Io in Noortjes bed, zij bij mij

Noortje palmt Io in

BV-allures 🙂

cadeautje geven

spelen met Cora en Maarten

Isaak en Maarten

– Het volgende weekend werd een smakelijk weekend. 29 september was het opening van het Smaaksalon in Hasselt. Er was een gratis workshop foodpairing chocolade en jenever. Met proeven natuurlijk 😉

’s Ochtends belde Annick me op dat ze naar ’t stad kwam. We gingen samen met haar peuter Arne een heerlijk slaatje eten in de Folie. Een aanrader! Een paar uur later al zat ik met mijn ouders in de Pattos gevulde aardappel te eten. Ze waren naar het oosten afgezakt om volley te kijken in Riemst en namen mij mee. Ze bleven slapen op hotel. De ochtend erna was het gezinsviering. Na een wijntje met de parochievrienden ging ik terug met mijn ouders naar een brasserie – op de markt, in het zonnetje – voor zalmcarpaccio. Een smakelijk einde van september 🙂

Evaluatie eerste maand

zondag, 7 oktober 2012

1 september was mijn eerste dag alleen met de kids. Danny vertrok naar de studio. Ik bleef achter met de drukte en de emoties:

1) de drukte? Ja, drukdrukdruk had ik het al, dus dat beetje bij moest wel lukken. Als ik ultra-georganiseerd werk, loopt alles prima! Boterhammen smeren en fruit snijden gebeurt ’s avonds als ook het prepareren van de medicatie (oxybutinine-spuiten). Noortje maakt zich helemaal zelf klaar ’s ochtends, inclusief boke smeren, en wordt gemotiveerd met een stickersysteem (5 stickers = zelf popcorn maken). Isaak krijgt een mooie cars-sticker als hij zijn melk volledig opdrinkt, maar meneertje is vaak te koppig. Dan maar zonder ontbijt naar school, maar dat is niets nieuw. Ik heb het gevoel dat ik topefficiëntie moet nastreven bv als ik iets naar boven moet brengen, dan stop ik de was in = 1 maal trappenlopen minder,… Tot minstens half tien ’s avonds ben ik in de weer, terwijl ik vroeger om 7u doodop in de zetel plofte. Waar haal ik de energie? Wel, door:

2) de emoties! Augustus werd ik regelmatig geplaagd door een schuldgevoel naar mijn kinderen toe: ik pak een stukje het gezin af waar ze recht op hebben. Alleen, het liefdevolle gezin dat dat moet zijn, was onmogelijk waar te maken met hij en mij. We hebben een oplossing bedacht die het minst slechte is van de mogelijke kwalen. Nu ik Noortjes gedrag zie – een totale ommezwaai van gestresst, beetje agressief wezen naar een flinke, behulpzame, lieve meid op zeer korte tijd, weet ik gewoon dat ik de juiste keuze maakte. Hopelijk blijven de kinderen zo weinig schade ervaren! Het feit dat de kinderen er vrij goed mee omgaan, heeft het knagend kantje bij me weggenomen. Nu is er alleen nog maar opluchting, geluk en freedom :). De avondjes tv zijn nu geen sleur meer, maar iets wat ik dik verdiend heb. Ik kan makkelijker langer werken, omdat me goed voelen me veel energie geeft!!!

En de weekendjes? Doordat de week zo druk is, geniet ik met volle teugen van die 2 dagen. Ik kan weer uitgaan en uitslapen, heb geen tijd om me te vervelen met al die Hasseltse actie en enkele fijne vrienden die me bezighouden 🙂 en heb dus geen kans om de kids te missen.

En financieel? Hm, ca va, denk ik, ik maak een analyse na een paar maanden. En als de instanties zoals FOD nu eens zouden meewerken :s … maar daar vertel ik een andere keer meer over!