Archive for april, 2012

geregel(d)

woensdag, 25 april 2012

Pfff. Zucht. Puf.

De hersenen mochten weer eventjes kraken om alles geregeld te krijgen. Het nadeel van inclusief onderwijs is dat je af en toe moet improviseren. Als dat af en toe regelmatig wordt, mag ik eventjes klagen. Niet?

Verleden week donderdag kwam juf plots met het bericht dat hun klas de dag erna naar toneel zou gaan in het cultureel centrum. Gelukkig had de juf al met Jill gecommuniceerd.  De schat kreeg het gelukkig in haar werkplanning gepast om langs daar te rijden en onderweg naar juf te bellen zodat zij Isaak naar het toilet kon brengen. Jill ging nog een stapje verder in haar bereidwilligheid. Vandaag ging het volledige kleuter naar de kinderboerderij en zelfs daar wou Jill naartoe gaan. Fantastisch! Als ze dit niet had kunnen/willen doen, stonden we daar schoon: ik met de enige auto in Tongeren en Danny op z’n fietske…

Voor twee andere momenten moesten we langer puzzelen. Maandag 30 april zijn de kinderen schoolvrij. Danny moet werken en het onderwijs maakt normaal de brug. Helaas staat dit jaar een pedagogische studiedag voor mij gepland :(. Danny zou dus vrij moeten nemen, want we durfden Jill niet vragen op haar vermoedelijk ook vrije dag + op de opvang is niet echt plaats voorzien voor de verzorging van een kleuter met pamper. Even later hoorden we dat de schoolreis voor onze kinderen op dinsdag 15 mei zou doorgaan in Molenheide. Te ver voor de verpleegster en op een werkedag voor mij :(. Moest Danny dan weer een van zijn zeldzame vrije dagen opofferen? Ik trok de stoute schoenen aan en belde Jill. 30 april werkt ze gewoon dus ze kon Isaak er zonder problemen bijnemen. Mijn ouders waren van plan 1 mei te komen, dus zij vonden het niet erg om een dag vroeger (om 8u45 hier!)  te komen en te overnachten. Jill komt de verzorging dan bij ons thuis doen. En zo kan Danny z’n vrije dag nemen de 15de en meegaan op schoolreis (ikke jaloers…)

In ieder geval, deze problemen zijn opgelost,… maar het verslag is korter dan het denkproces om tot deze oplossingen te komen. Bovendien heb ik wat schrik van onze afhankelijkheid van Jill. Wat als ze ziek wordt, autopech krijgt,…? Niet sonderen is geen optie. De bacteriën in de resturine zouden hem zo een infectie bezorgen. Verleden week zat ik sip in de leraarskamer, plots leek bijzonder onderwijs zo aanlokkelijk. Maar we geven niet op. Isaak voelt zich er nog steeds fantastisch goed bij en dat is onze drijfveer. It’s worth it!

Wat wordt het volgende agendaprobleem?

Advertenties

Flop-sa

vrijdag, 20 april 2012

Het spijt me te melden dat vanaf heden de wachtrij aan de inkom van Plopsaland drastisch zal verlengen. Iedereen zal er een IQ-test moeten afleggen en enkele praktische proeven. Hoe anders kunnen ze het label mentaal of fysisch gehandicapt op iemand plakken? En dat label is heel belangrijk, want vanaf nu zijn veel attracties verboden voor mensen met een mentale handicap en nog veel meer voor mensen met een fysische handicap. De reden voor het eerste is omdat die “niet een volledig besef van tijd en ruimte” hebben, de tweede omdat ze “niet autonoom en zelfredzaam” zijn*.

Uiteraard mogen mensen zoals Noortje wel overal op, zij heeft een volledig besef van tijd en ruimte – haha – en zal zeker niet panikeren als een attractie op 30 meter hoog blokkeert. Bovendien is ze heel zelfredzaam – haha – en zal zij bij een evacuatie zonder problemen die 30 meter naar beneden klimmen. Isaak daarentegen mag vanaf nu niet meer op oa de boomstammetjes, de slingermolen, de klimboom (waar hij zo fijn in klauterde), de springkastelen,… en zelfs niet van de glijbaan!!! Om evacuatieredenen, juist, ja…

Dat wij Isaak goed kunnen vasthouden en dragen bij een evacuatie, dat is geen goede reden. Uit veiligheidsredenen kan je beter een hele groep uitsluiten. Dit nieuws kwamen we te weten door een triest verhaal over een meisje met Down dat na ettelijke jaren wel mogen en na 45 minuten aanschuiven niet op haar favoriete attractie mocht. Het meisje was zo overstuur, dacht dat ze stout was en daarom gestraft. Over was de pret.

Wij ouders van de Facebookgroep Speciale kindjes Vlaanderen steigerden. We uitten onze grieven op de FB-Plopsa site, de een al wat beleefder dan de ander. Ik denk niet dat iemand kan begrijpen hoe pijnlijk dit is voor ons. Mijn hart breekt, ik heb er al wat traantjes voor gelaten. De steun echter die we ervaren omdat we met een grote groep op zijn zachtst gezegd ons ongenoegen uiten, is gelukkig een ferme pleister.

Discriminatie, het is een zwaar woord, maar volgens mij hier van toepassing. Plopsa vindt van niet. Gelukkig kunnen knappe koppen wel uitleggen dat het effectief zo is: http://www.gripvzw.be/anti-discriminatie/681-discrimineert-plopsaland-mensen-met-een-handicap.html

Het gaat hier om veiligheidsredenen, zegt Plopsa. Ja, dit past in het plaatje van de huidige maatschappij. Het is de gewoonte veel te snel te procederen en instanties wapenen zich daartegen. Hier is sprake van men oogst wat gezaaid werd… We komen terecht in Amerikaanse toestanden. De handleiding van Isaaks rolstoel is daar een perfect voorbeeld van. Er staan 2 soorten iconen in: 1) waarschuwing, 2) gevaar!. De definitie van de 2 iconen staan op blz 1: waarschuwing = de gebruiker wordt geattendeerd op de kans op letsel indien het advies niet wordt opgevolgd, gevaar = de gebruiker wordt geattendeerd op de kans op ernstig letsel of OVERLIJDEN indien het advies niet wordt opgevolgd. Er zijn 10 boodschappen met icoon waarschuwing en 29 met gevaar!!! En ik laat mijn jongen van 3 daar zomaar in??

Ik, als ouder, begeleider, weet goed genoeg wat mijn kind kan. Ik hoef geen betuttelende regeltjes en wil gerust een verantwoordelijkheidsattest tekenen. Zolang mijn kind maar zo normaal mogelijk kan zijn. Opgroeien houdt bepaalde risico’s in, voor alle kinderen. Ik laat de kinderen alleen buiten spelen. Zo leren ze op te passen. Als ik constant ingrijp, worden ze nooit zelfstandig. Maar het houdt een kleine kans in dat ze gegrepen worden door een auto. That’s life. Pamper je kind of laat het (begeleid) experimenteren en draag dan ook de gevolgen.

Wat is de volgende stap? Verbod op huizen met trappen voor rolstoelpatiënten? Want die raken niet geëvacueerd vanop de 1ste verdieping bij brand. En daarna ook voor kleine kinderen, want mijn valide dochter is er al meermaals van gevallen… Je kan niet voor elk zeldzaam ongeval een regel maken. ALLE gehandicapte mensen uitsluiten omdat er een PAAR een risico vormen is wel heel drastisch. Als je zo voor veiligheid bent: haal dan alle auto’s van straat want daar gebeuren procentueel veeeeel meer ongevallen mee dan in een pretpark.

In ieder geval, ze hebben de verkeerde groep mensen gekwetst. We zijn het al gewoon voor onze kinderen te vechten als een leeuw en zullen dat blijven doen. Er is een petitie op touw gezet ( http://www.petitiesonline.nl/petitie/iedereen-gelijk-in-plopsaland/424 , tekenen aub), we dienen massaal klacht in bij het centrum voor gelijkheid van kansen, hebben de VRT gecontacteerd,… Nog ideeën?

En we bloggen :)**

* bron: http://www.plopsa.be/sites/default/files/media/images/2012-Gehandicaptengids.pdf
** ook http://durvendromendenkendoen.wordpress.com/2012/04/19/ik-word-daar-zo-moe-van/ is zeker het lezen waard, geschreven door een mama met een kindje met Down

tweede week Paasvakantie

woensdag, 18 april 2012

Van dinsdag tot vrijdag ging Noortje op danskamp. Lotte was door ook, dus was er heel wat Kim&me-time. Isaak was een schatje en stoorde ons niet in onze bezigheden: naaien. Ik zette een half kleedje voor Noortje en een half hemd voor Isaak ineen (onder zijn goedkeurend oog: vis, vis, vis!). We moesten natuurlijk ook 3 keer naar de kine gaan, maar voor de rest was het een rustig weekje.

Donderdag om 15u stond VIGO aan de deur met de nieuwe rolstoel! We hebben hem Cars gedoopt en zoeken nog naar stickers om hem te pimpen. Isaak was heel content met de nieuwe aanwinst. En ik nog meer met de sponsoring van de Vlamertingse volleybalclub.

Hij is nog behendiger nu hij een goede houding heeft:

’s Avonds was de vuurdoop van Cars bij de rolstoelbasket. Na 5 minuten kirde hij al: botsen, botsen; vandaar de geïmproviseerde bumper. Ik kreeg ook een rolstoel en Isaak volgde me gedwee. Tijdens tikkertje gaf ik me 100%, daarna moest ik opgeven. Amai, mijn biceps!! Oneindig respect voor iedereen die deze aartsmoeilijke sport beoefent! Ik ben benieuwd of Isaak deze sport zal beheersen later. Hij doet het nu alvast graag. We hebben besloten dat hij om de 2 weken mag gaan, ondanks het late uur. De toekomst zal uitwijzen of dat haalbaar blijft.

Vrijdag was het Noortjes beurt om te schitteren. Om half 3 mochten we naar de show gaan kijken. Spijtig dat ze niet zo graag naar de dansles gaat, want optreden doet ze met passie. Het is een echte dramaqueen 🙂

Zaterdag was het voor mij een spannende dag. Ik had mijn eerste bijeenkomst als lid van de Algemene Vergadering van de VSH. Marleen had me gevraagd of ik dat wou en tegen zoiets zeg ik volmondig ja. Ik nam de trein naar Leuven en daar wachtte Mario me op. Mario is mijn grote voorbeeld voor Isaak! Het was voor het eerst dat hij en ik eens uitgebreid fatsoenlijk konden praten. Het deed echt deugd. De vergadering was heel aangenaam. Bovendien… nee, ik zal het nu nog niet vertellen :); ik loop sindsdien al de hele tijd op wolkjes, maar zal de spanning er nog wat in houden :D. Na de vergadering gingen we gezellig wat drinken. We hebben keihard gelachen. Het zijn stuk voor stuk mensen die me nauw aan het hart liggen! Ik moest er wel heen en terug voor naar Oosterzele en was te laat thuis voor de kinderen hun nachtkus, maar het was het meer dan waard!

Ondertussen had Isaak oa paardrijles:

Zondagmiddag mochten we in de tuin van omama en opapa gaan kijken of de Paashaas iets gebracht heeft (of voor de katholieken onder ons: de Paasklokken). En ja hoor…

omama houdt de buit bij

omama houdt de buit bij

veeeeel...

veeeeel...

omamaaaaaa, kom!

omamaaaaaa, kom!

eventjes spelen in de tuin

eventjes spelen in de tuin

tante Anke verdeelt

tante Anke verdeelt

proeven

proeven

(geen commentaar!)

(geen commentaar!)

speeltuintje op de wijk

speeltuintje op de wijk

eerste week Paasvakantie

woensdag, 11 april 2012

De moestuinkriebel heeft me echt te pakken. Na het paardrijden gingen we naar een demonstratie “m²-tuinen” bij Horta. We waren te vroeg, dus moesten we wel nog iets gaan drinken :p. Toen ik al die jonge plantjes zag, moest ik me inhouden. Ik heb alvast een braamstruik gekocht als eerste poging om een snoephaag te creëren…

Zondag gingen we ’s middags naar de eetdag van Okra met Danny’s ouders. Daarna was er een uitstapje met de parochie. We gingen eerst het museum van het heilig Paterke bezoeken en daarna klommen we op de kathedraal om de beiaard en de klokken te bewonderen. Het was een uniek spektakel. Daarna gingen we allen samen iets drinken en konden we gezellig bijpraten. Het was koopzondig in de stad en het laatste kwartier doken we de JBC in en keerden we met een volle zak huiswaarts. Weer een dag voorbij…

Maandag waren de kids afgrijselijk. Hoewel ze de hele dag buiten konden, waren ze de hele tijd lastig, zeurden ze en maakten ze ruzie. Ik dacht dat ik de vakantie nooit zou overleven! De volgende dagen waren ze gelukkig beter gezind. Dat maakt het fijner om eens te belonen, bv als je na de kinesist niet naar huis kunt omdat de poetsvrouw nog bezig is. We gingen naar het Alks mattijske voor een crèmeke en wat speelplezier.

Daarna gingen we op bezoek bij Erik, die nog altijd aan zijn bed gekluisterd is, de sukkelaar. Normaal gezien zouden Brigitte, Noortje en ik net zoals verleden jaar naar de zee trekken, maar nu moet ze Eriks verpleegsterke spelen. Een dagje weg was wel mogelijk en daarom gingen we donderdag naar Plopsa Indoor en een pasta’ke eten in de 5th avenue. Noortje genoot van de attracties en van de shows, met Bumba en de echte Klus. En Brigitte en ik raakten niet uitgekletst. Danny had al verlof genomen, dus die trok met Isaak naar de Quick en Pretland.

Vrijdag vertrokken we naar mijn ouders. Onderweg stopten we in Heusden, Gent, om het Harry Malter familiepark te bezoeken. Op lerarenkaart.be had ik gezien dat we in april daar gratis naar toe kunnen. Het is een ietwat verouderd dierenpark met grote speeltuin, waar de kinderen de tijd van hun leven hadden! Er was een magnifique circusshow met een indrukwekkende illusionist, een treintje, allerlei kermisjes, een ritje in de huifkar en op een heuse kameel! We mochten ook echt tussen de apen lopen. Heerlijk!! Alleen de overprijsde kleine porties eten vielen dik tegen. We bleven tot het einde en hadden nog tijd tekort. Toen we bij oma aankwamen, vertelden de kinderen honderduit en wilden ze direct de foto’s tonen:

hangbuikbig

stokstaartje: wie beloert wie?

samen op de boto

nog een beetje groeien, jongen

bij de ringstaartmaki's

bij de roofzuchtige apen

slang aaien tijdens het circus

met papa op de "smitmanejgje"

kameel wil kusje!

op de "ameel"

schaapje aaien

olifantdraaimolen

groooote speeltuin

supergrote glijbaan

astronautjes

treintje

Zaterdag moest Isaaks nektapijtje eraan geloven, bij de kapster uit mijn jeugd.

’s Middags gingen we met mijn ouders eten (salade met gesmolten Camembert, gerookte eendenborst en foie gras,mmm!). Daarna vierden we Pasen bij moeke. De paashaas was veel te gul geweest bij opa en oma Kortrijk! Behalve een overdosis chocolade was er nog een gezelschapspel, een tractor, een boekje en knutselmateriaal. Voor ons waren er taartjes en wijn.

Zondagochtend waren de klokken bij oma gekomen: visspel, Playmobil, boekjes, puzzels, stoeltje, enz, enz… hielden de kindjes zoet. We maakten ons klaar voor het grote jaarlijkse familievreetfeest in de Kring. Dresscode: in ’t nieuw, met aan de ceintuur een extra gaatje voor de decadente buffetten; ontbijt, voorgerechten, soepen, hoofdgerechten en desserts. Oesters, carpaccio, gravlax, entrecote bearnaise en andere topproducten maken dit voor mij hét moment van het jaar! Er is altijd ook kinderanimatie voorzien – springkasteel, spelletjes, eitjes zoeken – dus is er meer tijd voor ons om te genieten…

het springkasteel

meme met de achterkleinkinderen

Lieze op Isaaks schoot

paaseitjes gevonden

ijsje!

desserTJE

Maandag maakte oma spaghetti voor ons klaar, en na een bezoekje aan bomma in het rusthuis, was het al weer tijd om naar Hasselt te vertrekken. Weer een week voorbij…