Archive for februari, 2012

Ondertussen thuis…

woensdag, 29 februari 2012

Elke avond belde ik met het thuisfront en kreeg ik te horen hoe leuk het was. Ik hoefde met niks in te zitten, ze werden goed verzorgd. Ik moest me ook niet schuldig voelen dat ik hen niet miste, want dat was wederzijds. Als ik vroeg aan Noortje of ze me miste, antwoordde ze steevast: “Neeneeneenee!”.

De zaterdag begon voor Noortje met carnavalvolkdansen.

In de namiddag kwamen tante Anke en Danny’s ouders Noortje overstelpen met verjaardagscadeau. Isaak demonstreerde een nieuw kunstje. Toen ik het bij thuiskomst live aanschouwde, viel ik bijna achterover van verbazing! Hij trouwens ook :):

De zondag trok het trio naar Zonhoven Carnaval. De kinderen waren in de wolken met de buit! Danny moest bekennen dat Isaak echt wel meer kreeg omdat hij in een rolstoel zat. Dat de mensen hem zielig vinden, is hun probleem. Hij mag ervan profiteren, zeker? Zolang hij het niet schromelijk misbruikt, vinden we het ok.

Maandag kwamen mijn ouders Noortje oppikken. Toen ik belde, zaten ze allen gezellig een pannenkoek te eten. Het werd het begin van verwennerij voor hun kleindochter. Die mocht met haar trolley gaan logeren tot vrijdagmiddag. Toen ik dinsdag naar Vlamertinge belde, hoorde ik: “Ik heb twee puzzels gekregen en een cd’tje van K3 en een film van Assepoester en een pyjama en een boekje en en en…” Need I say more?
Ze mocht ook eens bij tante Tine en de tweeling geen spelen. Dankzij haar blog was ik er ook een beetje bij.

Ondertussen ging Isaak 3 dagen terug naar de cr├Ęche. Gelukkig kon Jill komen verplegen. Isaak had zijn boezemvriend Gaetan meer dan twee maanden niet gezien, maar die twee werden stikwild toen ze elkaar terug zagen. Niet te geloven dat zo een band al kan bestaan op die leeftijd! Iedereen was enthousiast hoe goed Isaak het deed en hoe groot hij is geworden: letterlijk en figuurlijk.

Vrijdagmiddag gingen mijn ouders met Danny en de kinderen eten en daarna ruimden ze netjes op voor mij. Toen ze mij aan de telefoon kreeg, riep Noortje enthousiast: “mama, ik ben aan het spelen met mijn poesje!”

Gelukkig kon de papa mij uitleggen dat het hier om een Xbox-spelleke ging…

Mijn directeur zette mij zaterdagochtend thuis af. Noortje die me zo niet gemist had, vloog me in de armen :). Danny had genoten van zijn vrijheid en verdient een pluim. We kunnen er weer allemaal effe tegen ­čśÇ

Advertenties

Obertauern

dinsdag, 28 februari 2012

Na een laatste foto voor de achtergrond op mijn GSM, liet ik de kinderen achter. Ze waren dolenthousiast lachend aan het zwaaien, dus het afscheid viel mee.

Na een lange, comfortloze nachtrit kwamen we aan in het besneeuwde berglandschap. Ons jeugdhotel zag er netjes uit en was helemaal aangepast aan het jonge volk: we mochten gebruik maken van een klimmuur, pingpongtafels, een disco en een heuse “kino”. Elke avond kregen we behoorlijk eten: gezouten soep, vlees, zetmeel, saladebar en een dessertje. Er werd wat afgevreten… ’s Ochtends genoten we van een ontbijtbuffetje, met elke dag een halfzacht gekookt eitje!

room-mates!

Zaterdagnamiddag kregen de nieuwelingen een basiscursus ski├źn (die ik ook meepikte), terwijl de rest naar het dorp trok. Tijdens de filmavond viel de helft, inclusief ik, in slaap.
Zondag begonnen we aan het echte werk. We hadden 3 skimonitoren mee uit Belgi├ź. Het waren echte drinkebroers, altijd in voor een feestje, haalden de remmen van onze leerlingen er soms te veel af, maar namen hun job heel serieus: ons leren ski├źn met veel plezier. Zij stelden zelf voor om veel langer te ski├źn dan de vier geplande uren per dag. Dus vertrokken we om 9u, aten ons lunchpakket langs de skipiste in een barke, en stopten pas rond 4u- half 5. Euh, soms stopten we ook weleens tussenin om ons wat moed in te drinken ;).
Voor mij kon het ski├źn niet lang genoeg duren. De natuur was adembenemend en ik voelde me een dikke gelukzak dat ik daar boven in de bergen mocht vertoeven. Ik maakte deel uit van de halfgevorderden en we deden ferm zwarte pistes in parallel. Ik was trots op mezelf, ook al bengelde ik altijd achteraan. Mijn werkpunten weet ik maar al te goed: benen minder breed zetten, schouders meer naar het dal en verdorie wat meer lef hebben om sneller te gaan. De moeder in mij speelde me duidelijk parten. Skimonitor Bernard (20-jarige student met wonderschone ogen ;)) had heel wat geduld met mij en kreeg af en toe dat beetje extra durf uit mij. Hoe dan ook, ik ben zot van deze sport en zal het zeker blijven doen. Af en toe voelde ik een steek in mijn buik omdat ik weet dat Isaak nooit op een normale manier zal ski├źn, maar daar zijn oplossingen voor. Helaas nogal prijzig… Een skivakantie met het gezin is mijn grote droom!

ready!

in de houding...

en actie!

wat een zicht!

omringd door skitalent

voor onze favo bar!

De avondactiviteiten waren af! Zondagavond gingen we apr├Ęs-ski├źn in het dorp tot 23u. Om het op z’n Bossers te zeggen: we verlieten het plezier voor het ons kon verlaten (en de leerlingen konden niet anders dan volgen). We hadden immers nog een zware week voor de boeg. Maandagavond gingen we avondski├źn. Heel apart, zo onder een sterrenhemel op een halfverlichte piste! Daarna moesten we opwarmen met wat alcool, in mijn geval een pintje voor de dorst en een Jagatee. Ik moet zeggen, die kwam hard aan!
Dinsdagavond gingen we naar een subtropisch zwembad. Er was een waterglijbaan waarbij je ondersteboven ging! In het verlichte kamertje rechtsboven moest je gaan staan en plots schoof de bodem onder je weg en werd je razendsnel omlaag gekatapulteerd. Heel speciaal! Het hete (34┬░) buitenzwembad, groen verlicht, was zalig. De de sneeuw langs de rand en de sneeuw maakten het heel romantisch. Op dat moment miste ik Danny even… Om af te sluiten gingen we de sauna in. Mmm…

Woensdag was een off-day voor mij. Mijn ogen zwollen geleidelijk aan op, ik kon geen licht meer verdragen en mijn ogen traanden constant. Ik moest op de piste wat gas terugnemen :(. ’s Avonds moest ik in het hotel zelfs een zonnebril aan doen. Sneeuwblindheid, in lichte vorm? Gelukkig was het de volgende dag verdwenen. De activiteit van die avond was in het halfduister, dus dat vormde geen probleem. De leerlingen konden kiezen tussen een film, kaarten of een karaoke met mijn Singstar. Ik had geen idee of er wat volk met mij naar de disco zou trekken, maar werd blij verrast: het werd een waar zangfestijn. Iedereen zong om het luidst; vooral de studio100 Hits waren in trek ­čÖé
Donderdag zou de disco-fuif normaal doorgaan in het hotel, maar omdat het zondag in het dorp zo gezellig was, trokken we verkleed naar de L├╝rzer Alm. Het moto van de skimonitoren – “wat gebeurt boven de 1000 meter, blijft boven de 1000 meter” – werd lustig misbruikt (help, ik wil niet dat Noortje tiener wordt!). Horen, zien en zwijgen, zeker? Zelf beleefde ik ook mijn studententijd eventjes terug, maar net iets braver ­čśë

En vrijdagavond was het al terug tijd om te vertrekken. Ik kwam thuis met bus-lag maar gepakt met een lading vol fantastische herinneringen!!

5!

vrijdag, 17 februari 2012

Voor mijn Kerst had ik een boek over cakepops gekregen. Ik wou dat graag proberen als traktaat voor Noortje. Mijn overbuur had me verwittigd dat het niet zo simpel was en dat ze ervaren baksters kende die er niet in geslaagd waren. Na grondig onderzoek op het internet besloot ik dat de belangrijkste sleutel tot succes een voor mij ver te zoeken vaardigheid was: Geduld! Ik besloot het over meerdere dagen te spreiden: zaterdag de cake bakken, zondagmiddag de glazuur maken, de cake verpulveren en mengen, zondagavond balletjes draaien (tot 1u!) en maandag na school de chocoladelaag aanbrengen en versieren. Het was leuk om te doen maar concentratie was vereist: de textuur van de gesmolten chocolade was cruciaal en er moest tijdig bij gesmolten worden. Alert zijn tot een gat in de nacht, het was zwaar maar het was het waard! Ik was super content met het visuele resultaat en gewoon verbluft door de smaak!

de kettingsnoepjes zijn tutters

clowntje

creatief, niet?

Tussenin was er nog bezoek van Brigitte. Ze had een wondermooi trainingspak gekocht voor onze meid. Van een LO-leerkracht is dat een goeie zet :).

Dinsdag was het Valentijn. Ten huize Volders is dat vooral Noortjes verjaardag, maar Danny had ook een bloemetje voor mij en ik een sleutelhanger voor hem. Omdat Danny een knoert van een keelontsteking had, zijn we niet gaan eten. Noortje had echter feest genoeg: alle klasgenootjes en de juf waren blij met de lollies, ze mocht haar sneeuwwitjekleed meenemen en ook een cadeautje voor de klas. Ik wou niet meedoen aan de trend om prul te kopen voor elk kind, dat een pak geld kost en toch in de vergeethoek verdwijnt. Ik koos voor een spel met eerste sommetjes en verschilletjes en doe daarmee mijn beroep eer aan :). Ze kwam thuis met een prachtige kroon.
Na school gingen we naar het Theatercaf├ę, waar we de verjaardagen van Noortje en Lotte (24/2) vierden. We smulden van de cakejes. Lotte gaf Noortje een superleuk Playmobilsetje en Noortje gaf Ministeck en een bloem op zonne├źnergie. De kinderen speelden fijn en de mama’s konden bijkletsen.

Woensdagnamiddag kwam de dakwerker. In Noortjes kamer komt er water binnen! Het heeft geen zin om me daar ziek in te maken, maar fijn is het niet. Volgende week proberen ze het probleem op te lossen.

Gisteren heb ik mijn valies gepakt voor de skireis. Het skivirus heeft me gebeten en ik kijk er naar uit! Al zal ik mijn meisje en ventekes wel missen!!! Vandaag trof ik de laatste voorbereidingen: de eurocrosskaart halen, een skirugzak kopen, naar de bib, Dafalgan halen, een zotte discobril kopen voor de fuif, een laatste kappersbeurt,… Mijn hak brak midden in het stad af, dus kon ik ook nog op jacht naar schoenen. Even later liep ik in zomerballerina’s met sokken in de regen, wat een zicht. Ik nam afscheid van Kim in de Zuppa bar al genietend van een maaltijdsoep. En nu vertrek ik met mijn gezinneke, een laatste hapje gaan eten. Om 21u gaan ze me dan uitzwaaien aan het PIBO. En jullie: tot over een dikke week!!

PS. Mijn GSM heeft het uiteindelijk toch begeven. Danny is net thuis gekomen met een chique witte Samsung Gio. Te gek ­čÖé

Verjaardagsfeest!

maandag, 13 februari 2012

Om 11u kwamen Noortjes vriendjes schuchter binnengewandeld. Ze wisten niet wat te verwachten maar hadden er volgens de ouders wel naar uitgekeken. Ambitieus als ik ben had ik een waar festijn gepland van 11 tot 16u. Ik zag het helemaal zitten en dat gevoel steeg toen ik merkte dat Noortje de wildste was van allemaal…

Ze begonnen met het beleggen van hun eigen stuk pizza. De ingredi├źnten waren gesneden en de bodems voorgebakken, dus dit verliep vlot. Met als keuze gehakt, salami, hesp, champignons, paprika, tomaat, ananas, kruiden en kaas kon iedereen zijn goestingske bereiden. Tijdens het bakken werd de kinderchampagne geserveerd met K3-chips, nootjes en Tuc-koekjes. Na 3 happen pizza hadden de meesten genoeg: ze popelden om ons speelgoed uit te testen. Algauw werd ons opgeruimde huis omgetoverd in een puinhoop…
Even later mocht Noortje de cadeautjes open doen. Haar bazige aard kwam duidelijk naar boven en iedereen moest netjes in de zetel de beurt afwachten om de queen te behagen met een pakje. Van ons en de grootouders had ze een fiets gekregen en ook onze gasten hadden mooie geschenkjes uitgekozen: 2 Barbies en accessoires, een pop, schmink, verkleedkleren, strijkparels, een pony, kralen,…, Noortje werd verwend. Iedereen mocht zich verkleden en netjes wachtten ze in de rij bij Danny, die de schminker van dienst was.
Om 14u haalde ik de kale cupcakes boven. Iedereen mocht ze naar believen versieren en er werden ware kunstwerkjes afgeleverd. Echte talentjes had ik vandaag over de vloer!
Na nog wat spelen was het tijd voor het hoogtepunt: de taart. Noortje wou een prinsessentaart en dat hebben we letterlijk gerealiseerd. Met bekers vol Fristi en chocomelk wachtten ze in spanning. Het vuurwerk maakte het af. Heerlijk, die bewonderende gezichtjes!

Een filmpje geeft de sfeer weer en de foto’s zijn heerlijke herinneringen voor later:

pizza beleggen

hapjes smikkelen

handjes en smoelies wassen

de pizzaresten

spelen

leuk, dat peuterspeelgoed

pakjes openmaken

dank u!

mijn eerste echte Barbie!

jaaaa, nog prinsessenkleren!

Sneeuwwitje

een stoere piraat

elk om beurt

Farris, Nour, Camille, Noortje, Isaak, Louise, Alex en Majlen

cakejes versieren

ijverig aan het werk

het resultaat!

gezelschapspelletje

de taart: voorzijde

achterzijde (5 kaarsjes al...)

het vuurwerkje

lekker!

mmmm

Toen de ouders hun kroost kwamen oppikken, had niemand zich een moment verveeld. Meer kon ik niet wensen! Zelf was ik ongelooflijk relaxed. Ik heb ronduit genoten en had enorm veel energie nadat iedereen vertrokken was. Vreemd. Het opruimen nadien was iets minder. En even later stond ik alweer in de keuken om haar traktaat voor dinsdag in de klas voor te bereiden…

ziek(en)!

zondag, 12 februari 2012

Voor de laatste week van mijn verlof had ik niks in mijn agenda gepland. Er waren nog enkele op de lange baan geschoven karweitjes en misschien zou ik ook wel aan rusten toekomen. Isaak heeft daar anders over beslist. Maandagochtend was ik mijn berg was aan het verwerken toen juf Anke belde dat Isaak ziek was: hoofdpijn, koorts, suffig,… Ik ben hem gaan halen en oefende de rest van de week de job van verpleegster uit. Zo werden mijn werkjes nog verder uitgesteld en was ik de ganse week aan huis gekluisterd :(. Dinsdagochtend zat ik 2 uren in de wachtzaal van de dokter en dat was zowat het spannendste van de hele week. De dokter nam een vuurrode keel waar, maar wou nog even wachten met antibioticum omdat het voor Isaaks blaas belangrijk is geen resistentie te kweken. ’s Avonds kreeg ik zelf de meest pijnlijke keel ooit, dus ik kon me inbeelden wat Isaak doormaakte. Het was geen wonder dat hij verschrikkelijk ambetant was de hele tijd en dat ik mijn handen vol had met mijn duvelke. Woensdagavond was de toestand van Isaak nog altijd slecht en dus moesten we toch AB toedienen. Vrijdag was het mijn eerste werkdag en ik moest al direct opvang zoeken. Gelukkig bestaat de skoebidoe-oppas van de CM. We kregen een fijne dame, die instant verliefd werd op Isaak en hem ronduit verwende. Toen ik thuiskwam was ze hem zowaar aan het masseren.
Isaak was in de namiddag goed genoeg om boodschappen te doen. Gelukkig, Noortjes feestje moest worden voorbereid! We gingen direct aan de slag; de kinderen stonden te popelen om te helpen. Vooral voor het proeven achteraf…

roeren,

goedkeuren,

en natuurlijk ook opkuisen!

Zaterdag kochten we nog wat cadeautjes tijdens Noortjes volksdansen en de namiddag werd volledig ingenomen door bakken, versieren en nog bakken… Noortjes eerste feestje met klasgenoten moest memorabel worden!

Ook Danny werd ziek. Al iemand ooit hees horen hoesten? Hij heeft serieus afgezien, liep erbij als een gangster (volledig ingepakt tegen de bibber), maar heeft zich toch 100% ingezet voor zijn dochter en zijn vrouwke. Applausje!!

Herk on wheels

dinsdag, 7 februari 2012

Zaterdag had ik bijna een Smartphone. Echt bijna… Ik had mijn GSM (Danny’s afdankertje) in Isaaks potje laten vallen, dat altijd vol zeepwater staat voor een lekker geurtje, en instinctief razendsnel eruit gevist. Helaas, geen enkel knopke deed het nog. Danny vond dat ik nu een smartphone nodig had, om van mijn LCD-stress af te raken. Na wat gejammer over het geld, gemor over zo’n ding dat toch niet doet wat ik wil, maar toch ook gebrand om GPS en internet te hebben onderweg, besloten we een Samsung Gio te halen. De verkoper beloofde me 20 euro als ik mijn oude lader ging halen. En net toen we thuis kwamen… deden de knoppen het weer! Ik voelde me een kind in een snoepwinkel waar het niks mocht aanraken…

In de namiddag gingen we benodigdheden zoeken voor Noortjes verjaardagsfeestje. Mijn collectie bakmateriaal is weer aangevuld en onze taart en schooltractaties zijn ambitieuze projecten. Daarna gingen we wat wandelen in Houthalen. ’s Avonds was er dan het eetfestijn in Danny’s oude school, elk jaar een familiebijeenkomstje. Altijd fijn.

Zondagnamiddag gingen we naar een rolstoelbasketwedstrijd kijken. We “kennen” 3 spelers en we wilden Isaak tonen wat mogelijk is met zijn racemachine. Ik was even geschokt over het agressieve spel; wel 4 mensen vielen met rolstoel en al met de kop tegen de grond. Noortje durfde niet meer te kijken. Het was wel spannend om te volgen, het tempo was onverwacht snel en het ademde vooral megastoerheid uit! Geen wonder dat die spelers, schouders ontzettend gespierd, echte womanizers waren met schoon vrouwkes aan hun zijde na de match ;).
Isaak was ontzettend geïnteresseerd. Hij klapte voor elk punt, ook voor dat van de tegenspelers. In de half-time reed hij naar de spelers om een bal te vragen en begon te gooien naar hen. Ze waren onder de indruk over hoe vlot hij cruisede met zijn rolstoel, zeker toen ik zei dat hij die nog geen 2 maanden heeft. Ook zijn interesse in ballen werd bewonderd. Normaal beginnen kinderen pas op hun 6de, maar ze willen nu Isaak al trainen! Vooral de dochter van de trainer wil hem onder haar hoede nemen. Omdat de training de donderdag van 7 tot 9 is, zal hij wel moeten wachten tot het vakantie is. Ik gloeide natuurlijk weer van trots; hij zal het maken, mijn kerel!

Na de match bleven we nog plakken: pannenkoekske eten, jeneverke of twee, bij het vuurtje buiten, echt gezellig. Ik vond de sfeer super en we werden er direct bij betrokken. We namen afscheid met een welgemeende tot ziens!

sneeuw!

zondag, 5 februari 2012

Tijd voor het weekoverzicht:

– zaterdag ben ik op skijassentocht geweest. In de voormiddag zag ik mijn goesting in de Primo, maar ik ben zo slecht in definitief knopen doorhakken dat ik nog een kijkje wou nemen in de Decathlon Ailleur. Ik nam mijn 3-ledige jury mee. Een betere jas vond ik niet, maar we waren wel een serieus bedrag kwijt want… ik kon nog wel een thermisch bloesje gebruiken en o, ik heb een zwembril nodig en een trainingsbroek en mijn volleybalschoenen zijn versleten en die Nike-T-shirt is in solden en en en…
In de auto belde ik de Primo op om die jas zeker opzij te leggen voor mij!
Op de terugweg aten we in de Pauze. Niet bijster lekker, maar er was een kinderhoekje.

Thuis gekomen, moest ik al weer vertrekken naar Tongeren. Het was de jaarlijkse kaartavond van het Pibo. Ik was al meermaals 2de geweest, maar deze keer slaagde ik erin om als enige alle boomkes te winnen! De hoofdprijs – een week spanje VP – kon ik niet nemen omdat dat alleen buiten de vakanties doorging, maar ik was ook super tevreden met mijn weekendje Amsterdam! Wie zou ik meenemen??

– zondagochtend ging ik met Noortje en Isaak naar de familieviering in “onze” parochie. Het is altijd fantastisch om die mensen die me nauw aan het hart liggen terug te zien. Helaas vergeet ik vaak de maandelijkse bijeenkomst. We zijn nog steeds even welkom, we kregen direct een uitnodiging voor een weekendje Thimister in juli en gingen daar gretig op in. Gelijkgestemde zielen op vlak van het Geloof zijn tegenwoordig veel te schaars en daarom koesteren we ze. Na de mis was ik net op tijd buiten want mijn maaginhoud wou eruit. Ik raakte nog net thuis, strompelde naar de zetel en bleef daar doodziek tot een dokter mij om 17u een spuit kwam zetten. Ik moest namelijk twee uur later vertrekken naar tante Rosa. Isaak en ik gingen samen slapen.

– maandag was ik fit genoeg voor de testen in het COS. Rosa was zo gastvrij dat we ’s middags ook mochten komen eten. Ook haar kleinkind Sander was er. Gezellig!

– dinsdag was het boodschappen- en kappertijd, maar moest ik op tijd de kinderen van school halen om middag te eten. ’s Avonds was daar namelijk geen tijd voor. Het was hectisch om snel genoeg te koken, te eten, Isaak in bed te stoppen en Noortje terug op school te krijgen. Isaak mocht een middagje overslaan omdat hij mee moest Noortje op de dansles afzetten, koffietje drinken met Kim en daarna nog fit genoeg zijn voor de kine.

– woensdag deed ik huishouden in de voormiddag en hield ik de kinderen bezig in de namiddag. ’s Avonds moesten we (3de) volleyballen in Lanaken (2de). Het werd een sweet victory, waar ik nog altijd van nageniet. We stonden 0-1 achter en in de 2de set zagen we de achterstand oplopen tot 13-18. Ik dacht vloekend dat we geen set zouden winnen, terwijl we eigenlijk de ploeg aankonden. Toen sloeg Ludwine een paar keer pittig op en uiteindelijk wonnen we met 3-1 ­čśÇ

– donderdag: massage gevolgd door kapper gevolgd door pannenkoekenfestijn op school. Het oudercomit├ę trakteerde alle leerlingen op pannenkoeken en een drankje voor Lichtmis. 400 leerlingen voederen, het was doorwerken, maar het was het waard!

mama's en papa's aan het werk

Isaaks klasje

’s Avonds moesten we terug naar de kine en daarna tutte ik me op voor het X-mos etentje. Fijn dat ze de leerkrachten trakteerden, maar andere jaren amuseerde ik me meer. Het was waarschijnlijk omdat ik niet echt op school ingesteld ben op dit moment..

– vrijdag kwamen we van Leuven thuis in een prachtige sneeuwbui. We belden de kine af wegens overvolle Hasseltse grote ring en een bezorgd ventje die zijn vrouwtje liever zo de baan niet op stuurde. In plaats daarvan trokken we goed ingepakt met de slee het pleintje op. Anderen volgden ons voorbeeld en weldra waren er 7 kinderen buiten aan het spelen! De ouders zagen dat het goed was ­čÖé

Spidermanbotjes uittesten

onze slee voor het eerst bruikbaar

uit de bocht gevlogen

met Liams slee

N, I, Liam, Nelle en Kato (Nour en Farris volgden)

een opwarmertje ­čśë

COS Antwerpen en UZ Leuven

vrijdag, 3 februari 2012

Toen ik twee weken geleden met Myleen belde, vond ze de aanhoudende sondageproblemen toch verontrustend. Ze wou een “valse route” uitsluiten en plande mij onmiddellijk in voor de spinaronde van de week erop (26/01). Ik was ontzettend zenuwachtig want in december liep ik niet zo hoog op met de vriendelijkheid van Leuven. Zou ik hen niet voor niks “storen”? Zouden ze mij de schuld geven? Ik had zo’n heimwee naar het UZA… Deze gevoelens bleken helemaal onterecht. De eerste keer was er een overboeking en dan is het normaal dat het personeel gejaagd is. Deze keer was het rustig en namen Myleen en de (nieuwe) neuroloog grondig hun tijd voor ons, ook om Isaak te prijzen met zijn prachtig karakter :). Ik had blijkbaar wat handelingen niet correct uitgevoerd met de nieuwe lange sondes en het medicijn intravesicaal. Ik stak de sonde te diep, die krulde dus in de blaas terug en daardoor deed ik Isaak pijn en bleef het medicijn niet in de blaas. Ook spoot ik te veel lucht in. Dit kon echter niet alles verklaren en daarom moesten we vandaag terug voor 2 onderzoeken. Isaak moest een cystografie en een UDO ondergaan. In de wachtzaal hoorden we krijsende kinderen, maar Isaak toonde de dokters hoe het echt moest. Rustig lag hij op het indrukwekkende machine en keek gefascineerd naar de foto’s van zijn blaas vol contrastvloeistof. Ook bij het UDO liet hij alles gebeuren terwijl hij Bumba keek. Twee maal werd hij gecomplimenteerd omdat hij ongezien gemakkelijk is. Dat maakt me zo trots!
Het positieve is dat het volume van Isaaks blaas zeer goed is. Een kind van zijn leeftijd met continentieproblemen heeft normaal een capaciteit van 90 ml. Isaak kan 160 ml aan! Uiteindelijk is dit voorlopig het enige wat belangrijk is. De blaas wordt wel bij een te klein volume onrustig. Deze observatie veklaart misschien de natte pampers tussen de sondages, maar vertelt niet hoe we het moeten oplossen. Het wordt met de dokter besproken, maar waarschijnlijk gaan we gewoon door met de huidige therapie.
Om Isaak (en de mama) te belonen, trokken we naar mijn favoriete restaurant uit mijn studententijd: de Mamma Mia. We deelden een verrukkelijke pizza en sloten af met een ijsje voor zoonlief en een sabayon voor mij. Pure nostalgie :D.
Daarna reden we even naar VIGO om het voorschrift voor de rolstoel te ondertekenen. Net op tijd trokken we – voor de monsterfile door de sneeuw – terug naar de Limburg.

Maandag moesten we voor de tweede keer naar het COS. De gevreesde taaltest stond op het programma. Ik dacht dat er gepeild zou worden naar woordkennis maar het werd veel moeilijker. Bv. 4 Playmobilmannekes stonden op de tafel: een mama, Jan en Eva en de baby. Toen vroeg de logopedist: “Jan duwt de baby. Wie wordt er door de mama getroost?” Ik kreeg al schrik voor de uitslag. Op de nabespreking kreeg ik van de neuroloog echter alleen maar goed nieuws. Isaaks voorlopig IQ is 100, het Vlaams gemiddelde. Super, als je rekening houdt met het feit dat de Gauss-curve van het IQ van spinaatjes naar links verschoven is! De fijne motoriek is gemiddeld ook 100 en Isaak scoort 97. Als je weet dat dit ook een mogelijk probleempunt is bij SB, kan ik alleen maar tevreden zijn. De taalachterstand is er zeker, maar het begrip valt mee en omdat Isaaks taakspanning uitstekend is, mogen we zeker nog 8 maanden wachten met logopedie. Fantastisch!

Wat een topzoon heb ik toch!!