Archive for juli, 2011

relaxed-week-overzicht

zaterdag, 30 juli 2011

Maandag: heerlijk ijsje in tea-room Central met bomma, een welkome afwisseling met het rusthuis voor haar. Daarna wou mijn ma de Filou overvallen. Gelukkig had opa centjes mee 😉

de buit

Elke avond belden we trouw naar papa.

Dinsdag: lunch in 2-sterrenrestaurant St.-Nicolas. HEER-LIJK!! 7 hapjes bij de aperitief, zeebaars met artichokcrème, konijn met gebakken ganzenlever, hibiscusijs met bramen en pistachecrumble en koffie met versnaperingen. Noortje mocht mee en Isaak bleef bij tante Rita. Ze was supersuperflink en kreeg complimenten van andere klanten (“dit zou ik met mijn kleinkinderen niet kunnen doen”). Bravo! Vooral bij de kinderhapjes, dessert en koekjes was ze ultravoorbeeldig 🙂

zus opmaken voor haar chic uitje

worstebroodje en homemade chips

dessert

melk met koekkies

Woensdag: dagje zee met meme, nonkel Patrick en uiteraard mijn ouders. Dit dagje is al meer dan 20 jaar traditie en bestaat meestal uit 2 koffies op de markt, winkelstraat, mossels eten bij Roger, koffie in een tea-room, weer winkelstraat en nog een drankje op dezelfde plaats op de markt. Ik trok in plaats van de laatste keer winkelstraat met de kindjes het strand op. Het zand was nat, ik had het niet echt warm in mijn trui, maar de zon scheen en Noortje wou persé haar badpak aan. Mijn 2 schatten vonden het fantastisch, dus ik had het er graag voor over:

en voor mij Fristi!

njammie

schuppen

lekker smodderen

plonsen

ploeteren

in de golven

kruipen maar

Donderdag: ik probeerde mijn dankbaarheid te tonen door te koken. Daarna trokken we naar een nieuwe binnenspeeltuin in Ieper. We = tante Rita, Tine, Jasper en Lieze en wij vijven natuurlijk. Hoewel het niet megagroot was, amuseerden de kinderen zich rot. Gedurende 4 uren waren ze zoet, het was jammer dat het tijd was om naar huis te gaan. We zijn er verwend geweest door de uitbaters en komen zeker terug.

tuuttuut

pauze voor een pannenkoek

ballen "zooi"

Vrijdag: mijn dankbaarheid was groot, dus kookte ik nog eens. Danny was klaar, dus werd het onze laatste dag. We sloten af met hetzelfde gezelschap + meme in een kinderboerderij/speeltuin in Boezinge. De foto’s op het internet waren waaw, maar in het echt viel het wat tegen, de meeste speeltuigen waren er niet meer en we konden de kinderen niet zien terwijl ze speelden. De patisserie bij de koffie en heerlijke chocomelk maakten veel goed, maar we trokken toch even later naar hetzelfde concept in Brielen. Daar verwachtten we veel minder van, maar uiteindelijk was het daar fantastisch! Er stond bv een caravan waar Noortje in kon “koken”. We passeerden nog bij Barroo’s voor een croque en daarna trokken we huiswaarts.

Noortje als oppas

wippen in Boezinge

in de caravan

ijsje

cavia's aaien

door de rioolbuis

Ik werd verrast door een magnifique geschilderd huis, maar beelden ervan hou ik nog lekker even achterwege. Kwestie van de nieuwsgierigheid aan de andere kant van het land nog wat aan te wakkeren 😉

Advertenties

Zondag, rustdag

zondag, 24 juli 2011

Eindelijk eens tijd voor de kinderen! Hier roept de was niet en de grote kuis, dus ben ik heerlijk ontspannen. Het enige wat me nog zorgen baart, is het uitzoeken van een leuke vakantie volgende week. Het is de eerste keer dat we met de kinderen op vakantie gaan, dus moet het perfect zijn. Wat een druk!

Vandaag was een echte familiedag. ’s Ochtends speelden we bij oma. Na het eten gingen we het nieuw hondje van tante Rita bewonderen. Om 2u hadden we afgesproken bij moeke. Papa en Chris waren daar en het was weer heel gezellig. We sloten af bij tante Tine. In hun tuin staat een fantastische speeltoren voor Jasper en Lieze. Het is zeker de moeite waard om op haar blog te kijken naar de sublieme foto’s van de 4 jolende kindjes: http://www.xayana.be/index.php/2011/07/inspectie/

En nu nog wat last-minutes afspeuren…

gescheiden

zondag, 24 juli 2011

Noortje kan het haarfijn uitleggen: “Als papa niet meer moet werken, gaan wij naar oma en gaat papa verven.” Klopt, dus hier zit ik nu, op een prehistorische pc, bij te bloggen.

Mijn ouders konden ons niet zo lang missen, dus kwamen ze verleden week Noortje oppikken in het zwembad. Zij was de hele week op zwemkamp van 9 tot 11 en net om 11u moest ik bij de uroloog zijn. Ondertussen vond mijn ma het hoognodig Noortje nog maar eens in het nieuw te steken. Zucht (maar een dankbare zucht ;)).

(foto volgt, als ik terug bij mijn laptopke zit)

Noortje zwemt trouwens al een halve lengte (slordige) beenbeweging schoolslag met een plankje!

Daarna gingen we lekker eten bij een Italiaan, een koffietje drinken, wat verder shoppen en nog een koffie bij Boon drinken. We sloten af bij ons thuis om de vorderingen te showen.

Sinds donderdag is Danny thuis. Hij trof wat voorbereidingen en zaterdag liepen we echt in zijn weg. We namen dus afscheid van elkaar op Brussel-kermis. We maakten er een leuke namiddag van en toen scheidden onze wegen, Danny met de trein naar Limburg en wij 3 met de auto naarn Vlamertinge. De een en al ontspannender weekje tegemoet dan de ander 😀

(foto’s)

E. Coli

woensdag, 20 juli 2011

Het is dus toch het WG-kruis geworden. Al meer dan een maand maken we gebruik van hun diensten. Ik moei me er niet mee, want anders ga ik er kapot aan. Omdat hij zoveel verschillende verpleegsters heeft, wil ik eigenlijk niemand leren kennen en wil ik niet zien hoe ze het doen. Ik ging wel de eerste keer kijken en ik kon wel janken nadien. Ik heb geen andere keuze voorlopig, dus zolang ze Isaak niet schaden, trek ik me er niks van aan.

Af en toe hoor ik iets van de verzorgers van de crèche, en het staat me niet echt aan. Ik hoor dan dat ze te laat komen, te vroeg of zelfs niet! Het toppunt gebeurde echter vorige week:

Donderdagmorgen opende ik Isaaks pamper en werd niet goed van de geur. Ik testte met een stick en die kleurde onmiddellijk: foute boel. Ik contacteerde de dokter, mocht starten met Furadantine en een staaltje binnenbrengen voor microscopische controle en kweek. Ik bracht Isaak toch naar de crèche, want hij was gewoon zijn vrolijke zelve.
Op het eerste microscopische zicht leek het aantal witte bloedcellen mee te vallen (maar er waren er wel, dus infectie). Net daarna belde de verpleegster van de cr̬che me op dat die van het WGK gezegd had dat zijn urine helder was en niet stonk en dat ze het medicijn niet moesten geven. Wat was ik razend!! Schoenmaker blijf bij je leest! De verpleegster Рzijn meest vaste Рheeft heel veel ervaring, maar dat maakt haar nog geen arts. Ik ken mijn zoon als de beste en voelde dat er iets niet pluis was, al deed de microscopie die stelling wat wankelen.

Maandag kreeg ik echter de uitslag van de kweek. De dokter feliciteerde me dat ik zo alert was; er zat meer dan 700.000 Escherichia in het staaltje, wat wees op een hogere urineweginfectie en als ik het medicijn niet direct gegeven had, dan was het waarschijnlijk een opname geworden. Nu moet ik 10 dagen 3 keer daags AB geven en daarna overschakelen op profylaxie tot ik contact heb met Antwerpen. Maar Isaak is er gelukkig niet ziek van geweest!

Het sonderen, eerst 4 maal per dag en nu 5 maal, is een ware last. Op een dagje thuis valt dat nog mee, maar als we boodschappen doen of op uitstap gaan, moeten we de tijd in het oog houden en op voorhand inplannen dat er ergens ruimte en water in de buurt moet zijn. Als er dan nog resultaat was, zou ik het er makkelijk voor over hebben, maar een uur na de eerste sondage is zijn pamper al weer nat. Het zorgt ervoor dat ik vrij slordig met mijn taak omspring en het gemakshalve eens vergeet of verlaat. Shame on me…

Vandaag had ik een afspraak met de uroloog. 12 augustus staat een ingreep gepland waarbij zijn testis ingedaald wordt en een gaatje van de besnijdenis gedicht wordt. Hij raadt ons ook ten zeerste aan om over te schakelen op intravesikale oxybutinine, ook al kost ons dat meer dan 100 euro per maand. Het sonderen is nu, vooral ’s ochtends, niet echt succesvol. Dit medicijn zou beter moeten werken dan de orale vorm en een latere, lastige ingreep zoals een sling of een navelstoma kunnen voorkomen. Toch iets om serieus over na te denken!

de zoete inval

maandag, 18 juli 2011

Het was gisteren de tijd van de maand; ’t is te zeggen: de bijeenkomst met Kirsten en compagnie. Dit stond al lang gepland. Per toeval was Pierre Mertens ook in de buurt. Hij is de auteur van “Liesje” en “Papa, wat is een handicap”, een kunstenaar en de oprichter van de Internationale Fedaratie van Spina Bifida en Hydrocephalie. Het is een persoon waar ik naar op kijk, onze ethische ideeën komen goed overeen en we delen ervaringen met een kind met SB. Hij wou graag Isaak ontmoeten. Mol, zijn vrouw, en hun pleegkind Shana zouden meekomen. Deze eer liet ik niet aan mij voorbij gaan!

’s Middags kwamen Pierre, Mol en Shana dus voor broodjes, ’s avonds de Kapellense familie voor lasagne. Ik popelde weer om gastvrouw te spelen. Zaterdag trof ik de voorbereidingen. Ik doorzocht de recepten van Jeroen Meus en vond een heerlijk uitziende lasagne en kaastaart. Ik snuffelde in de winkel voor origineel beleg en groentjes voor op de stokbroden. Ik kookte dat het een lieve lust was :). Er was geen tijd meer om onze eigen maaltijd te bereiden, dus gingen we ontspannen naar een zelfbedieningsrestaurant.

Zondagmorgen liep ik als een nerveus kieken op te ruimen en te poetsen voor het hoog bezoek. De zenuwen bleken achteraf gezien niet nodig te zijn. De gesprekken met Pierre en Mol verliepen gemoedelijk en Shana, een jonge, rustige meid met Down, viel helemaal in de smaak bij Noortje. Isaak palmde Pierre helemaal in en bedelde constant om olijven bij hem. Het was gewoon huiselijke gezelligheid en ik vond het jammer dat ze vertrokken.
Een half uur later waren de volgende er al. De kinderen speelden de hele namiddag. Het eten was heerlijk, merci Jeroen!
Er was nog massa’s eten over, dus bracht ik de overbuur Carole, die in de tuin werkte, een stukje taart en nodigde haar uit om, als de kinderen in bed waren, lasagne te komen eten. Net dat moment belde Brigitte om te vragen of ze ons plafond mocht komen bekijken. Vermits ze les geeft aan Caroles dochter en haar dus ook kent, mochten ze dus beiden op visite komen :). We bleven tot half elf kletsen. Wat een superfijne, sociale dag 😀

En de rest van de taart? Daar mocht mijn buur Wendy vandaag van komen smullen. Zij – ook een lerares – en haar man wonen hier sinds begin deze vakantie en ze brachten nog een speelkameraadje voor Noortje mee: hun 4-jarige Liam. Ze zijn alvast aan het oefenen voor een rockband:

werken

zondag, 17 juli 2011

Het vlot! Zowel de werken in huis als het poetsen.

Noortje en Isaak zijn deze week 2 dagen uit huis geweest, dus kon ik goed doorpoetsen. Alleen Noortjes kamer nog en dan is “den boven” af. Genoeg voor juli. Want nog een dikke week en dan begint de papa te verven. Daarna pak ik de benedenverdieping aan.

De kuis werd vertraagd door het op en aandraven van werkmannen. De verlichting werd afgewerkt. De RGB werkt nog niet synchroon, maar door 1 draad bij te trekken zal het euvel verholpen worden. Momenteel zit ik onder lichtblauw indirect licht. Cool 🙂

De plafondmannen zijn ons plaaster komen bijwerken. De geluids- en HDMIkabels werden in de muur gewerkt en een lichtpunt omgelegd. Na het verven zal je daar niks meer van zien.

Okazi is ons bruikbaar afval komen ophalen. Zo is onze garage wat minder vol en past er misschien eindelijk een auto in!

De terrastegels werden geleverd. Jammer genoeg liet onze terrasman in zijn marcelleke verstek gaan met dit rotweer. Begin augustus, na zijn vakantie, zou hij wel komen.

De kraan in de keuken deed het niet meer goed, maar is gefixt.

De interieurarchitect kwam advies geven over de verfkleuren. Maar liefst 5 verschillende tinten zullen in 1 ruimte verschijnen! Welke, das nog lekker geheim (tot zolang ik kan zwijgen)… Hij leek ook oprecht onder de indruk van onze inrichting, vooral van de afwerking van onze meubels. Altijd fijn om te horen 🙂

Er was hier dus heel wat te beleven deze week!

De ongespannen boog

zondag, 10 juli 2011

Leve de speelpleinwerking! Zo denken ik èn Noortje. Zo een poetsende mammie vindt ze maar niks. Ze moet dan de hele tijd alleen spelen (of met Isaak zonder ruzie te maken) en krijgt nadien grommels dat ze zo’n rommel maakt. Geen wonder dat ze donderdag graag met Lotte bij Zowiezo afgezet werd. Ze kregen hun sjaaltje om en vertrokken naar de speeltuigen zonder om te kijken, zonder kus. Van 10 tot 17u werden ze geëntertaind en dat voor maar 3,5 euro. Ze hebben gespeeld, geknutseld, koekjes gegeten,… Ze mag nog terug gaan; van haar zal geen bezwaar komen 🙂

partners in crime

miet piraat

Isaak was in de crèche, dus Kim en ik hadden vrij spel om ons nieuw plafond te komen bewonderen, naar de stoffenwinkel te trekken, een koffietje te drinken, chic te gaan lunchen in ’t Kookpunt met Liesbeth en wat te shoppen. Hmm, zo mocht het elke dag zijn.

Vrijdag kwamen ze de helft van de lichten installeren. Wordt morgen vervolgd.
Ik deed ook mee aan een kwis in Rapertingen en we werden 15de. Mijn prijs was een bon van 100 euro korting op een Roompot-vakantie, dus die zullen we waarschijnlijk gebruiken begin augustus.

Zaterdag was het pakes verjaardagsfeest in Hamont. De kinderen hebben gevreten en we hebben ons goed geamuseerd.
Vandaag aten we in een brasserie en daarna gingen we naar Jommekesdag in Bokrijk. Er was vanalles te doen en het was fijn wandelen en je ogen uit te kijken naar al die kindervreugd.

munten gooien op Schatteneiland

onze eigen strip creëren

flessen vissen

Was het al maar weer vrijdagavond…

Dagdromen

woensdag, 6 juli 2011

Ik haat poetsen. Nee, gene zever, ik HAAT poetsen. Als ik 5 minuten een vod in mijn handen heb, begin ik te vloeken en te grommelen. Toch wil ik mijn huis zo clean houden als toen we erin trokken, dus een jaarlijkse grote kuis is onvermijdelijk.

Maandag kon ik er nog niet in vliegen, toen kwamen ze het vals plafond opzetten. Nog extra stof! Gisteren en vandaag gaf ik het beste van mezelf, terwijl de kinderen zoet zichzelf bezig hielden. Zoiets valt alleen te overleven als je aan iets plezierig kan denken…

… zoals vorig weekend bv. Zaterdagvoormiddag kochten we een flat screen smart tv. Yeey. Nonkel zal content zijn, geen ouwerwetse bak meer die zijn kast ontsiert :). In de namiddag trouwden onze overburen. We waren uitgenodigd op de receptie op ons pleintje en we kletsten twee uur lang met alle “buren van de huizen”. We komen echt allemaal goed overeen!
Daarna vlogen de kindjes in bed zodat we ’s avonds nog iets leuk konden doen: iets gaan drinken in het theatercafé. Het was zo fijn voor de kindjes dat we maar niet konden vertrekken.
Ondertussen werden plannen gesmeed voor onze zondag: gaan zwemmen in Tongelreep Eindhoven en daarna uiteraard sushi :). Eerst hadden ze gezegd dat Noortje misschien niet hoefde te betalen omdat ze nog maar net 4 was, maar toen ze zagen wat die 2 van ons binnenspeelden, veranderden ze gauw van gedacht. Terecht. Isaak slokte zelfs grote schijven gember op. Het was subliem!

de bus in de brasserie

zelfde foto als met Noortje toen ze 2 was

Fristiiiiii

klimmen!

dag papa

bij het naar huis gaan, familiekiekje

showen wat we gaan doen vandaag: zwemmen!

das lekker, mama!

kijk hoe flink ik eet

groooote honger

genieten 😀

Zo’n beelden in mijn kop, dat verlicht toch een beetje mijn vakantieleed…

de spreekwoordelijke hooi en vork

maandag, 4 juli 2011

De laatste 2 weken vlogen voorbij zonder pauze.

Op school was het de eindeschooljaarsdrukte: vlug de laatste examens verbeteren, GIP-jury, deliberaties, de opendeur voorbereiden, assisteren en opruimen, en proclamaties. De opendeur was een geweldige belevenis voor de kinderen volgens Danny, hun tevreden smoeltjes kan ik me alleen maar inbeelden.

Tegelijkertijd liep het schooljaar van Noortje ook op zijn einde. Als actief lid van het oudercomité zal ik het geweten hebben! Ik was mede-organisator van de bbq (eerste maal). Het werd een waar succes met 250 eters en zelf geconstrueerde groentenschotels. Het werk en de vergaderingen op voorhand waren evenredig… Gelukkig hadden de kinderen wel tijd om te genieten.
2 dagen erna was ook daar proclamatie en ik had mij geëngageerd voor het bereiden van 2 hapjes voor 120 man. Het leverde me een huwelijksaanzoek van een onbekende, veel ambiance en een fles cava als bedanking van de directeur op.

In deze periode viel ook nog eens de vergadering met de syndicus. Als medeëigenaar van een gemeenschappelijke garage en helling ernaar toe, moest ik aanwezig zijn op deze klucht. Het was eerder een voorstelling van de “personages”, we hebben onder andere onze eigen B. Boma in het appartementsgebouw. Met zijn arrogante bemoeienissen zal hij nog voor conflicten zorgen. Hij noemde ons al asociaal omdat we onze wagen voor onze deur, op openbare plaats, parkeren en zijn bezoek dus geen plaats heeft!

Ook Danny ging er hard tegenaan. Omdat ik zelden thuis was, deed hij de strijk, verzorgde de kinderen en hij zorgde voor de opkuis van de activiteiten van het oudercomité. Thanx, baby!

Bewijsmateriaal in de vorm van beelden is er niet. Geen tijd voor gehad!

Donderdag 30 juni zou ik dan beloond worden met een personeelsfeest in het PIBO: een dagje Maastricht met lekker eten en boottocht. Mijn maag koos deze dag echter uit om de oorlog te verklaren. Van 7u tot 12u gaf ik continu over; ik was helemaal slap en pendelde van zetel naar toilet. De dokter kwam me redden met een spuit, maar de rest van de dag was ik nog vrij ellendig. Great!

Gelukkig is het nu grote vakantie en kan ik wat uitblazen. Met 2 klein kinderen aan mijn been en de grote kuis in het verschiet moet dat zeker lukken :s