Archive for juni, 2010

Videodinges

donderdag, 24 juni 2010

Hoe druk we het ook hebben, dit kan ik jullie niet onthouden!

Moest Frank Dingenen nu nog op de VTM zijn, met deze video zouden we onze kans op een flat screen tv – die prachtig in onze nieuwe living zou staan – wagen:

Isaak heeft het concept “drinken” nog niet helemaal door…

Advertenties

Isaak gebuisd!

dinsdag, 22 juni 2010

Hmm, de examens zijn voor de meesten inmiddels voorbij. Isaak heeft zijn testen ook recent in het UZA ondergaan. Met glans geslaagd! Mam en pap apetrots!

Vandaag heeft-ie echter zijn eerste buizen gekregen, in elk oortje ééntje. Kleine ingreep, maar toch weer een ingreep..

Ik heb hem enkel het operatiekwartier zien uitkomen, één van ons moest Noortje namelijk ook afzetten aan de school. Ik weet niet wat dat is met hem, maar Isaak heeft zo dezelfde uitstraling als een My Little Pony-paardje uit een vorig tijdperk. Of is het zijn ‘mojo’? Isaak palmt elke vrouw in, verpleegster, grootmoedertje, chichi-madam of eigen mama, het maakt niet uit, on-ge-loof-lijk. Dat ‘em maar een goeike vindt en rijk trouwt. Ondanks onze sprekende gelijkenissen (zelfde kapsel, zelfde ogen, dezelfde familienaam en even braaf) had ik niet dat succes, maar ‘k heb wel een goeike gevonden :). Hoedanook, daar weer alle aandacht, hij geniet er ook van, je zou niet zeggen dat-ie net nog onder narcose was.

We zijn weer thuis van deze middag: meubeltjes afbreken, inpakken, garage ordenen, effe bloggen in de zon en dadelijk nog vloer leggen. De toon voor de volgende « twee weken vakantie » is gezet, jaha top!

‘k Ben eigenlijk benieuwd naar mams’ reactie dat ik effe haar blog hijack :p

Tot een volgende keer lieve lezertjes!

pauze

woensdag, 16 juni 2010

ja, ik leef nog. Maar momenteel zijn er maar 3 activiteiten mogelijk: ons huisje instapklaar maken, inpakken en voor de kindjes zorgen. Bloggen zit er eventjes niet meer in. Ik had jullie een verslagje (+ foto’s) van ons weekend beloofd en dat komt er heus wel. Ik vrees alleen dat het niet meer voor juni zal zijn.

Dringende berichtjes zullen wel op facebook verschijnen…

Groetjes,

een veel te hard werkende Lies (met nog harder werkend ventje)

Tomorrow…

zondag, 13 juni 2010

…krijg je een verslag van ons weekendje, want nu is het veel te laat. Het was vermoeiend en ik heb nu mijn bedje nodig. Maar even kort: het was super, leerrijk, ontspannend, romantisch,…!!!

… zie ik mijn lievekes terug! Via telefoon heb ik al mijn dochter gehoord. Ze stellen het beide fantastisch goed en de oma vindt het voor herhaling vatbaar. Dankzij mijn bloggende nicht, kon ik toch al genieten van wat leuke beelden: http://www.xayana.be/index.php/2010/06/schoolfeest/

Wat is het hier stil!

vrijdag, 11 juni 2010

Dankzij mijn tweede plaats op een kaartavond, heb ik een weekendje gewonnen dat we morgen gaan verzilveren. Gevolg is natuurlijk dat ik mijn kinderen onder de hoede van mijn ouders moest plaatsen. Hoede = goede in West-Vlaanderen, dus ik kan op mijn 2 oren slapen, dat ze super verzorgd zullen worden. Wat niet wil zeggen dat ik ze niet ongelooflijk veel zal missen.

Ter ondersteuning heb ik mijn ouwelui een dagschema meegegeven:

A. Isaak:
8u:
– sonderen, stoelgang verwijderen (in die volgorde)
– medicatie: 5 ml bio-ijzer, 2 ml ditropan
– 200ml melk. Als > 100 ml over: indikken met granen en met lepel geven

12u:
– 250 gram warm eten

16u:
– 200 gram fruitpap of 100 gram yoghurt + 100 gram fruitpap
– eventueel koekje

20u:
– sonderen, eventueel neusje spoelen, stoelgang verwijderen
– medicatie: 2 ml ditropan, pilletje nitrofurantoine 15 mg opgelost in wat water.
– 200 ml melk (zie ontbijt)

Alles mag ook half uur of uur vroeger.

B. Noortje:
Noortje is een grote meid en weet heel goed wat ze wil, vooral gesuikerde dingen en chips :). Laat je niet inpalmen door haar lieve glimlach of treurige puppie-oogjes!
Normaal gezien: ontbijt = 1 à 2 boterhammen (alleen zondag choco) + halfvolle melk zoveel als ze wil, middageten = maakt niet uit, als er maar veel groentjes inzitten, 4-uurtje = fruitje + yoghurt, avondeten = 1 boterham (hartig beleg) + sojamelk zoveel als ze wil.

Ze zijn om 19u vertrokken en om de leegte te vullen, zijn we naar de cinema geweest. Ik heb mega gegriezeld tijdens The Crazies en heb me volgepropt met nacho’s. De valies is gemaakt en omdat we om 7u morgen al op de bus in Diepenbeek moeten zitten, ga ik nu mijn bed gaan opzoeken.

’t Is van ons!

donderdag, 10 juni 2010

Hoewel het zeer rustig op mijn blog geweest is, geldt dit niet voor onze bedrijvigheden. Ik dacht dat ik tegen nu alle gordijnen zou af hebben, de helft van ons huisraad in dozen gestopt zou hebben en wat klusjes zou gedaan hebben in het nieuwe huis. De ware toedracht is niet zo fantastisch: nog 3 gordijnen te gaan, van een verhuis is hier nog niets te merken en alleen Danny heeft zijn steentje al bijgedragen in Rapertingen. Oorzaak? De was stopt niet met vuil worden, de huishoudelijke inbreng van Danny heb ik overgenomen en de kinderen hadden helaas niet minder zorg nodig. Maar ik ben nog altijd optimistisch: tegen 29 juni zijn alle taken netjes afgewerkt en zijn we het hier afgetrapt.

In Rapertingen staan ze gelukkig al veel verder: badkamer = af, keuken = af, toilet = af, tegels = af. Donderdag worden de trappen en deuren geplaatst en dan hebben we de werkmannen niet meer nodig. Danny heeft alle muren geschuurd, al 100 keer gestofzuigd en op dit eigenste moment is hij laminaat aan het plaatsen. Zelf heb ik het onkruid vernietigd en ga woensdag gras zaaien. Mijn ouders komen morgen en zullen niet weten wat ze zien! 3 weken geleden was het huis nog een lege doos en nu is het zo goed als instapklaar. Ik ben benieuwd naar hun reactie :).

We hebben al heel wat facturen betaald, maar de akte was nog altijd niet verleden. Vandaag was het toch eindelijk zo ver. Na het doornemen van saaie notaristaal, mochten we onze handtekening plaatsen. De bank betaalde onmiddellijk onze investeringen deels terug. We hangen nu wel 30 jaar lang vast aan een niet malse lening, maar elke maand zijn er weer wat meer bakstenen van ons. We hadden een extra budget, boven op de voorziene lening in gedachten en vandaag bleek dat we dat maar voor 60% verbruikt hebben. Er is dus nog wat over voor dressing, nieuwe meubels, inbouwkasten, … (’t zal toch rap op zijn precies). Ik zou het liefst daar allemaal morgen al voor shoppen, maar Danny smeekt me om kalmte. Ik zal zijn goed advies maar volgen.

We vierden het onmiddellijk met een fles lekkere champagne bij mijn vriendin Kim. Ze had voor ons lekker gekookt en het was een gezellige avond.

(Gedaan met dagdromen, de strijk roept :s)

Noortje-jargon

maandag, 7 juni 2010

Noortje is heel taalvaardig. Toch heeft ze zo haar eigen kleutermispraatsels. Die vinden we natuurlijk mega-grappig, en voor we ze vergeten, vereeuwigen we ze hier op het net:

“panker” = pamper
“lullie” = jullie
“het windt” = het waait
“morgen” = gisteren, maar soms ook morgen 🙂
“teking” = tekening
“in de isco, o, o, o” = disco dus…
“cowlgum” = kauwgum
“mamasé” = K3 met Josje, het woord K3 mag je echt maar gebruiken voor de groep met Kathleen!
“prikprik” = spa bruis
“de biepbiep” = de microgolfoven
“sonjamelk” = sojamelk
“Snoefie” = Snoopy
“een vliegje” = alles wat vliegt, kruipt, ronddwarrelt, krioelt en kleiner is dan een vogel.

er zullen mij er nog wel te binnen schieten, dan komen ze zeker nog in dit lijstje terecht 🙂

badkamer

donderdag, 3 juni 2010

Jaja, het eind is absoluut in zicht! De akte wordt volgende week getekend, dan is het pand zeker van ons. Maar goed, want we hebben al tal van rekeningen betaald. We kregen per post een bevestiging dat trappen en deuren VOOR 18 juni geplaatst worden en … toen ik in Antwerpen was, zijn ze serieus ver geraakt in de badkamer.

Enkele sfeerbeelden:

Nu nog wat kaarsjes, een glaasje wijn en eu… water 🙂

schitterend rapport!

donderdag, 3 juni 2010

Deze ochtend werd het nog drukker dan verwacht. Om 9u kreeg hij een inspuiting met radioactief product. Dat gaf ons 2 uur tijd om met de specialisten te praten en daarna mocht hij onder de scan en werden zijn nieren doorgelicht. Het manneke was het deze keer kotsbeu en huilde de boel bijeen. Het vacuüm gezogen matrasje was broodnodig om hem te doen stilliggen.

De neuroloog was vol lof. Ik probeer het uit te leggen zonder te moeilijke begrippen te gebruiken. Zijn kleine hersenen zijn in zijn keel getrokken, dat weten we, dat is standaard bij alle SB-patiënten (chiari-II-malformatie). Maar op de NMR was duidelijk te zien dat de hersenen goed groeien en dat ze nog plaats genoeg hebben om (voorlopig) niet gekneld te raken. Het ruglidteken is er ook en kan woekeren en daardoor gezonde zenuwen verkleven(tethering cord). Niets hiervan is (voorlopig) aan de hand bij onze man. Schitterend! De twee schrikwekkende operaties liggen niet onmiddellijk in het verschiet.
Omdat hij motorisch zo goed (op zijn tempo) vooruit gaat, willen ze zijn natuur z’n gang laten gaan. Voorlopig dus geen staplank waarmee we hem moeten plagen! Hij krijgt de kans om te tonen dat hij misschien zonder hulpmiddelen ook recht raakt. Mij hoor je niet klagen. De neuroloog voorspelt nu zelfs dat trapjes doen ook mogelijk moet zijn in de toekomst. Ik durf mij daar niet te fel op vastpinnen. Ik ga nog altijd van het rolstoelscenario uit, dan kunnen we niet te fel ontgoocheld worden. Maar toch, stille hoop mag leven, hé.

Ook van de nefroloog mocht ik positieve punten aanhoren. Nieren: prima, blaas: nog geen idee, maar naar wat ze van mij hoorde, leek het ook meer dan ok. De veiligheid gaat boven alles en Isaak heeft een zeer veilig systeem voor zijn nieren (open bekkenbodemspier). We zullen wel keihard vloeken als we hem zindelijk proberen te krijgen – ze spreekt al van sowieso 6 keer sonderen per dag en misschien volstaat dit niet – maar dat is een probleem voor binnen een dik jaar. We zien dan wel weer. Voorlopig mag ik het op 2 keer houden en de medicatie blijft oraal (rechtstreeks in de blaas is een heel gedoe).

2 kanttekeningen:

  1. Isaaks ijzergehalte is nog steeds niet goed. Straffere medicatie zal hiervoor nodig zijn.
  2. We kwamen met een redelijk gezond kind (AB voor oorontsteking, maar dat was al veel beter) binnen en gingen met een doodellendig mensje terug buiten. 39,5° koorts, maar gelukkig geen blaasontsteking. Hopelijk is hij er morgen wat beter aan toe…

De volgende afspraak is 2 september voor de volgende spinaraadpleging. Hamvraag zal dan ook weer zijn: staplank of niet?

We hebben uitgebreid afscheid genomen van de verpleging. Ons zien ze daar niet zo gauw meer terug, volgens deze resultaten!

het is zover…

woensdag, 2 juni 2010

…de dag die ik al sinds 1 april vreesde, de dag vol onderzoeken met een afkorting waarbij ik me nauwelijks iets kon voorstellen en waarbij Isaak de boel bijeen zou schreeuwen omdat hij witte jassen wantrouwt en het maar niks vindt om telkens 45 minuten stil te liggen.

Wel: hij verdient een medaille. Zo flink had ik hem in mijn stoutste dromen niet verwacht. Het begon uitstekend; de dames van de NMR-scan onder verdoving droegen GROENE jassen. Isaak was heel gefascineerd hoe ze zo’n flashy infuus in zijn gevoelloze voet brachten en dacht daar fijn mee te spelen. Voor hij de kans ertoe kreeg, was hij al in dromenland. Ik kon ondertussen relaxed ontbijten (3 witte boterhammen, schandalig voor een ziekenhuis!). Hij werd niet zo happy wakker uit zijn narcose, maar gelukkig kon een zachte mama-schoot hem na een tijdje wel troosten. Om half 12 mochten we terug naar zijn kamer – toen had hij al het halve ziekenhuispersoneel gecharmeerd – en was het direct tijd voor het UroDynamisch Onderzoek. Gelukkig had hij zijn mama om zijn belangen (= EERST eten, verdorie) te verdedigen. Hij moest meer dan een half uur stil op een tafel liggen, terwijl zijn blaas steeds voller gevuld werd. Af en toe werd een foto gemaakt. Meneer gaf geen kik! De tv met peuterprogramma’s voor zijn neus zal wel een grote rol gespeeld hebben… De man die het onderzoek leidde kon nu al zeggen dat de medicatie aangeslagen had en dat de drukken en het volume veel beter waren dan vorig jaar. Sociale zindelijkheid sloot hij zeker niet uit (= droog blijven tussen de sondages in). Met een broodje in de hand trok ik dan met een doodvermoeide zoon in de buggy naar de RX. Schedel, pompverloop, pompstand, bekken en ruggenwervel werden op de gevoelige plaat vereeuwigd… en Isaak was weer superbraaf, dankzij de powernap van 5 min. op weg naar het onderzoek. Ook hier werden de twee dames die hem vasthielden verleid door zijn gegiechel toen ze hem kietelden.

Het is nu 15u, de onderzoeken voor vandaag zijn achter de rug en Isaak ligt al een uur snurkend in zijn bedje.

zoek mijn 4 ledematen...

Ik heb net een ijsje op en kijk uit naar het bezoek aan Danny’s tante. Het is een fijne, gevoelige, lieve vrouw waar ik goed mee overeenkom en die dol is op kleine kinderen. Ze zal me verwennen met spaghetti en Isaak mag lekker mee.

Morgen volgt een DMSA-scan (zou nie weten wat er dan gebeurt) en het onderhoud met de dokters. Volgens mij zal het alleen maar goed nieuws zijn. Ik hou jullie op de hoogte!